Το φάντασμα της ακροδεξιάς πλανάται πάνω από τα περισσότερα ομοσπονδιακά κράτη, στη Δύση αλλά κυρίως στην Ανατολή, ενώ πολιτικοί αναλυτές εκφράζουν τον προβληματισμό τους ακόμα και το φόβο τους, μήπως η ιστορία επαναληφθεί σαν κακόγουστη φάρσα.
Τα θέματα της οικονομίας και το μεταναστευτικό κυριαρχούν στην ατζέντα της γερμανικής πολιτικής, με την ομοσπονδιακή Κυβέρνηση να αναζητεί νέες συμμαχίες εκτός Ε.Ε, προκειμένου να συνάψει συμφωνίες για τον επαναπατρισμό όσων δεν διαθέτουν τα εχέγγυα για να παραμείνουν στη χώρα. Στην κατεύθυνση αυτή, οι αρμόδιες γερμανικές αρχές έχουν ήδη προσεγγίσει χώρες όπως η Γεωργία, η Μολδαβία, η Κένυα, η Κολομβία και το Κιργιστάν, ώστε να αντιμετωπίσουν από κοινού το μείζον θέμα της επιστροφής παράνομων μεταναστών.
Την ίδια ώρα, στη νότια και στην ανατολική πλευρά της χώρας οι έλεγχοι στα σύνορα έχουν ενταθεί, με στόχο να αποτραπεί ένα νέο κύμα μεταναστών. Εξάλλου, η Γερμανία αποτελεί έναν «ελκυστικό προορισμό» για την πλειοψηφία εκείνων που αναζητούν μια καλύτερη ζωή επί ευρωπαϊκού εδάφους, γεγονός που έχει ξεσηκώσει αντιδράσεις στις τοπικές κοινωνίες και αποτελεί «βούτυρο στο ψωμί» των υψηλών κλιμακίων του κόμματος «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD), για να ξεδιπλώσουν το ακραίο και ξενοφοβικό πολιτικό τους αφήγημα.
Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο αναπτύσσεται μια έντονη συζήτηση για το κατά πόσο τα λεγόμενα mainstream πολιτικά κόμματα μπορούν να σηκώσουν μαζί έναν ανθεκτικό ανάχωμα στην επέλαση της ακροδεξιάς. Τα τελευταία εικοσιτετράωρα καταγράφονται εκτιμήσεις ότι αυτό το ανάχωμα έχει ήδη διαλυθεί από τη στιγμή που κυβερνητικές παρατάξεις στα επιμέρους ομοσπονδιακά κράτη περνούν νόμους και τροπολογίες με τις ψήφους των εκπροσώπων του AfD. Για παράδειγμα, αυτό συνέβη προ ημερών στη Θουριγγία, όταν το CDU πέτυχε την πλειοψηφία για την περικοπή φόρων, συνυπολογίζοντας στη στήριξη της Εναλλακτικής για τη Γερμανία.
Ωστόσο, εκτός από το ανάθεμα στους κακούς ακροδεξιούς τα υπόλοιπα γερμανικά κόμματα, αλλά και η Ε.Ε χρειάζεται να μελετήσουν σε βάθος τους λόγους που προκαλούν τη στροφή του κοινού στην ακροδεξιά, καθώς μόνο έτσι θα μπορέσουν να αναθεωρήσουν πιθανές λανθασμένες επιλογές του παρελθόντος, να δώσουν απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα που αφορούν στην καθημερινότητα των πολιτών και στη Γερμανία, αλλά και να αλλάξουν το κλίμα.
Στις κάλπες η Βαυαρία
Στο μεταξύ, 9,4 εκατ. Βαυαροί προσέρχονται την επόμενη Κυριακή στις κάλπες, προκειμένου να εκλέξουν τη νέα τοπική ηγεσία. Από το 2018 το τιμόνι του ομοσπονδιακού κράτους βρίσκεται στα χέρια των χριστιανοκοινωνιστών (CSU) υπό τον Markus Söder σε συνεργασία με την παράταξη των “Freie Wähler”.
Η Βαυαρία συνιστά ουσιαστικά την ατμομηχανή της γερμανικής οικονομίας, ενώ οι σχετικοί δείκτες και το βιοτικό επίπεδο δεν έχουν επιτρέψει στο AfD να αποκτήσει τα ερείσματα που διαθέτει παραδείγματος χάριν στην πρώην Ανατολική Γερμανία. Παρόλα αυτά το ποσοστό του 13% που του δίνουν οι τελευταίες μετρήσεις, δεν είναι ευκαταφρόνητο, ενώ αν συνυπολογίσει κανείς τη δυναμική που καταγράφει συνολικά στη χώρα, προκαλεί εύλογα έντονη ανησυχία. Σε κάθε περίπτωση, έπονται και άλλες κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις που θα αποτελέσουν δυνατά crash tests για τη δημοκρατική Γερμανία.
