Βίντεο που προβλήθηκε στο διαδίκτυο δείχνει το μέγεθος αυτών των μήκους 6,1 μέτρων ερπετών, καθώς ένας από τους ερευνητές, ο Ολλανδός βιολόγος Φρικ Βονκ, κολυμπάει δίπλα σε εκπρόσωπο του είδους, ένα γιγάντιο πράσινο ανακόντα βάρους 200 κιλών.
Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες πίστευαν ότι υπήρχε μόνον ένα είδος πράσινου ανακόντα στην άγρια φύση, το Eunectes murinus, αλλά η επιστημονική επιθεώρηση Diversity αποκάλυψε τον Φεβρουάριο ότι το νέο «βόρειο πράσινο ανακόντα» ανήκει σε ένα διαφορετικό, νέο είδος, το Eunectes akiyama.
«Αυτό που πήγαμε εκεί να κάνουμε ήταν να χρησιμοποιήσουμε τα ανακόντα ως ένα είδος-δείκτη για το είδος της ζημιάς που προκαλείται από τις πετρελαιοκηλίδες που μαστίζουν την (περιοχή) Γιασούνι στον Ισημερινό, επειδή η εξόρυξη πετρελαίου είναι απολύτως εκτός ελέγχου», δήλωσε ο ερευνητής Μπράιαν Τζ. Φράι.
Ο Φράι –Αυστραλός καθηγητής βιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ, ο οποίος για σχεδόν 20 χρόνια ερευνά τα είδη ανακόντα που έχουν βρεθεί στη Νότια Αμερική—δήλωσε στο Reuters ότι η ανακάλυψη αυτή επιτρέπει στους επιστήμονες να δείξουν ότι τα δύο είδη χωρίστηκαν πριν από σχεδόν 10 εκατομμύρια χρόνια.
«Αλλά το πραγματικά εκπληκτικό μέρος (της ανακάλυψης αυτής) ήταν ότι παρά τη γενετική αυτή διαφορά και παρά την μακρά περίοδο από τότε που χωρίστηκαν, τα δύο ζώα είναι πανομοιότυπα», σημείωσε.
Μολονότι τα πράσινα φίδια ανακόντα μοιάζουν πολύ οπτικά, υπάρχει μια γενετική διαφορά 5,5%, η οποία εξέπληξε τους επιστήμονες.
«Πρόκειται για απίστευτο ποσοστό γενετικής διαφοράς, ειδικά αν την εντάξεις στο πλαίσιο ότι εμείς διαφέρουμε μόνον 2% από τους χιμπαντζήδες», επισήμανε.
Τα ανακόντα αποτελούν απίστευτα χρήσιμη πηγή πληροφοριών για την οικολογική υγεία της περιοχής και τις πιθανές επιπτώσεις στην υγεία των ανθρώπων των πετρελαιοκηλίδων σε αυτήν, πρόσθεσε ο Φράι.
Κάποια από τα φίδια που μελέτησαν οι επιστήμονες σε μέρη του Ισημερινού είχαν μολυνθεί σε μεγάλο βαθμό από τις πετρελαιοκηλίδες, και τα ανακόντα και τα ψάρια αραπάιμα συσσωρεύουν μεγάλη ποσότητα των μετάλλων πετροχημικών, σημείωσε.
«Αυτό σημαίνει ότι, αν τα ψάρια αραπάιμα συσσωρεύουν αυτά τα μέταλλα των πετρελαιοκηλίδων, πρέπει να αποφεύγονται από τις έγκυες γυναίκες, όπως αποφεύγουν οι γυναίκες τον σολομό ή τον τόνο σε άλλα μέρη του κόσμου φοβούμενες τον μεθυλυδράργυρο», κατέληξε.
