Σύμφωνα με την ΠΟΜΙΔΑ, «θα προκληθεί πλήρης στάση πληρωμών, εφόσον αντικατασταθεί ο ΕΝΦΙΑ με έναν ακόμα ληστρικότερο ΦΑΠ, ο οποίος, με πρόσχημα κάποιο αφορολόγητο όριο για πρώτη κατοικία, θα πολλαπλασιάσει τις φορολογικές υποχρεώσεις των ήδη επιβαρυμένων πολιτών».
Η ανησυχία της ΠΟΜΙΔΑ προκύπτει από τις πληροφορίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, ότι το υπουργείο Οικονομικών εξετάζει την αλλαγή του τρόπου υπολογισμού του ετήσιου φόρου ακινήτων, ώστε να μην υπολογίζεται πλέον με βάση την επιφάνεια (τετραγωνικά μέτρα), αλλά μόνο με βάση το σύνολο της αξίας των ακινήτων του κάθε φορολογουμένου. Αν ισχύσει κάτι τέτοιο, θα πρόκειται για επιστροφή σε έναν Φόρο Ακίνητης Περιουσίας (ΦΑΠ), όπως αυτός που ίσχυσε τη διετία πριν από την επιβολή του Ειδικού Τέλους Ακινήτων, που στη συνέχεια μετεξελίχθηκε στον σημερινό ΕΝΦΙΑ.
Δεδομένου όμως ότι δεν θα αλλάξει ο εισπρακτικός στόχος των 2,65 δισ. ευρώ και ότι εξετάζεται η εφαρμογή κι ενός χαμηλού αφορολόγητου ορίου, θα πρέπει ο νέος αυτός φόρος να εφαρμόζεται με πολύ υψηλούς συντελεστές, γεγονός που εκτιμάται ότι θα οδηγήσει σε πολλαπλάσιες επιβαρύνσεις για τους κατόχους «μεσαίων» ιδιοκτησιών. Σημειωτέον ότι για να επιτευχθεί ο παραπάνω εισπρακτικός στόχος, το αφορολόγητο όριο δεν θα πρέπει να ξεπερνά τις 20.000 - 30.000 ευρώ.
Εν τω μεταξύ, όποιος κι αν είναι ο νέος φόρος, θα εφαρμοστεί επί νέων αντικειμενικών αξιών, καθώς εκτιμάται ότι εντός των επόμενων μηνών θα έχει ολοκληρωθεί το πόρισμα της επιτροπής που έχει συσταθεί στο υπ. Οικονομικών, με συμμετοχή πληθώρας παραγόντων του κλάδου και θεσμικών φορέων. Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες, επικρατούν αντικρουόμενες απόψεις μεταξύ των μελών της επιτροπής, σχετικά με το πώς ακριβώς θα υπολογίζονται οι νέες αντικειμενικές, ώστε να αντανακλούν με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ακρίβεια τις πραγματικές τιμές της αγοράς. Μάλιστα, σε ακανθώδες ζήτημα φαίνεται πως εξελίσσεται η πρόταση της κυβέρνησης για εκτίμηση της αξίας των ακινήτων από ορκωτό εκτιμητή για τους φόρους μεταβίβασης, καθώς οι φορείς του κλάδου εκτιμούν ότι η μέθοδος αυτή αφήνει έκθετο το σύστημα υπολογισμού των αξιών σε αδιαφανείς δοσοληψίες μεταξύ εκτιμητών και φορολογουμένων.
