Σήμερα ο Ντόναλντ Τραμπ υποδέχεται στο Λευκό Οίκο τον de facto ηγέτη Συρίας Άχμεντ αλ Σάρα. Για να γίνει η συνάντηση, οι ΗΠΑ αφαίρεσαν πριν τρεις μέρες τον αλ Σάρα από τη λίστα τους με τους τρομοκράτες. Πρέπει να παρατηρήσουμε ότι ο αλ Σάρα δεν ήταν αδικαιολόγητα σε αυτήν την αμερικανική λίστα των τρομοκρατών (όπως ενδεχομένως συμβαίνει με άλλα πρόσωπα) αφού ο νυν άρχων της Δαμασκού έχει υπάρξει επικεφαλής του Μετώπου αλ-Νούσρα, της συριακής αλ Κάιντα δηλαδή, κι έχει κατηγορηθεί για σειρά εγκλημάτων κατά αμάχων. Στη συνέχεια, μετονόμασε την αλ Νούσρα σε Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σάμ (HTS), τα βρήκε με την Τουρκία και κυβέρνησε υπό την προστασία της τη συριακή επαρχία Ιντλίμπ. Να σημειώσουμε ότι εκείνη την εποχή ο αλ Σάρα ήταν γνωστός με το πολεμικό ψευδώνυμο αλ Τζολάνι. Το 2017 το State Department τον επικήρυξε ως τρομοκράτη για 10 εκατομμύρια δολάρια.
Μετανοημένος τζιχαντιστής;
Πέρσι τέτοιον καιρό ο αλ Σάρα ηγήθηκε της επίθεσης της HTS και άλλων συριακών πολιτοφυλακών η οποία οδήγησε στην αναπάντεχη κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ. Ο Τζολάνι εμφανίστηκε πλέον ως αλ Σάρα κι έδειξε ένα «μετριοπαθές» πρόσωπο στα δυτικά ΜΜΕ. H HTS κυριάρχησε στη Δαμασκό μετά την εξαΰλωση του καθεστώτος Άσαντ και ο αλ Σάρα έγινε ο νέος ισχυρός άνδρας της χώρας. Η κυριαρχία της HTS δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς το πράσινο φως των ΗΠΑ, της Τουρκίας και του Ισραήλ, αφού η συγκεκριμένη πολιτοφυλακή δεν έχει τη στρατιωτική δύναμη να επιβληθεί στη χώρα. Στην πορεία ο αλ Σάρα έγινε ολοένα πιο αποδεκτός από τη Δύση ως ανανήψας τζιχαντιστής κι εντέλει φτάσαμε στη συνάντηση με τον Τραμπ.
Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς και γιατί να μην δοθεί δεύτερη ευκαιρία στον αλ Σάρα προκειμένου να πάρει τον… ίσο δρόμο. Το ζήτημα είναι ότι η συμπεριφορά του δεν ακριβώς αυτή του… ανανήψαντα τζιχαντιστή. Πέρα από το ότι λεγόμενη «μεταβατική περίοδος» θα διαρκέσει έως το 2030 (δηλαδή ως τότε δεν θα έχουν γίνει εκλογές), ο αλ Σάρα αρνείται στο νέο σύνταγμα να αναγνωριστούν τα δικαιώματα των γυναικών και των μειονοτήτων. Επιπλέον, περιθωριοποιεί τις γυναίκες από τη δημόσια ζωή κι επιβάλλει σταδιακά την ισλαμοποίηση του κράτους. Το κυριότερο όμως είναι ότι πολιτοφυλακές που συνδέονται με το καθεστώς, διέπραξαν σφαγές σε βάρος των Αλαουιτών στις μεσογειακές ακτές και των Δρούζων στην περιοχή της Σουέιντα. Ταυτόχρονα, οι κουρδικές γειτονιές στο Χαλέπι βρίσκονται υπό στρατιωτικό αποκλεισμό.
Η συμπεριφορά του αλ Σάρα μετά την ανάληψη της εξουσίας δεν δείχνει λοιπόν κάποιον που έχει απομακρυνθεί ιδιαίτερα από τις αντιλήψεις του τζιχαντισμού.
Η δημοκρατία δεν έχει θέση
«Προωθώντας τον αλ Σάρα, οι ΗΠΑ επιδιώκουν να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους και σε αυτήν την προσπάθειά η δημοκρατία δεν έχει θέση. Για μια ακόμα φορά βλέπουμε τα διπλά κριτήρια των μεγάλων δυνάμεων», ήταν το σχόλιο του μέλους του Γενικού Επιτελείου των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) Λουκμάν Χαλίλ τον οποίο συναντήσαμε σε τοποθεσία της Βορειοανατολικής Συρίας. Οι SDF είναι οι ένοπλες δυνάμεις της Δημοκρατικής Αυτόνομης Διοίκησης της Βορειοανατολικής Συρίας (Ροζάβα) στην οποία κυριαρχούν οι Κούρδοι. Οι SDF έχουν σηκώσει το κύριο βάρος (με πολύ μεγάλες θυσίες) της στρατιωτικής ήττας του Ισλαμικού Κράτους. Τώρα βλέπουν την Αμερική να «αγκαλιάζει» έναν τζιχαντιστή σαν τον αλ Σάρα, την ώρα που καταγγέλλει τον τζιχαντισμό.
Ο Λουκμάν Χαλίλ εκτιμά ότι οι κινήσεις των ΗΠΑ έχουν ευρύτερη στόχευση από τη Συρία. Συνδέονται τόσο με τις σχέσεις τους με το Κατάρ όσο και με το ευρύτερο σχεδιασμό τους για τη Μέση Ανατολή. «Από τη στιγμή που ο αλ Σάρα εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους, δεν έχουν πρόβλημα να τον χρησιμοποιήσουν», επισημαίνει
Οι κυρώσεις και οι διαπραγματεύσεις
Ο διοικητής των SDF προσθέτει ότι δεν θα είχε γενικά πρόβλημα με την άρση των κυρώσεων σε βάρος του αλ Σάρα, αν αυτός έδινε κάτι ως αντάλλαγμα. Και αυτό το «κάτι» είναι ένα νέο δημοκρατικό σύνταγμα για τη Συρία που θα διασφαλίζει τα δικαιώματα των γυναικών καθώς και των εθνοτικών και θρησκευτικών μειονοτήτων. «Έπρεπε να χρησιμοποιήσουν τις κυρώσεις για να πιέσουν τον αλ Σάρα. Η ενδυνάμωση του έχει αρνητικές επιπτώσεις για τον συριακό λαό», τονίζει ο Λουκμάν Χαλίλ.
Και συνεχίζει: «Ο αλ Σάρα παρόλο που είναι τώρα αδύναμος, επιτίθεται στους Αλαουίτες και τους Δρούζους. Σκεφτείτε τι θα κάνει όταν ισχυροποιηθεί. Εμείς δεν περιμένουμε υποστήριξη από καμιά μεγάλη δύναμη. Ο κουρδικός λαός στηρίζεται στη δικιά του δύναμη».
