Με μια τεράστια ψηφιακή δημοσίευση, τα Εθνικά Αρχεία των ΗΠΑ (National Archives and Records Administration, NARA) έφεραν πρόσφατα στο φως 16,3 εκατομμύρια αρχεία μελών του Εθνικοσοσιαλιστικού Γερμανικού Εργατικού Κόμματος (NSDAP), γνωστού ως Ναζιστικό Κόμμα.
Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα της Berliner Morgenpost, η ναζιστική οργάνωση κατέγραφε με σχολαστικότητα τα μέλη της μέχρι το 1945. Ονοματεπώνυμα, ημερομηνίες και τόποι γέννησης, διευθύνσεις, αριθμοί μέλους, ημερομηνίες ένταξης, ακόμη και φωτογραφίες, από το κεντρικό αρχείο και τα λεγόμενα αρχεία Gau ή από τα αρχεία τοπικών ομάδων, όλα αποτυπώνονταν σε καρτέλες που σήμερα αποτελούν ένα από τα πιο σημαντικά τεκμήρια της εποχής. Για όποιον αναζητά το παρελθόν της οικογένειάς του, αυτή η βάση δεδομένων μοιάζει με έναν θησαυρό που δεν είναι όμως εύκολο να τον ξεκλειδώσεις.
Η διαδρομή αυτών των αρχείων μέχρι τη σημερινή τους ψηφιακή μορφή είναι σχεδόν κινηματογραφική. Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής εποχής, οι κάρτες φυλάσσονταν στο «Brown House», την έδρα του Ναζιστικού Κόμματος στο Μόναχο. Στα τελευταία στάδια του πολέμου, καθώς οι Σύμμαχοι πλησίαζαν, οι Ναζί προσπάθησαν να καταστρέψουν τα στοιχεία. Εκατομμύρια καρτέλες μεταφέρθηκαν σε ένα εργοστάσιο χαρτιού στο Μόναχο για να πολτοποιηθούν. Ωστόσο, ο ιδιοκτήτης του χαρτοποιείου, Hanns Huber, που δεν ήταν του κόμματος, καθυστέρησε σκόπιμα τη διαδικασία. Μετά τον πόλεμο, οι Αμερικανοί ανακάλυψαν τελικά περίπου 12,7 εκατομμύρια κάρτες, αν και υπολογίζεται ότι περίπου το 20% αυτών έχει χαθεί, πιθανότατα καταστράφηκε είτε σκόπιμα, είτε μέσα στο χάος της εποχής.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αρχικά, οι Αμερικανοί δεν αντιλήφθηκαν αμέσως την ιστορική σημασία αυτού του τεράστιου όγκου δεδομένων. Όταν όμως άρχισε η ταξινόμηση, τα αρχεία αποδείχθηκαν καθοριστικά για τη διαδικασία αποναζιστικοποίησης. Δημιουργήθηκαν μικροφίλμ, τα οποία μεταφέρθηκαν στο Berlin Document Center και αργότερα πέρασαν στον έλεγχο του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Αρχείου. Για χρόνια, όποιος ήθελε να ψάξει έπρεπε να υποβάλει επίσημο αίτημα, λόγω αυστηρών κανόνων προστασίας δεδομένων στη Γερμανία.
Η μεγάλη αλλαγή ήρθε όταν τα αρχεία ψηφιοποιήθηκαν και δημοσιεύθηκαν από τις ΗΠΑ, όπου οι κανόνες πρόσβασης είναι πιο χαλαροί. Πλέον, είναι διαθέσιμα online χωρίς εγγραφή, ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο τόσο για την οικογενειακή αναζήτηση όσο και για την ιστορική έρευνα, όπως αυτό που αφορά τη γερμανική πολεμική βιομηχανία Hugo Schneider AG, γνωστή ως HASAG.
Η μελέτη της HASAG, του μεγαλύτερου εξοπλιστικού ομίλου της Σαξονίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μέχρι τώρα βασιζόταν αναγκαστικά σε εκτεταμένες προσωποκεντρικές έρευνες. Στην επιχείρηση παρότι εργάστηκαν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, από διευθυντικά στελέχη και Γερμανούς υπαλλήλους μέχρι χιλιάδες καταναγκαστικούς εργάτες από όλη την Ευρώπη, απουσίαζε ένα εταιρικό αρχείο με πλήρεις λίστες προσωπικού.
Το ψηφιοποιημένο υλικό στα Εθνικά Αρχεία των ΗΠΑ είναι ιεραρχικά οργανωμένο. Η βάση είναι η Ομάδα Αρχείων 242, η οποία περιέχει όλα τα κατασχεμένα γερμανικά έγγραφα από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Μέσα σε αυτή τη συλλογή, τα έγγραφα είναι οργανωμένα σε μικροφίλμ. Ιδιαίτερη σημασία έχει το A3340, το οποίο περιέχει βιογραφικές πληροφορίες για εκατομμύρια μέλη του κόμματος.
Ωστόσο, όποιος επιχειρήσει να ψάξει, θα χρειαστεί υπομονή. Η πλατφόρμα συχνά υπερφορτώνεται από τον μεγάλο όγκο επισκεπτών και το ψάξιμο δεν είναι καθόλου φιλικό προς τον χρήστη. Δεν υπάρχει πλήρης αναζήτηση μέσα στα έγγραφα, ενώ τα αποτελέσματα μπορεί να είναι χιλιάδες, αναγκάζοντας τον χρήστη να ξεφυλλίζει αρχεία ένα προς ένα. Ακόμη και η σωστή γραφή του ονόματος παίζει ρόλο, κεφαλαία γράμματα, διαφορετικές εκδοχές, προσθήκη τόπου ή ημερομηνίας γέννησης μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Οι αριθμοί συχνά «πιάνουν» καλύτερα από τα γράμματα, ενώ και οι αριθμοί μητρώου μπορούν να οδηγήσουν σε πιο ακριβή αποτελέσματα.
Η δομή των αρχείων είναι επίσης περίπλοκη. Υπάρχουν δύο βασικές κατηγορίες, η κεντρική καρτέλα, ταξινομημένη αλφαβητικά και οι τοπικές καρτέλες, οργανωμένες ανά περιοχή. Επιπλέον, υπάρχουν ξεχωριστά αρχεία για οργανώσεις όπως οι SA και SS, καθώς και έγγραφα για αιτήσεις, αλληλογραφία ή ακόμη και εσωτερικές δικαστικές διαδικασίες του κόμματος.
Παρά τις δυσκολίες, η σημασία αυτής της δημοσίευσης είναι τεράστια. Ιστορικοί ήδη αξιοποιούν τα δεδομένα για να φωτίσουν άγνωστες πτυχές της εποχής. Σε μία χαρακτηριστική περίπτωση, ερευνητής από το Πανεπιστήμιο της Λειψίας κατάφερε να εντοπίσει στοιχεία για εργαζόμενους στη HASAG και για επιτηρητές σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, πληροφορίες που μέχρι πρότινος δεν υπήρχαν.
Για τους απλούς πολίτες, όμως, η εμπειρία μπορεί να αποδειχθεί επίπονη. Η βοήθεια ειδικών, όπως οι αρχειονόμοι του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Αρχείου, παραμένει πολύτιμη, ειδικά όταν η αναζήτηση αφορά συγκεκριμένα πρόσωπα ή περιοχές.
Βέβαια, η συμμετοχή σε εγκλήματα δεν προϋπέθετε απαραίτητα κομματική ιδιότητα. Πολλοί που δεν ήταν μέλη του NSDAP εμπλέκονταν επίσης. Ωστόσο, δεδομένου του μεγάλου κενού στις διαθέσιμες πηγές για το γερμανικό κόμμα, τα αρχεία προσφέρουν ένα κρίσιμο και απτό τμήμα της συνολικής εικόνας. Ένα κομμάτι του παζλ που, για πρώτη φορά, μπορεί να τοποθετηθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια στη θέση του.
