Η νοσηλεύτρια προσωπικής φροντίδας Bronnie Ware, η οποία εργάστηκε με ετοιμοθάνατους για οκτώ χρόνια της καριέρας της, άκουσε πολλούς από τους προβληματισμούς των ασθενών της κατά τις τελευταίες τρεις έως 12 εβδομάδες της ζωής τους. Η Αυστραλή επαγγελματίας υγείας συγκινήθηκε τόσο πολύ από αυτά που άκουσε που άρχισε να καταγράφει τις διεισδυτικές σκέψεις τους στο ιστολόγιό της, Inspiration and Chai.
Αυτές οι αναρτήσεις με τη σειρά τους άγγιξαν πολλούς ανθρώπους σε όλο τον κόσμο που αναζητούσαν νόημα στη δική τους ζωή, και η Bronnie συνέχισε να δημοσιεύει τα best seller απομνημονεύματά της «TheTop Five Regrets of the Dying - A Life Transformed bythe Dearly Departing».
Το μόνο σίγουρο είναι πως τα όσα γράφει θα έχουν απήχηση σε πολλούς αναγνώστες.
1. «Μακάρι να είχα το θάρρος να ζήσω μια ζωή αληθινή για τον εαυτό μου, όχι τη ζωή που περίμεναν οι άλλοι από μένα»
Σύμφωνα με την Bronnie, αυτό ήταν «το πιο κοινό παράπονο όλων» και την έκανε να συνειδητοποιήσει ότι «η υγεία φέρνει μια ελευθερία που πολύ λίγοι συνειδητοποιούν, μέχρι να μην την έχουν πια». Έχοντας αυτό κατά νου, η Bronnie προέτρεψε τους ανθρώπους να προσπαθήσουν να ακολουθήσουν τουλάχιστον κάποια από τα προσωπικά τους όνειρα, πριν να είναι πολύ αργά.
2. «Μακάρι να μην είχα δουλέψει τόσο σκληρά»
Η Bronnie αποκάλυψε ότι άκουσε αυτό το συγκεκριμένο παράπονο από κάθε άνδρα ασθενή που φρόντιζε, δεδομένου ότι πολλοί ήταν από τις μεγαλύτερες γενιές, ενώ πολλές γυναίκες εξέφρασαν επίσης παρόμοια συναισθήματα. Η συγκεκριμένη αποκάλυψη έκανε την Bronnie να συνειδητοποιήσει τη σημασία του να «κάνεις συνειδητές επιλογές» και να «δημιουργείς περισσότερο χώρο στη ζωή σου», επιτρέποντας μεγαλύτερη συνολική ευτυχία.
3. «Μακάρι να είχα το θάρρος να εκφράσω τα συναισθήματά μου»
Η Bronnie παρατήρησε ότι, καταπιέζοντας τα αληθινά τους συναισθήματα για να «διατηρήσουν την ειρήνη με τους άλλους», πολλοί άνθρωποι κατέληγαν να συμβιβάζονται με «μια μέτρια ζωή» και δεν γίνονταν ποτέ αυτοί που ήταν πραγματικά ικανοί να γίνουν. Η προκύπτουσα απογοήτευση είχε ακόμη και σωματικές επιπτώσεις, οδηγώντας τους στην ανάπτυξη ασθενειών που συνδέονταν με τη βαθιά ριζωμένη στενοχώρια που ένιωθαν.
4. «Μακάρι να είχα μείνει σε επαφή με τους φίλους μου»
Πολύ συχνά στην ενήλικη ζωή, θα διαπιστώσουμε ότι απομακρυνόμαστε από τους στενούς μας φίλους, λόγω του έντονου ρυθμού της ζωής μας. Δυστυχώς, η Bronnieπαρατήρησε ότι πολλοί από τους ασθενείς της συνειδητοποιούσαν τη σημασία των παλιών φίλων τους μόνο τις τελευταίες εβδομάδες, οπότε δεν ήταν πάντα εφικτό να έρθουν σε επαφή. Αναλογίστηκε: «Όλα καταλήγουν στην αγάπη και τις σχέσεις στο τέλος. Αυτό είναι το μόνο που μένει στις τελευταίες εβδομάδες, η αγάπη και οι σχέσεις».
5. «Μακάρι να είχα αφήσει τον εαυτό μου να είναι πιο ευτυχισμένος»
Η Bronnie εξεπλάγη από το πόσο συνηθισμένο ήταν οι άνθρωποι να μην συνειδητοποιούν ότι η ευτυχία ήταν μια επιλογή μέχρι το τέλος, έχοντας παραμείνει «κολλημένοι σε παλιά μοτίβα και συνήθειες» σε όλη τους τη ζωή. Και προσέθεσε: «Όταν είσαι στο νεκροκρέβατο, το τι σκέφτονται οι άλλοι για σένα είναι πολύ μακριά από το μυαλό σου. Πόσο υπέροχο είναι να μπορείς να αφεθείς και να χαμογελάσεις ξανά, πολύ πριν πεθάνεις. Η ζωή είναι μια επιλογή. Είναι η δική σας ζωή. Επιλέξτε συνειδητά, επιλέξτε σοφά, επιλέξτε με ειλικρίνεια. Επιλέξτε την ευτυχία».
