Από όλες τις πλευρές αναγνωρίζεται ότι σε ορισµένες περιπτώσεις η διαγραφή µέρους της οφειλής, το λεγόµενο «κούρεµα», είναι ο µόνος τρόπος για να ξεµπλοκάρει το σύστηµα, αφού έτσι το δάνειο θα καθίσταται βιώσιµο και θα µπορεί να εξυπηρετείται απελευθερώνοντας και την τράπεζα και τον δανειολήπτη.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του «Πρώτου Θέματος» εξετάζονται διάφορα εργαλεία για την αναδιάρθρωση των δανείων, τα οποία περιλαµβάνουν ανάµεσα σε άλλα τη µείωση των επιτοκίων, την επιµήκυνση των δανείων, το πάγωµα ενός µέρους της οφειλής ή ακόµα και τη διαγραφή (κούρεµα) µέρους της, αλλά και την παραχώρηση του ακινήτου προκειµένου να διαγραφεί το δάνειο.
Μια πρακτική που εξετάζεται είναι εκείνη που εφαρµόστηκε στην Ιρλανδία, όπου σε κάποιες περιπτώσεις υπολογιζόταν εκ νέου η αξία του δανείου µε βάση τη λογική ότι ο δανειολήπτης θα πρέπει να πληρώνει το 30% του εισοδήµατός του επί 20 χρόνια και το υπόλοιπο διαγραφόταν ή πάγωνε για ορισµένα χρόνια προκειµένου να επανεξεταστεί ανάλογα µε την οικονοµική του κατάσταση.
Τραπεζικοί παράγοντες εκτιµούν ότι ένα µέρος της λύσης βρίσκεται στην πώληση των δανείων, δεδοµένου ότι οι εταιρείες θα αγοράσουν τα κόκκινα δάνεια σε χαµηλότερη τιµή από την ονοµαστική τους αξία κι έτσι θα έχουν το περιθώριο να προχωρήσουν σε µείωση της οφειλής και ρύθµιση αποκοµίζοντας κέρδος σε σχέση µε την τιµή αγοράς, χωρίς τον νοµικό κίνδυνο που έχει η τράπεζα.
Σύµφωνα µε το ρεπορτάζ της εφημερίδας, οι τράπεζες στις περισσότερες περιπτώσεις θα προχωρήσουν σε ανάθεση µόνο της διαχείρισης των δανείων (servicing) σε ειδικευµένες εταιρείες.
