Δακρυσμένος από την συγκίνηση εμφανίστηκε ο Νίκος Πλακιάς στο τέλος της εκπομπής «Αλ Τσαντίρι Νιουζ» μετά το κάλεσμα του Λάκη Λαζόπουλο. Αφού καταχειροκροτήθηκε από το κοινό, έκανε την δική του παρέμβαση και πέρασε το μήνυμα του για την Παρασκευή.
«Το χειροκρότημα που είδα πριν δεν είναι για μένα είναι για τα παιδιά μας. Είμαι πατέρας των τριών κοριτσιών που δολοφονήθηκαν στο έγκλημα των Τεμπών. Είμαι ο πατέρας των κοριτσιών που έγιναν και δικά σας παιδιά. Το λέω πάντα έγκλημα και δολοφονία γιατί αυτό ήταν. Όλοι γνώριζαν, εμείς δεν γνωρίζαμε και στέλναμε τα παιδιά μας με το τρένο του θανάτου», είπε και πρόσθεσε πως «όταν το μάθαμε ήταν πολύ αργά».
«Από όλη την απέραντη θλίψη δεν ξέρω που βρίσκω το κουράγιο. Η βοήθεια του κράτους είναι μηδενική. Εξηγήστε τους πως αν τα έκανα όλα σωστά από την πρώτη στιγμή, αν δεν μπάζωναν τίποτα, αυτή τη στιγμή δεν θα ήμουν εδώ, αλλά στο μνήμα των παιδιών μου και θα θρηνούσα γιατί αυτή είναι δουλειά μου», τόνισε και συμπλήρωσε πως «δεν θα έπρεπε να κάνω τον ντετέκτιβ και να ψάχνω το κράτος».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
{{https://x.com/FREEDYBRUNA/status/1894872015812669720}}
«Γιατί τους ενοχλεί η λέξη συγκάλυψη; Αφήσαμε τους υπουργούς να μας κοροϊδεύουν και να μας χλευάζουν εμάς τους γονείς που χάσαμε ότι πολυτιμότερο έχουμε; Εμείς είμαστε για τα μπάζα όπως είπε ο κ. Φλωρίδης; Ποιοι πέταξαν παραπέρα τα απομεινάρια και τα οστά των παιδιών μου;» απόρησε. «Ούτε τρίχα δεν θέλω να πειράξουν αυτοί από τα μαλλιά των παιδιών μου», δήλωσε εξοργισμένος.
«Γιατί δεν βγαίνει ο πρωθυπουργός να πει αν γνώριζε; Ή παραπλανήθηκε όπως είπε στην τελευταία συνέντευξή του; Αν όντως παραπλανήθηκε, τότε διάλεξε λάθος επάγγελμα», ανέφερε για τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
«Πρέπει επιτέλους να καταργηθεί αυτός ο νόμος - έκτρωμα περί ευθύνης υπουργών. Γιατί κάποτε σ’ αυτή εδώ τη χώρα πρέπει να λάμψει το φως και η αλήθεια» και κατέληξε λέγοντας: «Μια μέρα θα έρθει η δικαιοσύνη δεν θα έρθει όμως ούτε με τα πόδια ούτε μόνη της. Θα την φέρετε εσείς για εμάς», ενώ για τις συγκεντρώσεις της Παρασκευής 28 Φεβρουαρίου ανέφερε με νόημα: «Βγείτε στους δρόμους. Από κάπου ψηλά θα σας βλέπουν και τα παιδιά, θα γαληνέψουν».
