Σε μια θαλάσσια περιοχή με παλιούς χάρτες και αμφισβητούμενα σύνορα, κάτι νέο διαμορφώνεται τα τελευταία δέκα χρόνια.
Οι ακτογραμμές δεν έχουν αλλάξει από την διάβρωση, αλλά μέσω τεχνικών έργων.
Υποβρύχιοι ύφαλοι φιλοξενούν πλέον αεροδιαδρόμους και ραντάρ, ενώ λιμάνια έχουν εμφανιστεί εκεί όπου υπήρχε μόνο νερό.
Παρά τις ορατές αλλαγές, οι δημόσιες δηλώσεις επιμένουν ότι τα έργα έχουν σταματήσει.
Ωστόσο, δορυφορικές εικόνες δείχνουν εργασίες σε εξέλιξη, που περιλαμβάνουν ανάκτηση γης, μόνιμες εγκαταστάσεις και μεταφορά οπλισμού. Ο έλεγχος αυτών των νησιών έχει αρχίσει να επηρεάζει τη γεωγραφία αλλά και τη διπλωματία της περιοχής, καθώς οι διεκδικήσεις στη Νότια Σινική Θάλασσα γίνονται όλο και πιο έντονες.
Συνεχιζόμενη στρατιωτική επέκταση
Παρά τις επίσημες δηλώσεις περί παύσης, η Κίνα συνεχίζει την κατασκευή τεχνητών νησιών τόσο στα Νησιά Σπράτλι όσο και στα Παράσελ. Στα Παράσελ, για παράδειγμα, στο Tree Island έχει δημιουργηθεί νέο λιμάνι και περίπου 25 στρέμματα ανακτημένης γης, με εγκαταστάσεις όπως ελικοδρόμιο, φωτοβολταϊκά πάρκα, ανεμογεννήτριες και πιθανώς στρατιωτικές υποδομές.
Στο North Island έχουν γίνει έργα προστασίας της γης, αλλά και νέες εγκαταστάσεις, ενώ στο Woody Island - τη βασική κινεζική βάση στην περιοχή- έχει αναπτυχθεί διάδρομος 2.700 μέτρων, υπόστεγα για μαχητικά αεροσκάφη και συστήματα πυραύλων επιφανείας-αέρος. Δύο μεγάλα λιμάνια έχουν αναβαθμιστεί για στρατιωτική και πολιτική χρήση.
Οι Κινέζοι αξιωματούχοι έχουν αρνηθεί τα συγκεκριμένα έργα, ωστόσο δορυφορικά δεδομένα δείχνουν σαφή πρόοδο, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας νέας γης και μόνιμων υποδομών.
Τα Νησιά Σπράτλι φιλοξενούν τις πιο ανεπτυγμένες κινεζικές τεχνητές θέσεις, με σημαντικά στρατιωτικά φυλάκια όπως οι ύφαλοι Fiery Cross, Subi και Mischief. Αυτά διαθέτουν διαδρόμους 3.000 μέτρων, στεγασμένα καταφύγια, ραντάρ, στρατώνες και αποθήκες καυσίμων, σχηματίζοντας ένα αξιόλογο σύστημα επιτήρησης.
Σημειώνεται πως, μεταξύ 2013 και 2015, η Κίνα δημιούργησε πάνω από 12 τετραγωνικά χιλιόμετρα γης, πολύ περισσότερο από το σύνολο των άλλων διεκδικητών σε 40 χρόνια. Στα Παράσελ, τα νησιά Palm και Duncan έχουν συνδεθεί με γέφυρα ξηράς, δημιουργώντας τη δεύτερη μεγαλύτερη βάση της Κίνας στην περιοχή, με ελικοδρόμια, υπόστεγα και κεντρικό λιμάνι για στρατιωτικά πλοία και πλοία ανεφοδιασμού.
Άλλα νησιά - όπως τα Triton, Pattle, Money και Lincoln - διαθέτουν μικρά λιμάνια, ελικοδρόμια και πρόσθετες υποδομές που εμφανίζονται στις δορυφορικές εικόνες του 2016 και 2017.
Διεθνείς αντιδράσεις και περιβαλλοντικές συνέπειες
Οι γειτονικές χώρες, όπως το Βιετνάμ, έχουν ξεκινήσει επίσης περιορισμένη ανάκτηση γης, αλλά σε πολύ μικρότερη κλίμακα από την Κίνα.
Οι διαμάχες στη Νότια Σινική Θάλασσα αποτελούν σημαντικό θέμα στις συναντήσεις της ASEAN, όπου οι χώρες είναι διχασμένες σχετικά με το πώς να απαντήσουν. Παρά τις πολιτικές διαφωνίες, τα έργα συνεχίζονται, ενισχύοντας τη στρατηγική του Πεκίνου στην περιοχή.
Οι δορυφορικές εικόνες και ανεξάρτητες εκτιμήσεις δείχνουν ότι η οικολογική ζημία είναι εξίσου σημαντική.
Η θαλάσσια ζωή έχει «εκριζωθεί» εντός των περιοχών που επηρεάστηκαν άμεσα από την κατασκευή, ενώ η διατάραξη του οικοσυστήματος έχει επεκταθεί πολύ πέρα από το άμεσο αποτύπωμα των περιοχών κατασκευής των νησιών.
Οι κινεζικές υπηρεσίες έχουν υποβαθμίσει αυτές τις επιπτώσεις, αποδίδοντας την παρακμή των υφάλων σε ευρύτερες προκλήσεις, όπως η κλιματική αλλαγή και η οξίνιση των ωκεανών.
Οι ανεξάρτητοι ειδικοί όμως διαφωνούν. Θαλάσσιοι βιολόγοι έχουν επισημάνει αλλαγές στην ιζηματοποίηση και στη χημεία του νερού που σχετίζονται με την κατασκευαστική δραστηριότητα. Οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στη βιοποικιλότητα της περιοχής και στους αλιευτικούς πόρους παραμένουν υπό δειρεύνηση.
Πηγή: IDR
