Η Γουέστγουντ πέθανε στο Κλάπαμ, στο νότιο Λονδίνο, την Πέμπτη, σύμφωνα με τον Guardian.
Είχε συνεχίσει να κάνει τα πράγματα που αγαπούσε, όπως να σχεδιάζει, να εργάζεται πάνω στο βιβλίο της και να δημιουργεί τέχνη "μέχρι την τελευταία στιγμή", πρόσθεσαν.
Ο σύζυγός της και δημιουργικός συνεργάτης της, Andreas Kronthaler, δήλωσε: "Η γυναίκα μου είναι πολύ ευτυχισμένη: "Θα συνεχίσω με τη Vivienne στην καρδιά μου. Δουλέψαμε μέχρι το τέλος και μου έδωσε πολλά πράγματα να ασχοληθώ. Σε ευχαριστώ αγάπη μου".
Η ζωή της Vivienne Westwood
Γεννημένη στο χωριό Tintwistle του Derbyshire το 1941, η Westwood μετακόμισε με την οικογένειά της στο Λονδίνο το 1957, όπου φοίτησε σε σχολή καλών τεχνών για ένα εξάμηνο.
Αυτοδίδακτη σχεδιάστρια χωρίς επίσημη εκπαίδευση στη μόδα, η Westwood έμαθε πώς να φτιάχνει ρούχα ως έφηβη ακολουθώντας πατρόν και διαλύοντας μεταχειρισμένα ρούχα που έβρισκε στις αγορές για να καταλάβει το κόψιμο και την κατασκευή τους.
Γνώρισε τον μάνατζερ του συγκροτήματος Malcolm McLaren τη δεκαετία του 1960, ενώ εργαζόταν ως δασκάλα σε δημοτικό σχολείο μετά τον χωρισμό της από τον πρώτο της σύζυγο, Derek Westwood. Το ζευγάρι άνοιξε ένα μικρό κατάστημα στην Kings Road στο Chelsea το 1971, το οποίο έγινε στέκι πολλών από τα συγκροτήματα που εξόπλιζε, συμπεριλαμβανομένων των Sex Pistols, τους οποίους διαχειριζόταν ο McLaren.
Μια από τις πιο διάσημες σχεδιάστριες μόδας της Βρετανίας
Τα προκλητικά και ενίοτε αμφιλεγόμενα σχέδιά της κατέληξαν να καθορίσουν την πανκ αισθητική και η Westwood θα γινόταν μια από τις πιο διάσημες σχεδιάστριες μόδας της Βρετανίας, συνδυάζοντας ιστορικές αναφορές, κλασική ραπτική και ρομαντικά διακοσμητικά στοιχεία με πιο σκληρά και ενίοτε απροκάλυπτα πολιτικά μηνύματα.
Το κατάστημα της Westwood και του McLaren άλλαξε αρκετές φορές όνομα και εστίαση, συμπεριλαμβανομένης της μετονομασίας του σε Sex, - το 1975 το ζευγάρι τιμωρήθηκε με πρόστιμο για μια "άσεμνη έκθεση" εκεί - καθώς και σε Worlds End και Seditionaries.
Τα πρώτα χρόνια της καριέρας της
Η πρώτη επίδειξη της Westwood στην πασαρέλα, το 1981, για τη συλλογή Pirates, ήταν ένα σημαντικό βήμα για να γίνει η πανκ επαναστάτρια ένα από τα πιο διάσημα αστέρια του κόσμου της μόδας. Αλλά εξακολουθούσε να βρίσκει τρόπους να σοκάρει: ο κορσές της "Άγαλμα της Ελευθερίας" το 1987 πιστώνεται ως η αφετηρία της τάσης "εσώρουχα ως εξωτερικά ρούχα".
Ακόμα και όταν η αυτοκρατορία σχεδιασμού της Westwood εξελίχθηκε σε μια επιχείρηση πολλών εκατομμυρίων λιρών, η σχεδιάστρια δεν έχασε ποτέ την ακτιβιστική της τάση.
Το 1989 πόζαρε για το εξώφυλλο του περιοδικού Tatler ντυμένη ως Μάργκαρετ Θάτσερ, πάνω από μια λεζάντα που έγραφε: "Αυτή η γυναίκα ήταν κάποτε πανκ". Αργότερα δήλωσε στο Dazed Digital: "Το κοστούμι που φορούσα το είχε παραγγείλει η Μάργκαρετ Θάτσερ από την Aquascutum, αλλά εκείνη το είχε ακυρώσει στη συνέχεια".
Από τις πρώτες μέρες της punk, η Westwood ανακάτευε και αντιστρέφονταν σε εικόνες που προέρχονταν από τη βρετανική μοναρχία. Όταν της απονεμήθηκε το μετάλλιο Order of the British Empire το 1992, η σχεδιάστρια φόρεσε ένα λιτό γκρι κοστούμι με φούστα για να παραλάβει την τιμή από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β'. Έξω από τα ανάκτορα του Μπάκιγχαμ, έκανε μια περιστροφή στους φωτογράφους που την περίμεναν, αποκαλύπτοντας σε όλο τον κόσμο ότι δεν φορούσε εσώρουχα.
Η Westwood προσκλήθηκε ξανά το 2006 για να λάβει τον ακόμη πιο ευοίωνο τίτλο της Dame Commander of the British Empire.
Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, η Westwood έστρεψε το πολιτικό της ενδιαφέρον στην κλιματική κρίση
Το 2007 δημοσίευσε ένα μανιφέστο με τίτλο "Ενεργός αντίσταση στην προπαγάνδα", στο οποίο έγραφε: "Έχουμε μια επιλογή: να γίνουμε πιο καλλιεργημένοι, άρα πιο ανθρώπινοι - ή, μη επιλέγοντας, να γίνουμε το καταστροφικό και αυτοκαταστροφικό ζώο, το θύμα της δικής μας εξυπνάδας (To be or not to be)".
Ως αντι-καταναλωτής, η Westwood υπονόμευσε με ευχαρίστηση τα δικά της επιχειρηματικά συμφέροντα. Το 2010, δήλωσε στο AAP: "Σταματήστε να αγοράζετε ρούχα. Γιατί να μην προστατεύσουμε αυτό το δώρο της ζωής όσο το έχουμε; Δεν υιοθετώ τη στάση ότι η καταστροφή είναι αναπόφευκτη. Κάποιοι από εμάς θα θέλαμε να το σταματήσουμε αυτό και να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να επιβιώσουν".
Το 2015, οδήγησε ένα τανκ στο σπίτι του τότε πρωθυπουργού, Ντέιβιντ Κάμερον, στο Οξφορντσάιρ, σε μια διαμαρτυρία κατά του fracking. Ως χορτοφάγος, η Westwood άσκησε πιέσεις στη βρετανική κυβέρνηση για την απαγόρευση της λιανικής πώλησης γούνας μαζί με άλλους κορυφαίους σχεδιαστές, όπως η Stella McCartney.
Ήταν επίσης ειλικρινής υποστηρικτής του Τζούλιαν Ασάνζ. Το 2020, κρεμάστηκε σε ένα κλουβί πουλιών για να διαμαρτυρηθεί κατά της έκδοσης του ιδρυτή του WikiLeaks από το Ηνωμένο Βασίλειο. Το 2022 σχεδίασε το κοστούμι και το φόρεμα που φορούσαν ο Ασάνζ και η σύζυγός του, Στέλλα Μόρις, στο γάμο τους.
Μέχρι το τέλος της, η Γουέστγουντ έγραφε τακτικά για θέματα κλίματος και κοινωνικής δικαιοσύνης στον ιστότοπό της No Man's Land. Τον περασμένο μήνα έκανε μια δήλωση υποστήριξης προς τους διαδηλωτές για το κλίμα που έριξαν σούπα στα ηλιοτρόπια του Βαν Γκογκ, γράφοντας: "Οι νέοι άνθρωποι είναι απελπισμένοι. Φοράνε ένα μπλουζάκι που λέει: "Ο κόσμος είναι απελπισμένος: Just Stop Oil. Κάνουν κάτι".
Τα αφιερώματα έχουν ξεχυθεί για τον σχεδιαστή. "Η Vivienne έφυγε και ο κόσμος είναι ήδη ένα λιγότερο ενδιαφέρον μέρος. Σε αγαπώ Viv", έγραψε στο Twitter η Chrissie Hynde, η frontwoman των Pretenders και πρώην εργαζόμενη στο κατάστημα της Westwood και του McLaren.
