Με μία ανοιχτή σχεδόν 1.000 λέξεων προς τους Αμερικανούς, ο πρόεδρος του Ιράν Μασούντ Πεζεσκιαν έδειξε την άλλη όψη του πολέμου.
Μίλησε για χειραγώγηση των ΗΠΑ από το Ισραήλ, για την ιστορική καμπή που «έσπασε» τις αρχικά καλές σχέσεις ΗΠΑ - Ιράν, υπερασπίστηκε το δικαίωμα του Ιράν στην αυτοάμυνα και μίλησε για την επιλογή αντιπαράθεσης και εμπλοκής σε έναν πόλεμο πιο δαπανηρό και μάταιο από ποτέ, που το «αποτέλεσμά της θα διαμορφώσει το μέλλον για τις επόμενες γενιές».
Η επιστολή Πεζεσκιάν
«Στο όνομα του Θεού, του Συμπονετικού, του Ελεήμονα. Στον λαό των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και σε όλους εκείνους που, εν μέσω μιας πλημμύρας διαστρεβλώσεων και κατασκευασμένων αφηγήσεων, συνεχίζουν να αναζητούν την αλήθεια και να επιδιώκουν μια καλύτερη ζωή.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
»Το Ιράν - με αυτό ακριβώς το όνομα, τον χαρακτήρα και την ταυτότητά του - είναι ένας από τους παλαιότερους συνεχείς πολιτισμούς στην ανθρώπινη ιστορία. Παρά τα ιστορικά και γεωγραφικά του πλεονεκτήματα σε διάφορες χρονικές στιγμές, το Ιράν δεν έχει ποτέ επιλέξει στη σύγχρονη ιστορία του την οδό της επιθετικότητας, της επέκτασης, της αποικιοκρατίας ή της κυριαρχίας. Ακόμα και μετά από διαρκή κατοχή, εισβολή και συνεχή πίεση από παγκόσμιες δυνάμεις - και παρά το γεγονός ότι κατέχει στρατιωτική υπεροχή έναντι πολλών από τους γείτονές του - το Ιράν δεν έχει ξεκινήσει ποτέ πόλεμο.
»Ωστόσο, έχει αποκρούσει αποφασιστικά και γενναία όσους του έχουν επιτεθεί. Ο ιρανικός λαός δεν τρέφει καμία εχθρότητα προς άλλα έθνη, συμπεριλαμβανομένων των λαών της Αμερικής, της Ευρώπης ή των γειτονικών χωρών. Ακόμα και απέναντι σε επανειλημμένες ξένες επεμβάσεις και πιέσεις σε όλη την περήφανη ιστορία του, οι Ιρανοί έχουν σταθερά κάνει σαφή διάκριση μεταξύ των κυβερνήσεων και των λαών που κυβερνούν. Αυτή είναι μια βαθιά ριζωμένη αρχή στην ιρανική κουλτούρα και τη συλλογική συνείδηση - όχι μια προσωρινή πολιτική στάση.
»Για αυτόν τον λόγο, η απεικόνιση του Ιράν ως απειλής δεν συνάδει ούτε με την ιστορική πραγματικότητα, ούτε με τα σημερινά γεγονότα, που παρατηρούνται. Μια τέτοια αντίληψη είναι προϊόν πολιτικών και οικονομικών ιδιοτροπιών των ισχυρών - της ανάγκης να κατασκευαστεί ένας εχθρός προκειμένου να δικαιολογηθεί η πίεση, να διατηρηθεί η στρατιωτική κυριαρχία, να στηριχθεί η βιομηχανία όπλων και να ελεγχθούν οι στρατηγικές αγορές.
»Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, εάν δεν υπάρχει απειλή, επινοείται. Μέσα στο ίδιο πλαίσιο, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν συγκεντρώσει τον μεγαλύτερο αριθμό δυνάμεων, βάσεων και στρατιωτικών δυνατοτήτων γύρω από το Ιράν - μια χώρα που, τουλάχιστον από την ίδρυση των ΗΠΑ, δεν έχει ξεκινήσει ποτέ πόλεμο. Οι πρόσφατες αμερικανικές επιθέσεις που ξεκίνησαν από αυτές τις ίδιες βάσεις έχουν δείξει πόσο απειλητική είναι πραγματικά μια τέτοια στρατιωτική παρουσία.
»Φυσικά, καμία χώρα που αντιμετωπίζει τέτοιες συνθήκες δεν θα παραιτηθεί από την ενίσχυση των αμυντικών της δυνατοτήτων. Αυτό που έκανε το Ιράν - και συνεχίζει να κάνει - είναι μια μετρημένη αντίδραση που βασίζεται σε νόμιμη αυτοάμυνα και σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί έναρξη πολέμου ή επιθετικότητας. Οι σχέσεις μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών δεν ήταν αρχικά εχθρικές και οι πρώτες αλληλεπιδράσεις μεταξύ του ιρανικού και του αμερικανικού λαού δεν αμαυρώθηκαν από εχθρότητα ή πραξικόπημα. Το σημείο καμπής, ωστόσο, ήταν η παρέμβαση που στόχευε στην αποτροπή της εθνικοποίησης των ίδιων πόρων του Ιράν.
»Το πραξικόπημα του 1953 διέκοψε τη δημοκρατική διαδικασία του Ιράν, επανέφερε τη δικτατορία και έσπειρε βαθιά δυσπιστία μεταξύ των Ιρανών απέναντι στις πολιτικές των ΗΠΑ. Αυτή η δυσπιστία επιδεινώθηκε περαιτέρω με την υποστήριξη της Αμερικής στο καθεστώς του Σάχη, την υποστήριξή της στον Σαντάμ Χουσεΐν κατά τη διάρκεια του επιβληθέντος πολέμου της δεκαετίας του 1980, την επιβολή των μακρύτερων και πιο ολοκληρωμένων κυρώσεων στη σύγχρονη ιστορία και, τελικά, την απρόκλητη στρατιωτική επιθετικότητα - δύο φορές, εν μέσω διαπραγματεύσεων- εναντίον του Ιράν.
»Ωστόσο, όλες αυτές οι πιέσεις δεν κατάφεραν να αποδυναμώσουν το Ιράν. Αντίθετα, η χώρα έχει ενισχυθεί σε πολλούς τομείς: τα ποσοστά αλφαβητισμού έχουν τριπλασιαστεί, η τριτοβάθμια εκπαίδευση έχει επεκταθεί δραματικά, έχουν επιτευχθεί σημαντικές πρόοδοι στη σύγχρονη τεχνολογία, οι υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης έχουν βελτιωθεί, και οι υποδομές έχουν αναπτυχθεί με ρυθμό και κλίμακα ασύγκριτη με το παρελθόν. Αυτές είναι μετρήσιμες, παρατηρήσιμες πραγματικότητες που στέκονται ανεξάρτητες από κατασκευασμένες αφηγήσεις.
»Ταυτόχρονα, ο καταστροφικός και απάνθρωπος αντίκτυπος των κυρώσεων, του πολέμου και της επιθετικότητας στις ζωές του ανθεκτικού ιρανικού λαού δεν πρέπει να υποτιμάται. Η συνέχιση της στρατιωτικής επιθετικότητας και οι πρόσφατοι βομβαρδισμοί επηρεάζουν βαθιά τις ζωές, τις στάσεις και τις προοπτικές των ανθρώπων.
»Αυτό αντανακλά μια θεμελιώδη ανθρώπινη αλήθεια: όταν ο πόλεμος προκαλεί ανεπανόρθωτη βλάβη σε ζωές, σπίτια, πόλεις και μέλλον, οι άνθρωποι δεν θα παραμείνουν αδιάφοροι απέναντι στους υπεύθυνους. » αναφέρει μεταξύ άλλων το μήνυμα του Μασούντ Πεζεσκιάν.
«Σήμερα, ο κόσμος βρίσκεται σε σταυροδρόμι», συνέχισε ο Μασούντ Πεζεσκιάν. «Η επιλογή μεταξύ αντιπαράθεσης και εμπλοκής είναι πραγματική και επακόλουθη. Το αποτέλεσμά της θα διαμορφώσει το μέλλον για τις επόμενες γενιές».
»Αυτό εγείρει ένα θεμελιώδες ερώτημα: Ποια ακριβώς από τα συμφέροντα του αμερικανικού λαού εξυπηρετούνται πραγματικά από αυτόν τον πόλεμο; Υπήρξε κάποια αντικειμενική απειλή από το Ιράν που να δικαιολογεί μια τέτοια συμπεριφορά; Μήπως η σφαγή αθώων παιδιών, η καταστροφή φαρμακευτικών εγκαταστάσεων για τη θεραπεία του καρκίνου ή η καυχησιολογία για τον βομβαρδισμό ενός έθνους πίσω στη λίθινη εποχή εξυπηρετούν κάποιον άλλο σκοπό εκτός από το να βλάψουν περαιτέρω την παγκόσμια θέση των Ηνωμένων Πολιτειών;
»Το Ιράν συνέχισε τις διαπραγματεύσεις, κατέληξε σε συμφωνία και εκπλήρωσε όλες τις δεσμεύσεις του. Η απόφαση να αποσυρθεί από τη συμφωνία αυτή, να κλιμακωθεί προς την αντιπαράθεση και να εξαπολυθούν δύο επιθετικές πράξεις εν μέσω διαπραγματεύσεων ήταν καταστροφικές επιλογές που έκανε η κυβέρνηση των ΗΠΑ - επιλογές που εξυπηρετούσαν τις αυταπάτες ενός ξένου επιτιθέμενου.
»Η επίθεση σε ζωτικές υποδομές του Ιράν - συμπεριλαμβανομένων των ενεργειακών και βιομηχανικών εγκαταστάσεων - στοχεύει άμεσα τον ιρανικό λαό. Πέρα από το ότι συνιστούν έγκλημα πολέμου, τέτοιες ενέργειες έχουν συνέπειες που εκτείνονται πολύ πέρα από τα σύνορα του Ιράν. Δημιουργούν αστάθεια, αυξάνουν το ανθρώπινο και οικονομικό κόστος και διαιωνίζουν κύκλους έντασης, φυτεύοντας σπόρους δυσαρέσκειας που θα διαρκέσουν για χρόνια. Αυτό δεν αποτελεί επίδειξη δύναμης. Είναι ένα σημάδι στρατηγικής αμηχανίας και αδυναμίας επίτευξης βιώσιμης λύσης.
»Δεν ισχύει επίσης ότι η Αμερική έχει εισέλθει σε αυτή την επιθετικότητα ως εντολοδόχος του Ισραήλ, επηρεασμένη και χειραγωγημένη από αυτό το καθεστώς; Δεν είναι αλήθεια ότι το Ισραήλ, κατασκευάζοντας μια ιρανική απειλή, επιδιώκει να αποσπάσει την παγκόσμια προσοχή από τα εγκλήματά του εναντίον των Παλαιστινίων; Δεν είναι προφανές ότι το Ισραήλ στοχεύει τώρα να πολεμήσει το Ιράν μέχρι τον τελευταίο Αμερικανό στρατιώτη και το τελευταίο δολάριο του Αμερικανού φορολογούμενου - μεταθέτοντας το βάρος των αυταπατών του στο Ιράν, την περιοχή και τις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες, επιδιώκοντας παράνομα συμφέροντα;
»Είναι όντως το «Πρώτα η Αμερική» μεταξύ των προτεραιοτήτων της κυβέρνησης των ΗΠΑ σήμερα;
»Σας καλώ να κοιτάξετε πέρα από τον μηχανισμό της παραπληροφόρησης -που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος αυτής της επιθετικότητας- και αντ' αυτού να μιλήσετε με όσους έχουν επισκεφθεί το Ιράν. Παρατηρήστε τους πολλούς καταξιωμένους Ιρανούς μετανάστες -που έχουν σπουδάσει στο Ιράν- οι οποίοι τώρα διδάσκουν και διεξάγουν έρευνα στα πιο έγκριτα πανεπιστήμια του κόσμου ή συνεισφέρουν σε μερικές από τις πιο προηγμένες εταιρείες τεχνολογίας στη Δύση. Συμφωνούν αυτές οι πραγματικότητες με τις διαστρεβλώσεις που σας λένε για το Ιράν και τον λαό του;
»Σήμερα, ο κόσμος βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι. Η συνέχιση της πορείας της αντιπαράθεσης είναι πιο δαπανηρή και μάταιη από ποτέ. Η επιλογή μεταξύ αντιπαράθεσης και εμπλοκής είναι πραγματική και επακόλουθη. Το αποτέλεσμά της θα διαμορφώσει το μέλλον για τις επόμενες γενιές. Καθ' όλη τη διάρκεια των χιλιετιών περήφανης ιστορίας του, το Ιράν έχει επιβιώσει από πολλούς επιτιθέμενους. Το μόνο που απομένει από αυτούς είναι αμαυρωμένα ονόματα στην ιστορία, ενώ το Ιράν επιμένει - ανθεκτικό, αξιοπρεπές και περήφανο».
Δείτε αναλυτικά τις εξελίξεις στο Liveblog του Dnews
