Τονίζεται ότι το συγκεκριμένο άρθρο του νόμου (αρ. 19) αναφέρεται στη διάρκεια της συνδικαλιστικής άδειας «η οποία κλιμακώνεται βάσει της συγκεκριμένης θέσης που κατέχει το συνδικαλιστικό στέλεχος, του βαθμού της συνδικαλιστικής οργάνωσης και του αριθμού των μελών των εν λόγω συνδικαλιστικών οργανώσεων».
Σύμφωνα με τη σχετική διάταξη στο νόμο ο εργοδότης υποχρεώνεται να χορηγεί συνδικαλιστική άδεια:
α) Στα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της πιο αντιπροσωπευτικής τριτοβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης για όσο χρόνο διαρκεί η θητεία τους.
β) Στον Πρόεδρο και στον Γενικό Γραμματέα των Εργατικών Κέντρων και Ομοσπονδιών, εφόσον οι υπαγόμενες σε αυτά οργανώσεις έχουν πάνω από 10.000 ψηφίσαντα μέλη, για όσο χρόνο διαρκεί η θητεία τους.
γ) Στον Πρόεδρο των Εργατικών Κέντρων και των Ομοσπονδιών, εφόσον οι υπαγόμενες σε αυτά πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν από 1.501 μέχρι 10.000 ψηφίσαντα μέλη, για όσο χρόνο διαρκεί η θητεία του.
δ) Στον Πρόεδρο των Εργατικών Κέντρων και των Ομοσπονδιών, εφόσον οι υπαγόμενες σε αυτά πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν μέχρι 1.500 ψηφίσαντα μέλη, 15 ημέρες το μήνα.
ε) Στον Αντιπρόεδρο, τον Γενικό Γραμματέα και τον Ταμία των Διοικητικών Συμβουλίων των πιο αντιπροσωπευτικών δευτεροβάθμιων οργανώσεων 15 ημέρες το μήνα.
στ) Στα υπόλοιπα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων των πιο αντιπροσωπευτικών δευτεροβάθμιων οργανώσεων εννέα ημέρες το μήνα.
ζ) Στον Πρόεδρο, τον Αντιπρόεδρο, τον Γενικό Γραμματέα των πρωτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων πέντε ημέρες το μήνα, αν τα μέλη της οργάνωσης είναι 500 και πάνω.
η) Στον Πρόεδρο, τον Αντιπρόεδρο, τον Γενικό Γραμματέα των πρωτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων τρεις ημέρες το μήνα, αν τα μέλη της οργάνωσης είναι λιγότερα από 500.
θ) Στους αντιπροσώπους στις δευτεροβάθμιες και τριτοβάθμιες οργανώσεις, για όλη τη διάρκεια συνεδρίων που συμμετέχουν.
ι) Στα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής και της Γραμματείας της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων για όσο χρόνο διαρκεί η θητεία τους.
Στο ίδιο έγγραφο η υπουργός Εργασίας αναφέρεται στις αποδοχές των συνδικαλιστικών αδειών και ο νόμος καθορίζει «ποιες εξ αυτών είναι αμειβόμενες και ποιες μη αμειβόμενες».
Ειδικότερα, όπως ορίζεται στο νόμο «ο χρόνος απουσίας των εργαζομένων θεωρείται χρόνος πραγματικής εργασίας για όλα τα δικαιώματα που απορρέουν από την εργασιακή και ασφαλιστική σχέση. Οι ημέρες απουσίας των εργαζομένων που αναφέρονται ανωτέρω στις περιπτώσεις α', β', γ' και δ' είναι με αποδοχές, που καταβάλλονται από τον εργοδότη τους. Οι ημέρες απουσίας των εργαζομένων που αναφέρονται στις περιπτώσεις ε', στ', ζ', η', θ' και ι' είναι χωρίς αποδοχές. Στην περίπτωση αυτή οι ασφαλιστικές εισφορές των συνδικαλιστικών στελεχών για το χρόνο της συνδικαλιστικής άδειάς τους καταβάλλονται από την οργάνωσή τους».
Στο ίδιο άρθρο ορίζεται ότι οι άδειες αυτές ισχύουν και για τις συνδικαλιστικές οργανώσεις του άρθρου 30 του Ν. 1264/1982. Αντίστοιχα παραμένουν σε ισχύ και οι αποδοχές των συνδικαλιστικών αδειών που αναφέρονται στο ίδιο άρθρο.
