Ένα ιδιαίτερα σπάνιο φαινόμενο σε σχέση με τη Σελήνη παρατηρείται στον ουρανό τον μήνα του Μαΐου, καθώς δύο Πανσέληνοι εμφανίζονται σε διάστημα μόλις μερικών ημερών.
Το πρώτο ολόγιομο φεγγάρι του μήνα εμφανίστηκε στον ουρανό την 1η Μαΐου και έφερε την ονομασία «Πανσέληνος των Λουλουδιών», ένα όνομα άμεσα συνυφασμένο με την εποχή της άνοιξης και τις άνθισης της φύσης.
Η δεύτερη Πανσέληνος, αναμένεται να φωτίσει τον ουρανό την Κυριακή 31 Μαΐου. Πρόκειται για ένα σπάνιο φαινόμενο που πρόκειται να κάνει και πάλι την εμφάνισή του, περίπου, τον Ιούλιο του 2053.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το φεγγάρι της 31ης Μαΐου, φέρει το όνομα «Μπλε φεγγάρι», ωστόσο ο ορισμός του δε φαίνεται να συνδέεται με το χρώμα της σελήνης, αλλά με το γεγονός ότι αποτελεί τη δεύτερη πανσέληνο του μήνα.
Το ιδιαίτερο γνώρισμα ωστόσο, έγκειται στη θέση της Σελήνης και στην απόσταση από τη Γη και όχι τόσο στην εμφάνιση μιας δεύτερης Πανσελήνου μέσα σε λίγες ημέρες.
Σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, η εμφάνιση δύο πανσελήνων μέσα σε έναν ημερολογιακό μήνα, αποτελεί ένα αρκετά σπάνιο – αλλά εντυπωσιακό – φυσικό φαινόμενο, που παρατηρείται ανά 2,5 με 3 χρόνια και σχετίζεται με τη διάρκεια του σεληνιακού κύκλου, ο οποίος έχει διάρκεια, περίπου, 29,5 ημέρες ενώ οι περισσότεροι μήνες έχουν 30 ή 31 – με εξαίρεση τον Φεβρουάριο. Αυτή η μικρή χρονική απόκλιση, είναι αρκετή για να επιτρέψει στο φαινόμενο να αναδειχθεί.
Παράλληλα, η απόσταση της Σελήνης από τη Γη, δικαιολογεί το εξαιρετικά μικρό φεγγάρι που θα φωτίσει τον ουρανό στα τέλη του Μαΐου.
Την ώρα που το φεγγάρι θα βρίσκεται στο απόγειό του, θα φωτίζει από το πιο μακρινό σημείο της τροχιάς της Σελήνης με τη Γη, γεγονός που δικαιολογεί την ονομασία «Μικροπανσέληνος» με την οποία έχει εδραιωθεί.
Σε τι απόσταση θα βρίσκεται η Πανσέληνος από τη Γη;
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του sciencealert.com, το δεύτερο φεγγάρι του Μαΐου, θα βρίσκεται σε απόσταση 406.135 χιλιομέτρων, ένα νούμερο που δικαιολογεί το μικρό της μέγεθος, και ένα φαινόμενο που θα φωτίσει και πάλι τον ουρανό περίπου το 2028.
Ουσιαστικά, η Σελήνη, κινείται σε τροχιά γύρω από τη Γη, δημιουργώντας ένα «οβάλ» σχήμα και όχι κύκλο.
Έτσι, ορισμένες φορές το φεγγάρι βρίσκεται πιο κοντά στην Γη, προκαλώντας τα «υπερφεγγάρια», λόγω μεγέθους, και άλλες βρίσκεται σε πιο μακρινή απόσταση, δημιουργώντας το «μικροφέγγαρο».
Να σημειωθεί, ότι η μέση απόσταση της Σελήνης από τη Γη ανέρχεται στα 384.400 χιλιόμετρα, περίπου, έναν συνεχώς μεταβαλλόμενο αριθμό. Η τροχιά της Σελήνης επηρεάζεται ταυτόχρονα από την βαρύτητα του Ήλιου και της συνεχώς μεταβαλλόμενης σχέσης με τη Γη.
Αν και η Πανσέληνος, αποτελεί ένα σύνηθες φαινόμενο στον ουρανό, με την συγκεκριμένη να διαφέρει λόγω μεγέθους.
