Όπως αναφέρει ο ΣΕΒ, «αναθεωρείται εκ νέου το θεσμικό πλαίσιο για τη χωροταξία στη χώρα, μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια και, ενώ, ήδη, από τον περασμένο Μάιο, η κατάργηση των χρήσεων γης διατηρεί ένα καθεστώς αβεβαιότητας για κάθε νέα επένδυση που θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί στη χώρα».
Επίσης, υπογραμμίζει ότι «η επιχειρηματική κοινότητα επανειλημμένα έχει επισημάνει ότι η ελληνική οικονομία έχει ανάγκη από ένα πλαίσιο χωρικού σχεδιασμού που θα προσελκύει επενδύσεις, επιταχύνοντας τις διοικητικές διαδικασίες, μειώνοντας το διοικητικό βάρος και διασφαλίζοντας τη μέγιστη νομική βεβαιότητα του επενδυτή, προστατεύοντας, παράλληλα, το περιβάλλον».
Τα σημαντικότερα προβλήματα του νέου νόμου, κατά τον ΣΕΒ, βρίσκονται στις διατάξεις, που:
«1. Ακυρώνουν στην πράξη το καινοτόμο εργαλείο των Ειδικών Χωρικών Σχεδίων, καθώς εισάγουν διαδικασία προέγκρισης με υπουργική απόφαση για την τροποποίηση πολεοδομικών όρων, οι οποίοι, όμως, εγκρίνονται με προεδρικό διάταγμα. Έτσι, αυξάνεται η αβεβαιότητα του επενδυτή, το διοικητικό βάρος για τις επιχειρήσεις και οι χρονικές καθυστερήσεις στους επενδυτές που θα αξιοποιούσαν τα Ειδικά Χωρικά Σχέδια, παρά τις όποιες διακηρυγμένες προθέσεις για το αντίθετο.
2. Αναβαθμίζουν το ρόλο των Περιφερειακών Χωροταξικών Πλαισίων σε βάρος των Ειδικών Χωροταξικών Πλαισίων, χωρίς να παρέχονται εγγυήσεις ότι θα ακολουθήσουν τον υπερκείμενο σχεδιασμό και αποκτούν κανονιστικό περιεχόμενο, υποκαθιστώντας σε κάποιο βαθμό και τον τοπικό ρυθμιστικό σχεδιασμό.
3. Δημιουργούν ασάφειες στους συντελεστές δόμησης που αφορούν περιοχές παραγωγικών και επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και παρεμποδίζονται ειδικά καθεστώτα που υπηρετούν συγκεκριμένα εργαλεία οργανωμένης εγκατάστασης οικονομικών δραστηριοτήτων, (όπως, Επιχειρηματικά Πάρκα, ΒΕΠΕ-ΒΙΠΕ, κ.λπ.).
Σημειώνεται, τέλος ότι με ορισμένες μεταβατικές διατάξεις υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να ακυρωθεί ο όποιος σχεδιασμός είχε προλάβει να πραγματοποιηθεί με τις διατάξεις των χρήσεων γης του 4269/2014».
