Ωστόσο στο περιθώριο της συνεδρίασης θα συζητηθεί η πορεία των διαπραγματεύσεων για την τρίτη αξιολόγηση και το χρονοδιάγραμμα της υλοποίησης των προαπαιτούμενων που απομένουν.«Σπάνια θα έχει πάει στο Εuroroup στις Βρυξέλλες τόσο χαλαρός ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος, όπως θα πάει αυτήν την Δευτέρα», γράφει σε ανταπόκρισή της από την Αθήνα η γερμανική εφημερίδα «Handelsblatt». Και συμπληρώνει: «Όχι τόσο επειδή δεν θα βρίσκεται στο τραπέζι ο αυστηρός Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, αφού ακόμα και να ήταν δεν θα είχε σοβαρό λόγο για κριτική, δεδομένου ότι η σωτηρία της Ελλάδας φαίνεται να βρίσκεται επιτέλους σε καλό δρόμο».
Στόχος της σημερινής συνεδρίασης είναι η προετοιμασία του εδάφους εν όψη της συνόδου Κορυφής του Δεκεμβρίου, που θα ασχοληθεί με τις μεταρρυθμίσεις για τη βαθύτερη ενοποίηση.
Ωστόσο, δεν αναμένεται η επίτευξη συμφωνίας με δεδομένο ότι οι απόψεις μεταξύ των 19 χωρών της Ευρωζώνης διίστανται σχετικά με τις πτυχές της μεταρρύθμισης.
Μεταξύ των πιθανών αλλαγών περιλαμβάνονται ιδέες για τη συγκέντρωση χρημάτων για τις χώρες της Ευρωζώνης που θα διαχειρίζεται ένας υπουργός Οικονομικών της, ο οποίος θα απαντά σε βουλευτές της Ευρωζώνης στο Ευρωκοινοβούλιο.
Aλλες προτάσεις περιλαμβάνουν τη μετατροπή του ευρωπαϊκού ταμείου διάσωσης σε Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο και τη δημιουργία ενός μηχανισμού κρατικής χρεοκοπίας, ο οποίος θα οδηγούσε στην άσκηση πίεσης από τις αγορές στις κυβερνήσεις, ώστε να ακολουθούν συνετές δημοσιονομικές πολιτικές. Ορισμένοι αξιωματούχοι της Ευρωζώνης πιστεύουν ότι η συμμετοχή των αγορών είναι αναγκαία, επειδή οι δημοσιονομικοί κανόνες της ΕΕ – το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης – έχουν γίνει τόσο πολύπλοκοι και επιρρεπείς σε πολιτικές ερμηνείες, ώστε δεν είναι πλέον αποτελεσματικοί.
Οι υπουργοί Οικονομικών θα συζητήσουν σήμερα πώς θα τους κάνουν πιο απλούς, καθώς από τους κανόνες για το ανώτερο όριο του δημοσιονομικού ελλείμματος στο 3% του ΑΕΠ και του χρέους στο 60% του ΑΕΠ το 1992 έχουμε φθάσει σε κανόνες που καταγράφονται σε εκατοντάδες σελίδες νομικών κειμένων και επεξηγήσεων.
Αναφορικά με το βασικό στοιχείο της μεταρρύθμισης, που είναι ο προϋπολογισμός της Ευρωζώνης, οι απόψεις για το μέγεθός του κυμαίνονται από εκατοντάδες δισεκατομμυρίων ευρώ, έως το να μην υπάρχει καθόλου ένας τέτοιος προϋπολογισμός. Δεν υπάρχει συμφωνία για το αν θα πρέπει να χρηματοδοτείται αυτός από ειδικούς φόρους ή εισφορές των χωρών ή για τον αν θα πρέπει να κάνει μεταβιβάσεις ή να δανείζει χρήματα. Ορισμένες χώρες θέλουν ο προϋπολογισμός να στηρίζει μεταρρυθμίσεις ή επενδύσεις, ενώ άλλες θεωρούν ότι θα πρέπει να χρησιμοποιείται για την καταβολή επιδομάτων ανεργίας ή την αντιμετώπιση μακροοικονομικών σοκ που πλήττουν λίγες χώρες της Ευρωζώνης.
Συμφωνία δεν υπάρχει ούτε για το πώς θα ολοκληρωθεί η τραπεζική ένωση της Ευρωζώνης με ένα πανευρωπαϊκό σύστημα ασφάλισης καταθέσεων. Η Γερμανία είναι κάθετα αντίθετη στο σχέδιο αυτό, επειδή φοβάται ότι οι πιο εύρωστες γερμανικές τράπεζες μπορεί να αναγκασθούν να στηρίζουν ασθενέστερες ανταγωνίστριές τους άλλων χωρών της Ε.Ε., όπως της Ιταλίας, όπου ο μεγάλος όγκος των «κόκκινων» δανείων αποτελεί κίνδυνο για τη σταθερότητα του τραπεζικού τομέα.
