Ουκρανία και Μέση Ανατολή βιώνουν πλέον την κλιμάκωση των πολεμικών συγκρούσεων, με τον κίνδυνο για ανάφλεξη του πολέμου και στις γειτονικές περιοχές να είναι πλέον υπαρκτός.
Για παράδειγμα, στη Μέση ανατολή το ενδιαφέρον επικεντρώνεται πλέον στο Λίβανο μετά την απόφαση των ισραηλινών δυνάμεων να εξοντώσουν ένα πολύ σημαντικό στέλεχος της Χαμάς μέσα στην Βηρυτό. Το Τελ- Αβίβ δεν κάνει βήμα πίσω, παρά τις διεθνείς εκκλήσεις για αυτοσυγκράτηση και τις σχετικές παραινέσεις ακόμα και του Προέδρου Μακρόν. Το Ισραήλ δείχνει αποφασισμένο να τελειώσει με την τρομοκρατία με όποιο κόστος και αν αναλάβει. Η συγκεκριμένη επιλογή προκαλεί όμως ντόμινο αναταράξεων, αφού αγγίζει και άλλα κράτη στην ευρύτερη περιοχή, η εμπλοκή των οποίων στις πολεμικές επιχειρήσεις θα αποτελούσε κυριολεκτικά ένα καταστροφικό σενάριο για το εγγύς μέλλον.
Τί θα σηματοδοτούσε για παράδειγμα μια επιθετική ενέργεια του Ιράν εναντίον του Ισραήλ;
Μάλλον την απόλυτη καταστροφή. Οι επιπτώσεις από πιθανές δυσμενείς εξελίξεις στο μεσανατολικό θα αγγίξουν ευαίσθητες χορδές και στην Ευρώπη, όπως για παράδειγμα στο μέτωπο του μεταναστευτικού.
Το τεράστιο ρεύμα από τη Συρία και τις γύρω περιοχές του 2015 ενδέχεται να επαναληφθεί, με ότι αυτό σημαίνει για την πιθανή πίεση που θα δεχτούν εκ νέου τα ελληνικά σύνορα, που αποτελούν και σύνορα της Ε.Ε. Εξάλλου, σε πολλά κράτη μέλη το θέμα αυτό βρίσκεται στην κορυφή της ατζέντας και επηρεάζει το κλίμα ενόψει των ευρωεκλογών, όπου θα δοκιμαστούν κυριολεκτικά οι αντοχές της δημοκρατικής Ευρώπης.
Στο άλλο ανοιχτό μέτωπο της Ουκρανίας, καταγράφεται μια κλιμάκωση των επιχειρήσεων εκατέρωθεν, ενώ οι Ρώσοι δείχνουν μεγαλύτερη ανθεκτικότητα στην ανατολική Ουκρανία, ενώ καταγράφουν σταδιακά μικρές νίκες που δημιουργούν περαιτέρω κλίμα ανασφάλειας τόσο στην ουκρανική πλευρά, όσο και στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση.
Χωρίς την περαιτέρω βοήθεια των Αμερικανών σε στρατιωτικό και οικονομικό επίπεδο και με τα 50 δις της βοήθειας της Ε.Ε να εκκρεμούν, το Κίεβο χτυπά το καμπανάκι του κινδύνου, καθώς ο ρωσικός αναθεωρητισμός δεν απειλεί μόνο τα κυριαρχικά δικαιώματα μιας ανεξάρτητης χώρας που βρίσκεται στον προθάλαμο της ενωμένης Ευρώπης, αλλά πολύ περισσότερο την παγκόσμια σταθερότητα.
Οι επόμενες εβδομάδες-μήνες αποτελούν ένα κρίσιμο χρονικό διάστημα, στο οποίο ο δυτικός κόσμος οφείλει να ανταπεξέλθει με σχέδιο και πνεύμα συνεργασίας απέναντι σε πραγματικές δυσκολίες και εξαιρετικά αβέβαιες καταστάσεις.
