Σε κοινό δελτίο με την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στο ΙΚΑ, η ΠΟΠΟΚΠ επισημαίνει ότι «τόσο οι σημερινοί όσο και οι προηγούμενοι το ίδιο αντιασφαλιστικό πολιτικό σχέδιο υπηρετούν». Στο πλαίσιο αυτό, χρησιμοποιώντας σκληρή γλώσσα κάνουν λόγο για «λιβελογραφήματα της Διοίκησης του ΕΦΚΑ» καθώς και για επικοινωνιακή «αθλιότητα». Θεωρούν ότι η υλοποίηση του ΕΦΚΑ τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο είναι «πολιτικά ύποπτη» και προσθέτουν ότι αυτή «έχει ήδη συνδεθεί με την άγρια περικοπή των συντάξεων μέσω της κατάργησης της προσωπικής διαφοράς, ο προσδιορισμός της οποίας αποτελεί μια από τις άμεσες και επείγουσες προτεραιότητες που οδήγησαν στην άρον – άρον δημιουργία του ΕΦΚΑ. Μόνον για το χρόνο και τον τρόπο της περικοπής δεν έχει ακόμη υποτίθεται συμφωνήσει η Κυβέρνηση με τους δανειστές, εκτός κι αν επιλέξει την οδό της ηρωικής εξόδου αφού όμως έχει κάνει όλη τη «βρώμικη δουλειά» προκειμένου να συνεχίσουν οι επόμενοι».
Χαρακτηριστικό της κόντρας που έχει ξεσπάσει είναι ότι οι συνδικαλιστές – εκπρόσωποι των εργαζομένων στα Ασφαλιστικά Ταμεία παραθέτουν ένα μικρό κείμενο με τίτλο «Οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την Κοινωνική Ασφάλιση» (Σεπτέμβρης 2014), θέλοντας να δείξουν πόσο «ύποπτη» είναι η πολιτική που με βασικό μοχλό τον ΕΦΚΑ σήμερα εφαρμόζει η κυβέρνηση:
Πιο αναλυτικά, οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την Κοινωνική Ασφάλιση πριν αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας ήταν:
- «Οι μνημονιακοί νόμοι που σχεδιάστηκαν και εφαρμόστηκαν συνιστούν πολύ σημαντική πολιτική αλλαγή στη διαρκή προσπάθεια διάλυσης του κοινωνικού κράτους στην Ελλάδα. Παρότι αποτελούν συνέχεια και 2 επιτάχυνση της απορρυθμιστικής προσπάθειας τουλάχιστον δύο δεκαετιών, οι μνημονιακοί νόμοι είναι εξαιρετικά πιο βίαιοι στις περικοπές δικαιωμάτων και παροχών αλλάζοντας :
- το ρόλο του Κράτους ως εγγυητή της βιωσιμότητας και κοινωνικής αποτελεσματικότητας του ΣΚΑ
- τη δομή και τη λειτουργία της σύνταξης (κύριας και επικουρικής) που εξατομικεύονται και ιδιωτικοποιούνται
- την οργάνωση και την αυτονομία των ασφαλιστικών ταμείων».
«Τα βασικά αποτελέσματα του νέου μοντέλου κοινωνικής προστασίας (μοντέλο 3 πυλώνων) είναι :
1. Κατάργηση της δημόσιου χαρακτήρα του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης μέσω του περιορισμού εγγύησης του κράτους στη βασική (βλέπε εθνική) σύνταξη, την κατάργηση της τριμερούς χρηματοδότησης και την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης.
2. Δραστικός περιορισμός του κοινωνικού χαρακτήρα του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης σε μία βασική σύνταξη φτώχειας και ατομική αποταμίευση.
3. Μετατροπή ενός συστήματος βασισμένου στην αλληλεγγύη των γενεών σε ένα νεοφιλελεύθερο μοντέλο σύγκρουσης των γενεών και ενοχοποίησης των ηλικιωμένων.
4. Εισαγωγή της ''βασικής'' σύνταξης των 360 ευρώ (η συζήτηση για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα τείνει προς το ίδιο όριο) που δεν αποτελεί ύστατο δίχτυ ασφαλείας αλλά στρατηγικό στόχο ενός μοντέλου κοινωνικής προστασίας που θα ασχολείται μόνο με την ακραία φτώχεια και όσο θα ασχολείται με αυτήν, θα την διευρύνει. Τα σχέδια της ασφαλιστικής βιομηχανίας ταιριάζουν εξαιρετικά με το στόχο αυτό.
5. Υπολογισμό συντάξιμου μισθού σε όλο τον εργασιακό βίο που καθιστά τη σύνταξη από αναπλήρωση μισθού «εξόδου» σε συσσώρευση αποταμιεύσεων από την εργασία.
6. Μακροπρόθεσμος δημοσιονομικός περιορισμός των συνταξιοδοτικών δαπανών, ώστε να αυξηθούν μόνο κατά 2,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2060, ενώ οι συνταξιούχοι θα έχουν αυξηθεί 70%»
Οι ΠΟΠΟΚΠ και η ΠΟΣΕ ΙΚΑ καταλήγουν ότι οι διοικούντες «όσο «ξύνονται στη γκλίτσα του τσοπάνη» τέτοιες απαντήσεις θα παίρνουν».
