Φοράνε πανοπλίες, κρατούν αφρώδη σπαθιά, συμμετέχουν σε μάχες και μπαίνουν κυριολεκτικά μέσα στην ιστορία. Δεν πρόκειται για ηθοποιούς σε κάποια κινηματογραφική ταινία αλλά για παίκτες LARP.
Το LARP, από τα αρχικά των λέξεων Live Action Role Playing, είναι ίσως η πιο ιδιαίτερη μορφή συλλογικής αφήγησης, ένα παιχνίδι ρόλων όπου οι συμμετέχοντες δεν κάθονται γύρω από ένα τραπέζι αλλά βιώνουν μοναδικές εμπειρίες στη φύση, όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Πρόκειται ουσιαστικά για ανθρώπους κάθε ηλικίας από το εξωτερικό και την Ελλάδα που έψαχναν κάτι πιο ουσιαστικό από μια ακόμη βραδιά μπροστά σε οθόνες, κάτι πιο βιωματικό, πιο ανθρώπινο, πιο αληθινό, ακόμα κι αν διαδραματίζεται σε φανταστικούς κόσμους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η κοινότητα LARP στην Ελλάδα
«Με πιο απλά λόγια, είναι μια μορφή αυτοσχέδιου θεάτρου όπου οι παίκτες είναι ταυτόχρονα ηθοποιοί και θεατές», λέει ο Βασίλης Ράλλης, περιγράφοντας το πώς βιώνεται πραγματικά ένα LARP event και εξηγεί πως «μπορεί για κάποιον που δεν το έχει ζήσει να ακούγεται σαν ένα ακόμα fantasy hobby, όμως όσοι συμμετέχουν μιλούν για κάτι βαθύτερο, κοινότητα, έκφραση, συνεργασία και πραγματική σύνδεση με άλλους ανθρώπους. Σε μια εποχή όπου η καθημερινότητα γίνεται όλο και πιο πιεστική και τεχνοκρατική, ψάχναμε έναν τρόπο διαφυγής και δημιουργικής εκτόνωσης».
«Σε μια τεχνοκρατική εποχή όπου η ρουτίνα της καθημερινότητας γίνεται αποπνικτικη, ψάχναμε με την παρέα μου έναν τρόπο διαφυγής και εκτόνωσης. Σε ένα festival που επισκεφτήκαμε το 2019 ήρθαμε σε επαφή με άτομα από την κοινότητα του LARP, όπου μας παρότρυναν να το δοκιμάσουμε. Έκτοτε μέχρι και σήμερα αυτό που με κρατάει ενεργό στην κοινότητα είναι η αγάπη μου για το φανταστικό, οι αναμνήσεις και οι σχέσεις που έχω δημιουργήσει ως Βασίλης και ως παίκτης καθώς και οι φιλίες - συνεργασίες που δημιουργήθηκαν στη διάρκεια του ταξιδιού μου μέχρι και σήμερα», διευκρινίζει ο ίδιος.
Στην Ελλάδα, το LARP αναπτύσσεται σταθερά τα τελευταία χρόνια. Οι ομάδες δημιουργούν ολόκληρους φανταστικούς κόσμους με ιστορίες, χαρακτήρες, σκηνικά και πολυήμερα events που θυμίζουν κινηματογραφική παραγωγή. Ο Γιάννης Τζεβελέκος, ιδρυτικό μέλος διογργάνωσης, περιγράφει την προετοιμασία ενός μεγάλου event σαν μια μικρή εταιρεία παραγωγής. «Ο συντονισμός όλων αυτών των κομματιών απαιτεί εμπιστοσύνη μεταξύ ανθρώπων με διαφορετικά ταλέντα και φιλοσοφίες, που δε διαφέρει από τη λειτουργία μιας καθημερινής εταιρείας. Η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει από τρεις έως έξι μήνες και περιλαμβάνει από συγγραφή σεναρίων και κατασκευή κοστουμιών μέχρι εύρεση χώρων και δημιουργία σκηνικών».
«Τα παιχνίδια διοργανώνονται κυρίως με ηλικιακό κοινό ενήλικες, αν και υπάρχει μια κάποια προσέλευση από ανηλίκους άνω των 15, εφόσον συνοδεύονται ή έχουν γονική άδεια», σημειώνει ο Αλέξανδρος και εξηγεί πως, «το παιχνίδι χαρακτηρίζεται από πολλαπλές πτυχές, και μπορεί να το απολαύσει τόσο κάποιος που θέλει να ζήσει έντονες σκηνές δράσεις ή κάποιος που θέλει να χαλαρώσει ήρεμα σε μια ατμοσφαιρική ταβέρνα, δεν υπάρχει περιορισμός ηλικίας ή εμπειρίας. Παραταύτα, προτείνουμε σε κόσμο που θέλει να συμμετάσχει σε έντονες σκηνές δράσεις να επισκεφθεί πρώτα την καθιερωμένη κυριακάτικη προπόνηση, ώστε να έχει εκπαιδευτεί στην ασφαλή χρήση των ψεύτικων όπλων που χρησιμοποιούμε για τις μάχες του παιχνιδιού».
Δεν είσαι θεατής είσαι μέρος της ιστορίας
Όμως, η πραγματική καρδιά του LARP δεν είναι ούτε τα κοστούμια ούτε οι μάχες. «Το αίσθημα κοινότητας είναι το άλφα και το ωμέγα στο larp», τονίζει ο Γιάννης και σημειώνει πως, «πρόκειται για ένα βαθιά διαπροσωπικό χόμπι και αυτό φαίνεται ακόμη περισσότερο στους νέους παίκτες. Η πρώτη εμπειρία μοιάζει χαοτική αλλά συναρπαστική. Δεν υπάρχει ‘’σωστός’’ τρόπος να παίξεις. Υπάρχει μόνο η διάθεση να αφεθείς στην ιστορία».
«Το LARP είναι στα καλύτερά του όταν βιώνεται οργανικά, συλλογικά και συνεργατικά», συμβουλεύει ο Γιάννης όσους θέλουν να ξεκινήσουν τώρα. Κι αν κάποτε το fantasy θεωρούνταν κάτι περιθωριακό, σήμερα οι ελληνικές κοινότητες προσελκύουν ακόμη και παίκτες από το εξωτερικό. Στο τελευταίο event, συμμετείχαν περίπου 20 διεθνείς παίκτες, πολλοί από τους οποίους εντυπωσιάστηκαν από το κλίμα συμπερίληψης και φιλοξενίας. Οι παίκτες φρόντιζαν να μιλάνε αγγλικά όχι μόνο προς τα άτομα από το εξωτερικό αλλά και μεταξύ τους», εξηγούν οι διοργανωτές, σημειώνοντας πως αυτό δεν θεωρείται αυτονόητο σε άλλες χώρες της Ευρώπης.
Ίσως τελικά αυτό να είναι και το μεγαλύτερο «μυστικό» του LARP. Ότι πίσω από τις πανοπλίες, τα ξωτικά, τα βασίλεια και τις μάχες, βρίσκεται κάτι πολύ σύγχρονο και πολύ ανθρώπινο, η ανάγκη να ανήκεις κάπου. Να δημιουργείς ιστορίες μαζί με άλλους ανθρώπους και να καταφέρεις να ζήσεις έστω για λίγο, μακριά από τις οθόνες, κοντά στη φύση, έξω από την καθημερινότητα. Και όπως λένε οι ίδιοι οι άνθρωποι της κοινότητας, το μόνο που χρειάζεται για να ξεκινήσεις είναι «ανοιχτό μυαλό, καλή διάθεση και άνετα παπούτσια».
