Μιλώντας σε εκδήλωση του Ευρωπαϊκού Κέντρου για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης (cedefop), με αντικείμενο τον θεσμό της μαθητείας, η κ. Αντωνοπούλου επισήμανε: "Η χώρα υποχρεώθηκε το 2014 να στήσει έναν μηχανισμό διάγνωσης. Τότε ήταν δέσμευση, καθώς αν δεν το έκανε δεν θα είχε πρόσβαση σε κοινοτικούς πόρους. Σήμερα είναι αυτοδέσμευση".
Η ίδια σημείωσε ότι στόχος της κυβέρνησης είναι να υπάρχει σχεδιασμός για τέσσερα ή και για δέκα χρόνια μετά, ώστε να μπορεί πραγματικά να "χτίσει" κάτι πάνω σε αυτόν τον προγραμματισμό.
Τέσσερα προβλήματα...
Ωστόσο, στη διαδικασία αυτή συνάντησε και τέσσερα "αγκάθια". Το ένα ήταν η απουσία συνολικού σχεδίου στον τομέα της ανάπτυξης του ανθρώπινου δυναμικού. Το δεύτερο ήταν ότι δεν υφίστατο σύστημα ανατροφοδότησης για όσους σχεδίαζαν και σχεδιάζουν τα προγράμματα απασχόλησης. Το τρίτο είναι ότι το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο για τη συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτιση, αντί να έχει ολοκληρωθεί και προχωρήσει, οπισθοδρόμησε "σε πιο χαοτικές καταστάσεις το 2013-2014, σε σχέση με πέντε χρόνια νωρίτερα". Και το τέταρτο σχετίζεται με τη σύνδεση της προσφοράς εργασίας και της κατάρτισης με τις επιχειρήσεις, καθώς παρότι αυτή είναι αναγκαία, πολλοί λίγες εταιρείες λειτουργούν σήμερα ώς "οργανωτές" προγραμμάτων μαθητείας.
...και δύο επίπεδα πολιτικής
"Το πρώτο που κάναμε" σημείωσε η κ. Αντωνοπούλου, "ήταν να θεσπίσουμε πλαίσιο που στηρίζεται στο τι λέει η αγορά εργασίας". Πρόσθεσε δε ότι η πολιτική της κυβέρνησης κινείται σήμερα σε δύο επίπεδα: το πρώτο είναι ο προσανατολισμός των πολιτικών απασχόλησης και η πραγματική σύνδεσή τους με την αγορά. Για παράδειγμα, ανέφερε, τα προγράμματα για άτομα ηλικίας 18-24 ετών, είναι προσανατολισμένα στη λογισμική, τις τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών, το εξωστρεφές και λιανικό εμπόριο, όπως πρότειναν οι κοινωνικοί εταίροι και στη συνέχεια στοιχειοθετήθηκε επιστημονικά. Στην περίπτωση των ηλικιών 29-64, η επικέντρωση έγινε σε 42 επαγγέλματα σε οκτώ κλάδους, ώστε τα προγράμματα "να πιάσουν τόπο". Μεταξύ άλλων επιλέχθηκε η πρακτική της εναλλαγής μάθησης και πρακτικής άσκησης, ώστε οι καταρτιζόμενοι να καλύπτουν τα κενά τους.
Το δεύτερο επίπεδο στο οποίο επικεντρώνεται η κυβερνητική πολιτική είναι η μεταρρύθμιση του θεσμικού πλαισίου για την αναβάθμιση της ποιότητας της συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης, σε συνεργασία με τα υπουργεία Οικονομικών και Παιδείας για: τη διαμόρφωση νέου θεσμικού πλαισίου πιστοποίησης και λειτουργίας κέντρων δια βίου μάθησης, την ανάπτυξη μηχανισμών και διαδικασιών πιστοποίησης προγραμμάτων εισροών και εκροών, τη διασφάλιση συμβατότητας των προγραμμάτων συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης με τα ζητούμενα από την αγορά επαγγέλματα, η ανάπτυξη μηχανισμών παρακολούθησης του εκπαιδευτικού έργου μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας που στήνεται, αλλά και η πιστοποίηση επικαιροποιημένων προσόντων των εκπαιδευτών.
"Στη διαδικασία αυτή, οι δείκτες που πρέπει να έχουμε στη διάθεσή μας σχετίζονται, μεταξύ άλλων, με την απορρόφηση των συμμετεχόντων στην αγορά εργασίας για περίοδο έξι μηνών και ενός έτους, την καταγραφή των ποσοστών συμμετοχής σε εξετάσεις πιστοποίησης αλλά και επιτυχίας ή αποτυχίας σε αυτές τις εξετάσεις και η αξιολόγηση της χρήσης πιστοποιημένων δεξιοτήτων στην αγορά εργασίας" σημείωσε η κ. Αντωνοπούλου.
