Ο αριθμός των νεκρών από τον ισχυρό σεισμό στην Μιανμάρ και την Ταϊλάνδη, στο ρήγμα του Sagaing, αναμένεται να πολλαπλασιαστεί και όχι απλά να αυξηθεί λένε οι ειδικοί. Μέχρι στιγμής, ο απολογισμός κάνει λόγο για 153 νεκρούς, 732 τραυματίες και εκατοντάδες αγνοούμενους.
Σύμφωνα με το Αμερικανικό Γεωλογικό Ινστιτούτο, στις 14:20 (τοπική ώρα, 08:20 ώρα Ελλάδας) σημειώθηκε ισχυρός σεισμός 7,7 Ρίχτερ στην πόλη του Μανταλέι, στην Μιανμάρ, πλήττοντας επίσης την γειτονική Ταϊλάνδη.
Ο σεισμός ήταν επιφανειακός με εστιακό βάθος μόλις τα 10 χλμ, αλλά οι ζημιές είναι τεράστιες. Πολλά κτίρια κατέρρευσαν, δρόμοι κόπηκαν στα δύο ενώ ο απολογισμός των νεκρών αυξάνεται διαρκώς.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο Bill McGuire, καθηγητής των γεωφυσικών και κλιματικών κινδύνων στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, είπε στον Guardian πως «είναι πολύ πιθανό η ποιότητα κατασκευής να μην είναι γενικά αρκετά υψηλή ώστε να επιβιώσει αυτού του επιπέδου των δονήσεων, και οι αριθμοί των θυμάτων θα αυξηθούν σχεδόν σίγουρα σημαντικά την ώρα που γίνεται σταδιακά γνωστή η κλίμακα της καταστροφής».
Τι προκάλεσε τον σεισμό
Οι σεισμοί προκαλούνται από την κίνηση τεράστιων πλακών που αποτελούν τον φλοιό της Γης, γνωστές ως τεκτονικές πλάκες. Σύμφωνα με το USGS, ο σεισμός της Μιανμάρ σημειώθηκε ως αποτέλεσμα του «ρήγματος ολίσθησης» μεταξύ των πλακών της Ινδίας και της Ευρασίας. Αυτό σημαίνει ότι αυτές οι δύο τεκτονικές πλάκες «τρίβονταν» με απλά λόγια οριζόντια η μία με την άλλη καθώς κινούνται με διαφορετικές ταχύτητες.
Ο σεισμός σημειώθηκε στο ρήγμα του Sagaing, το τεκτονικό όριο μεταξύ της πλάκας της Ινδίας προς τη δύση και της Ευρασιακής προς την ανατολή.Η πλάκα της Ινδίας κινείται προς τον βορά κατά μήκος του ρήγματος σε σύγκριση με την ευρασιατική πλάκα, σύμφωνα με τον McGuire. Σύμφωνα με το USGS η περιοχή έχει βιώσει αντίστοιχα πολύ ισχυρούς τεκτονικούς σεισμούς λόγω της ολίσθησης του ρήγματος, Έξι από αυτούς σημειώθηκαν σε απόσταση 250 χλμ (από το ρήγμα) από το 1900 και μετά και με ισχύ 7 Ρίχτερ και άνω.
Τι σημαίνουν τα σεισμικά αυτά μεγέθη
Όπως σημειώνει το USGS, ο υπολογισμός του μεγέθους τη στιγμή του σεισμού βασίζεται στην αντοχή της πλάκας, όπου σημειώθηκε η ολίσθηση, στην περιοχή του ρήγματος όπου ολίσθησε και στην απόσταση που δημιουργήθηκε στο ρήγμα.
«Έτσι, όσο πιο ισχυροί είναι οι παράγοντες αυτοί της απόστασης, της έντασης κλπ τόσο μεγαλύτερος σεισμός θα παραχθεί» σημειώνει. Στην περίπτωση των Ρίχτερ, η κλίμακα του μεγέθους της ροπής είναι λογαριθμική, που σημαίνει ότι καθώς το μέγεθος αυξάνεται κατά μία μονάδα, ο βαθμός της δόνησης του εδάφους που εμπλέκεται αυξάνεται 10 φορές.
«Αυτός είναι ένας τεράστιος σεισμός με όλες τις έννοιες, και οι συνέπειές του είναι ακόμα χειρότερες λόγω του επιφανειακού εστιακού βάθους. Αν ο σεισμός είχε εστιακό βάθος 100 χλμ, τότε οι συνέπειες θα ήταν πολύ μικρότερες, άρα το βάθος όπως και το μέγεθος ενός σεισμού είναι κρίσιμης σημασίας» πρόσθεσε.
Θα ακολουθήσουν κι άλλοι σεισμοί;
Ήδη έχουν καταγραφεί μεγάλοι μετασεισμοί στην περιοχή και αναμένονται ακόμα περισσότεροι τις επόμενες ώρες και μέρες. Αυτό μπορεί να επηρεάσει τα ήδη κατεστραμμένα κτίρια και να δυσκολέψει τις επιχειρήσεις διάσωσης για τον εντοπισμό εγκλωβισμένων και την ανάσυρση σορών, τονίζουν οι ειδικοί.
Θα μπορούσε να έχει προβλεφθεί ο σεισμός;
Δεν μπορούμε να προβλέψουμε τους σεισμούς. Η απάντηση είναι όχι, απαντά κατηγορηματικά ο McGuire. «Ο σεισμός ήταν αναμενόμενος με μία ευρεία έννοια, ωστόσο συνέβη σε ένα ρήγμα που δεν είχε δώσει σεισμούς εδώ και αρκετό καιρό, άρα μιλάμε για ένα σεισμικό κενό» διευκρίνισε.
Ο dr Roger Musson, επίτιμος ερευνητής στο Βρετανικό Γεωλογικό Ινστιτούτο, είπε ότι η τελευταία παρόμοια σεισμική εκδήλωση στην περιοχή ήταν το 1956.
«Αυτό σημαίνει πως τα κτίρια είναι απίθανο να έχουν σχεδιαστεί με αντισεισμική δομή τέτοια που θα μπορούσαν να αντέξουν έναν σεισμό αυτού του μεγέθους, άρα είναι πιο επιρρεπή όταν συμβαίνουν ανάλογοι σεισμοί, με αποτέλεσμα να έχουμε περισσότερες ζημιές και υψηλότερο κόστος σε ανθρώπινες ζωές».
Με πληροφορίες του Guardian
