Για την απόφασή της να απομακρυνθεί από την τηλεόραση και την παρουσίαση μίλησε η Χριστίνα Λαμπίρη. Όπως εξομολογήθηκε τα τελευταία χρόνια της παρουσίας της στο χώρο, αισθανόταν πιεσμένη, γεγονός που την οδήγησε σε έντονες κρίσεις πανικού και κακή ψυχολογική κατάσταση.
Η παρουσιάστρια, το απόγευμα της Παρασκευής 20 Μαρτίου, μίλησε στην εκπομπή «Ήρθε και Έδεσε», όπου μεταξύ άλλων, επισήμανε τη δυσκολία που υπάρχει στην επαγγελματική ενασχόληση με την τηλεόραση.
Υπενθυμίζεται ότι η Χριστίνα Λαμπίρη, αποφάσισε να απομακρυνθεί από τον συγκεκριμένο τομέα το 2018, με τα πρώτα τις βήματα στο χώρο να ξεκινούν το 2002.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μιλώντας για την απόφασή της αποκάλυψε: «Η δουλειά στην τηλεόραση είναι ψυχοφθόρα όταν δεν σε βοηθούν οι συνθήκες και το περιβάλλον, όπως οποιοδήποτε τοξικό περιβάλλον είναι ψυχοφθόρο σε οποιαδήποτε δουλειά κι αν είσαι… Όλα τα χρόνια που την έκανα με την ίδια αγάπη, με την ίδια ένταση και την ίδια δοτικότητα, και την αδρεναλίνη να χτυπάει στο φουλ, ήμουν ένας υγιέστατος άνθρωπος…».
Με αφορμή τα όσα είπε, αναφέρθηκε στο περιβάλλον εργασίας, αλλά και στον ανταγωνισμό, ο οποίος παρά την πίεση, την βοηθούσε να αποδίδει: «Όταν οι συνθήκες γύρω μου άλλαξαν και δεν πήγαινα πολύ καλά με συνεργασίες μου, όχι με τον ανταγωνισμό – ο ανταγωνισμός πάντα με πίεζε θετικά, προς τα πάνω – είναι πολύ σημαντικό να έχεις καλούς συνεργάτες. Δεν πέρασα πολύ καλά τα τελευταία χρόνια σε επίπεδο συνεργασιών και αυτό ψυχολογικά με διέλυσε…».
Αναφερόμενη στο διάστημα που αποφάσισε να απομακρυνθεί από την τηλεόραση, περιέγραψε ένα περιστατικό: «Θυμάμαι ότι τα τελευταία χρόνια πριν σταματήσω το διάστημα 2016-2018, μου ήταν τρομερά δύσκολο να ταξιδέψω, να μπω σε αεροπλάνο, σε ασανσέρ, οπουδήποτε…», και συνέχισε: «Πάθαινα τρομερές κρίσεις πανικού και σε μια από τις πτήσεις μας, προς την Καβάλα, σε όλη τη διάρκεια, ήμουν πεσμένη μπρούμυτα για να μη βλέπω και με ακουστικά για να μην ακούω. Όλο αυτό προέκυψε από την πίεση στη δουλειά…».
Τέλος, εξήγησε ότι η κατάσταση που βίωνε την οδήγησε σε κρίσεις πανιού και έντονο θυμό: «Καταλάβαινα ότι δεν πάω καλά. Πέρα από τις κρίσεις πανικού, θύμωνα πολύ εύκολα, δε μπορούσε κάποιος να μου μιλήσει, είχα χάσει το χαμόγελό μου, δεν ήμουν εγώ… Πέρναγα άσχημα. Ήμουν δυστυχισμένη. Φαινόταν στο πρόσωπό μου…».
{https://exchange.glomex.com/video/v-dh7ijye8uyvl?integrationId=40599y14juihe6ly}
