Το προσχέδιο που παρουσίασε πριν από δύο εικοσιτετράωρα ο γραμματέας του CDU Carsten Linnemann έχει σαφή προσανατολισμό και αποσκοπεί στο να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα εντός της χώρας, αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση ότι οι διαδικασίες παροχής ασύλου αυστηροποιούνται και η Ευρώπη οφείλει να περιορίσει δραστικά τον αριθμό των μεταναστών που αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον στο έδαφος της.
Στην επίμαχη πρόταση περιλαμβάνεται για πρώτη φορά η έννοια των ασφαλών τρίτων χωρών, καθώς όποιος κάνει αίτηση ασύλου για την Ε.Ε, θα πρέπει να μεταφερθεί σε μια ασφαλή τρίτη χώρα και να υποβληθεί σε διαδικασία εκεί. Σε περίπτωση θετικής έκβασης, η ασφαλής τρίτη χώρα θα είναι εκείνη που θα παράσχει προστασία στον αιτούντα επί τόπου.
Αυτό που ωστόσο μένει να διευκρινιστεί είναι αν η χώρα αυτή μπορεί να βρίσκεται εντός των ευρωπαϊκών ορίων, εξέλιξη που συνδέεται απόλυτα με την πρόσφατη διμερή συμφωνία Ιταλίας-Αλβανίας για την κατασκευή κέντρων υποδοχής στην αλβανική επικράτεια.
Ωστόσο, όπως επισημαίνουν ειδικοί στον τομέα της ευρωπαϊκής πολιτικής, για να προχωρήσει το συγκεκριμένο σενάριο χρειάζεται να συναφθεί μια συνολική συμβατική συμφωνία ανάμεσα στην Ε.Ε και τις τρίτες χώρες.
Η είδηση αυτή σχετικά με την πρόταση του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος της Γερμανίας δεν έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία.
Οι γερμανικές πολιτικές δυνάμεις που πρωταγωνιστούν, επιχειρούν στην παρούσα φάση να διαμορφώσουν ένα νέο πλαίσιο πάνω σε ένα ζήτημα που αγγίζει βαθιά την τοπική κοινωνία και εντάσσεται πλέον στις απόλυτες προτεραιότητες για το μέλλον. Η υιοθέτηση πιο δραστικών πολιτικών για την αντιμετώπιση της παράτυπης μετανάστευσης και της διαχείρισης του αριθμού των αιτούντων ασύλου επηρεάζεται σαφώς και από την άνοδο της ακροδεξιάς στη χώρα, καθώς το AfD (Εναλλακτική για τη Γερμανία) βρίσκεται σταθερά στη δεύτερη θέση, ενώ στις περιοχές της ανατολικής πλευράς προηγείται σε όλες τις μετρήσεις.
Η συμμαχία του CDU με το CSU (Χριστιανοκοινωνική Ένωση Βαυαρίας) βρίσκεται στην πρώτη θέση, την ώρα που τα κόμματα που μετέχουν στον κυβερνητικό συνασπισμό (Σοσιαλδημοκράτες, Πράσινοι και Φιλελεύθεροι) βρίσκονται πλέον πολιτικά και δημοσκοπικά σε ελεύθερη πτώση.
Μέσα σ΄αυτό το πλαίσιο, η κεντροδεξιά στη Γερμανία έχει ακόμη ένα σπουδαίο έργο, βαρύνουσας πολιτικής σημασίας, να επιτελέσει. Δηλαδή να δημιουργήσει ένα πολύ ισχυρό ανάχωμα απέναντι στην επέλαση των ακραίων και των λαϊκιστών που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τη συγκυρία για να ανέλθουν στην εξουσία, με ότι αυτό θα σήμαινε για το μέλλον στην Ε.Ε.
Η κοινή γνώμη, ακόμα και στην ανεπτυγμένη Γερμανία, ζητά πειστικές απαντήσεις για κρίσιμα ζητήματα που την αφορούν. Όσο πιο γρήγορα της δοθούν, τόσο πιο αποτελεσματικά θα αντιμετωπιστεί το κύμα του άκρατου λαϊκισμού που σαρώνει παντού στην Ευρώπη.
