Σχεδόν ένας μήνας έχει περάσει από όταν ξέσπασε η μεγάλη πυρκαγιά στη Βοιωτία και το Πόρτο Γερμενό, καταστρέφοντας εκατοντάδες στρέμματα γης, δάσους και ανθρώπινες περιουσίες. Ανάμεσα σε όσους έχασαν μέρος των κατοικιών τους ήταν και ο Τάσος Χαλκιάς.
Ο ηθοποιός, μιλώντας με συγκίνηση στην κάμερα της εκπομπής «Studio στις 3», αναφέρθηκε στην καταστροφική φωτιά, εστιάζοντας στον αγώνα της κατάσβεσής της, αλλά και στους κόπους μίας ζωής που έγιναν στάχτη.
Ξεκαθαρίζοντας τη θέση του, τόνισε ότι η δική του απώλεια δεν είναι μεγαλύτερη από όλων των ανθρώπων που επλήγησαν, ενώ εστίασε στις αναμνήσεις που είχε δημιουργήσει με τα χρόνια στο σπίτι του στο Πόρτο Γερμενό.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«Δεν είμαι εγώ το κεντρικό πρόσωπο στην πυρκαγιά αυτή. Είναι 200 σπίτια συνανθρώπων μου κάηκαν. Στο σπίτι αυτό δεν κάηκαν ντουβάρια. Κάηκαν αναμνήσεις, κάηκε πνευματική εργασία 45 ετών δική μου, της γυναίκας μου και των παιδιών μου, πίνακες ζωγραφικής… Δεν είναι όμως η αξία των πραγμάτων. Είναι εδώ μέσα τι είναι…», είπε αρχικά ο ηθοποιός.
Όσα είπε ο Τάσος Χαλκιάς έναν μήνα μετά την καταστροφική πυρκαγιά
«Δεν είμαι ο μόνος που το έπαθε, είναι πολλοί άνθρωποι. Και κάθε χρόνο πολλοί άνθρωποι παθαίνουν ανάλογες ζημιές, ατυχήματα ή όπως αλλιώς μπορεί να το πει κανείς, με αποκορύφωμα βέβαια, αυτό που έγινε στο Μάτι πριν από 8 χρόνια, να μην ξεχνάμε… Νιώθω πάρα πολύ άσχημα όταν εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μου έχουν πάθει το ανάλογο πλήγμα, να μιλάω εγώ για το σπίτι μου. Γι’ αυτό την ορίζω την κουβέντα ότι μιλάω για λογαριασμό όλων», θέλησε να ξεκαθαρίσει ο Τάσος Χαλκιάς.
Στη συνέχεια, ο ηθοποιός αναφέρθηκε στην απώλεια του σπιτιού του και στις αναμνήσεις του: «Όταν συμβαίνουν τέτοια πράγματα σαν ιδιώτες δεν μπορείς να τα βάλεις με τις θεομηνίες, ή τις μεγάλες τεχνικές, γιατί η φωτιά είναι ένα τεχνικό φαινόμενο, δεν είναι ένα φυσικό… Είτε από ατυχία, είτε από απροσεξία, είτε ηθελημένα επειδή είναι πυρομανείς… Γνωρίζαμε το πώς πνέουν οι άνεμοι, ξέραμε ότι θα κρατήσουν μέρες και το περιμέναμε…».
Και συνέχισε: «Καιγόταν ο Άγιος Βασίλειος και λέγανε ότι καίγεται το Πόρτο Γερμενό, δεν είχε φτάσει… Η φωτιά έκαιγε 35 χιλιόμετρα μακριά, μετά έκαιγε στα 15, και ακούγαμε ότι καίγεται το Πόρτο Γερμενό. Δύο ώρες καιγόταν το Πόρτο Γερμενό. Δύο ώρες ήταν αρκετές να καεί…».
«Η ευθύνη έχει μια παράταση αυτών των ανθρώπων. Όταν πήγαμε οργανωμένα, με βυτία, πήραμε και αγρότες μαζί μας, με βυτία πίσω τους στα αγροτικά τους για να πάμε κάτω να βοηθήσουμε μην καούν τα σπίτια μας. Δεν μας επέτρεψε κανένας να περάσουμε. Για την ασφάλειά μας…», πρόσθεσε μεταξύ άλλων ο ηθοποιός.
Θυμούμενος την καταστροφική πυρκαγιά, μίλησε για έναν ηλικιωμένο κύριο ο οποίος δεν ήθελε να αφήσει τις αναμνήσεις μίας ζωής: «Το παράδειγμα το έδωσε ένας γεράκος, 87 ετών και πήγαν να τον βγάλουν σηκωτό από το σπίτι. Τους λέει ‘ποιοι είστε εσείς να με βγάλετε από το σπίτι μου;’ Και του απάντησαν ‘Να σε σώσουμε’. ‘Τι να με σώσετε; Εγώ ξέρεις αν έχω κανέναν εγώ που θέλω να σωθώ, δεν έχω κανέναν. Αυτό το καλύβι έχω εδώ. Θα καεί. Μα να καεί. Να καώ κι εγώ’. Και ο άνθρωπος έμεινε εκεί και κάηκε. Αυτό το παράδειγμα θα το πάρει ποτέ κανείς να καταλάβει ποιος είναι ο άνθρωπος μέσα του όταν του συμβαίνουν ζητήματα. Πώς τα αντιμετωπίζει; Ότι υπάρχουν και καρδιά και ψυχή και αισθήματα; Όταν πιάνουν 78 φωτιές μαζεμένες δεν υπάρχει το ανάλογο πυροσβεστικό προσωπικό».
Κάνοντας μία σύντομη αναδρομή στο παρελθόν, ο ηθοποιός αναφέρθηκε σε πυρκαγιές προηγούμενων ετών, σημειώνοντας ότι έχουν αντιμετωπίσει παρόμοιες συνθήκες τέσσερις φορές ακόμη:
«Τέσσερις φωτιές έχω αντιμετωπίσει εδώ και είκοσι χρόνια. Τέσσερις, πολύ κοντά μέσα στα σπίτια και ό,τι μπορέσαμε κάναμε. Δεν μπήκε. Αυτό το χάλι ενός ανέμου ακατάσχετου... Δεν λέω ότι το φαινόμενο από πλευράς διαιώνισής του δεν ήτανε φοβερό. Ήταν πραγματικά φοβερό, όμως πρέπει να είσαι έτοιμος να το αντιμετωπίσεις».
«Ήταν ένα παρθένο οχτακοσίων ετών δάσος με την ανάλογη πανίδα του και οτιδήποτε άλλο ζει κάτω από το πεύκο, με το σκίνο, με το οτιδήποτε υπάρχει από κάτω. Ναι μεν να προσέχουμε την ανθρώπινη ζωή μη χαθεί, γιατί είναι το κύριο θέμα στα μελήματά μας, αλλά δεν είναι το κύριο. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει ούτε χωρίς τα ζώα, ούτε χωρίς τα δάση, ούτε χωρίς την αναπνοή του δάσους, ούτε χωρίς το κοτέτσι του, αυτοί που έχουν κοτέτσια, για κάποιο λόγο το έχουν. Και αυτά είναι θύματα».
{https://exchange.glomex.com/video/v-dl362ckcity1?integrationId=40599y14juihe6ly}
Ο Τάσος Χαλκιάς περιγράφει την επόμενη ημέρα από την πυρκαγιά
Μιλώντας για τα όσα αντίκρισε στο Πόρτο Γερμενό και την επόμενη ημέρα ο Τάσος Χαλιάς, ανέφερε:
«Η επόμενη μέρα. Στάση αναμονής απέναντι στις αιτήσεις που έχουμε κάνει για τη βοήθεια που περιμένουμε, μέχρι να διεκπεραιωθούν τα γραφειοκρατικά αιτήματα, θα δούμε τι βοηθήματα θα φτάσουν στα χέρια μας τελικά».
Κλείνοντας, ο ηθοποιός μίλησε για τις αναμνήσεις που είχε χτίσει όλα αυτά τα χρόνια στην κατοικία του στο Πόρτο Γερμενό, επισημαίνοντας ότι περνούσε πολλά από τα Σαββατοκύριακά του και την είχε δημιουργήσει με προσωπικό κόπο και αγώνα:
«Περνούσα ατελείωτα Σαββατοκύριακα και νύχτες σε αυτό το σπίτι. 55 χρόνια ήμουν εκεί και θα είμαι ακόμα προσπαθώντας να το ξανακάνω. Όχι αυτό που είχα. Ένα σπίτι που γίνεται σε 50 χρόνια δεν μπορείς να το φτιάξεις ούτε σε πέντε χρόνια ούτε με πέντε χιλιάρικα. Κάθε μέρα πάω, με την κρυφή ελπίδα μήπως βρω κάτι μέσα στα χαλάσματα που να έχει μείνει όρθιο, αλλά είναι ‘εκπληκτικό’, δεν έχει μείνει τίποτα», κατέληξε ο Τάσος Χαλκιάς.
