Οι αντικειμενικές αξίες ακινήτων έφεραν μεγάλη φορολογική μεταρρύθμιση στις μεταβιβάσεις των ακινήτων και απάλλαξαν τον πολίτη από την προσωπική κρίση ή κακόβουλη παρέμβαση του εφόρου, όπως επισημαίνει ο ΣΕΠΑΚ σε ανακοίνωσή του, τονίζοντας ωστόσο πως κατέληξαν σήμερα να δημιουργούν αδικίες και αρνητικές διαθέσεις.
Όπως αναφέρει ο Σύνδεσμος, παλαιότερα επιβαλλόταν μόνο ο φόρος μεταβίβασης 9-11% στα ακίνητα και στον αγοραστή και μαζί με τα συμβολαιογραφικά και άλλα δικηγορικά έξοδα, η συνολική επιβάρυνση έφτανε το 13%-14% της χαμηλής αξίας που συνήθως αναγράφονταν στα συμβόλαια.
Με τόσο υψηλούς συντελεστές τότε, προέκυπτε ως φυσικό επακόλουθο ο αγοραστής να μην αναγράφει τις πραγματικές τιμές αγοράς, διαμορφώνοντας έτσι μία στρεβλή πραγματικότητα των τιμών.
Μάλιστα, όπως τονίζει, «το πρόβλημα μεγεθύνθηκε με την έναρξη επιβολής φόρου κατοχής ακινήτου, όπου αυτές οι ουσιαστικά εικονικές αντικειμενικές αξίες, επηρεάζουν αυτό τον φόρο και επιβαρύνουν σήμερα υπερβολικά ιδιαίτερα τους ιδιοκτήτες με μεγαλύτερη ακίνητη περιουσία των 300.000 ευρώ, που είναι και οι πιθανότεροι επενδυτές στην ελληνική οικονομία. Από την ημέρα όμως που η πολιτεία αντί να περιορίσει αποφασιστικά τα δημόσια έξοδα και τις σπατάλες, χρησιμοποίησε τα ακίνητα ως βασική πηγή χρηματοδότησής τους και διόγκωσε αυτό τον φόρο, «φρέναρε» απότομα όλες τις αγοροπωλησίες ακινήτων και «γκρέμισε» τη βιομηχανία των κατασκευών. Έναν επαγγελματικό κλάδο από τους σημαντικότερους πυλώνες της ελληνικής οικονομίας, που προσέφερε στο κράτος περίπου 10-12 δισ./έτος και δημιουργούσε 590 χιλ. θέσεις εργασίας, αντί περίπου 4 δισ./έτος και 280 χιλ. θέσεις που προσφέρει σήμερα».
Προτάσεις
Για να διακοπεί αυτή η στασιμότητα στην αγορά ακινήτων που οδήγησε τεράστια κεφάλαια στο εξωτερικό, σύμφωνα με τον ΣΕΠΑΚ, η πολιτεία πρέπει να αλλάξει τη σημερινή στρατηγική της και τις επιφανειακές επιλογές της διατηρώντας το 3% στο φόρο μεταβίβασης ακινήτου που ισχύει σήμερα.
