Η πίεση που δέχονται οι τοπικές κοινωνίες και οι χώρες όχι μόνο στο νότο επιταχύνουν τις διαδικασίες για την εξεύρεση λύσεων με στόχο την αντιμετώπιση του. Πρόκειται αδιαμφισβήτητα για μία ουσιώδη συζήτηση που έχει ενεργοποιήσει τα αντανακλαστικά των ευρωπαϊκών θεσμών, οι οποίοι προτάσσουν τη συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων μερών για τη διαχείριση των έντονων μεταναστευτικών ροών προς την κεντρική και την δυτική Ευρώπη.
Τα προηγούμενα χρόνια, η Ελλάδα σήκωσε πέρα από κάθε αμφιβολία βάρος μεγαλύτερο από εκείνο που της αναλογούσε, φυλάσσοντας τα νοτιοανατολικά σύνορα της Ε.Ε και έχοντας απέναντι της μια Τουρκία να εργαλειοποιεί σε ακρετές περιπτώσεις την αγωνία χιλιάδων κατατρεγμένων για μικροπολιτικούς λόγους. Η κατάσταση βελτιώθηκε σε μεγάλο βαθμό, αλλά τα ελληνοτουρκικά σύνορα αποτελούν περιοχή διέλευσης πολλών προσφύγων ή παράτυπων μεταναστών.
Την ίδια ώρα, άλλες χώρες όπως η Ιταλία, η Μάλτα, η Κύπρος και η Ισπανία καλούνται διαρκώς να πράξουν ανάλογα, δηλαδή να ισορροπούν μεταξύ του ανθρώπινου πόνου και της ανάγκης προστασίας της εθνικής και κατ’ επέκταση της ευρωπαϊκής επικράτειας. Μεγάλο πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι χώρες της κεντρικής Ευρώπης, όπως η Αυστρία η οποία έχει υιοθετήσει σκληρή στάση, αλλά και η Ουγγαρία του Βίκτορ Όρμπαν που έχει διαμηνύσει προς πάσα κατεύθυνση ότι δεν θα επιτρέψει την είσοδο μεταναστών στο έδαφος της. Και όλα αυτά διαδραματίζονται την ώρα που ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται και νέα μεταναστευτικά κύματα καταγράφονται στα σύνορα Πολωνίας-Λευκορωσίας. Η απάντηση στη μεγάλη αυτή πρόκληση χρειάζεται να είναι συνολική.
Το τελευταίο διάστημα αναπτύσσονται αξιοσημείωτες πρωτοβουλίες, οι οποίες θέτουν το θέμα αυτό σε μία ολιστικότερη κλίμακα, βάζοντας στο τραπέζι και άλλες παραμέτρους, όπως η ευθύνη που έχουν οι χώρες από τις οποίες αναχωρούν οι δοκιμαζόμενοι που αναζητούν μια καλύτερη ζωή. Μετά την πρόσφατη τριμερή συνάντηση Αυστρίας-Ουγγαρίας και Σερβίας στη Βιέννη, σειρά είχε η Ρώμη που με πρωτοβουλία της Ιταλίδας πρωθυπουργού φιλοξένησε μια συνάντηση είκοσι και πλέον εκπροσώπων εμπλεκόμενων χωρών από την νότια Ευρώπη, με τη συμμετοχή και της Ελλάδας, τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή.
Ο Ευρωπαϊκός Τύπος σχολίασε σχετικά ότι η Μελόνι δημιουργεί μια συμμαχία για την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης. Είναι μια κίνηση προς τη σωστή κατεύθυνση, αφού πέρα από τις διαπιστώσεις, η Ε.Ε και τα κράτη-μέλη της χρειάζεται να βρουν τρόπους για την εξεύρεση λύσεων. Μπορεί στην Ελλάδα η πολιτική των τελευταίων ετών να έχει περιορίσει τον αριθμό των μεταναστευτικών ροών, αλλά στην Ιταλία σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά ο αριθμός έχει διπλασιαστεί. Ο ευρωπαϊκός νότος αποδεικνύει ότι ενδιαφέρεται για την ουσία του προβλήματος.
Χρειάζεται και οι χώρες που επιτρέπουν από τα εδάφη τους την αναχώρηση σαπιοκάραβων και την δράση δουλέμπορων να αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες. Μεταξύ των οποίων και η Τουρκία. Η Ε.Ε οφείλει να επιδείξει μηδενική ανοχή και σε όσους βάζουν την ανθρώπινη ζωή σε κίνδυνο ή την αξιοπρέπεια σε ένα πολιτικό παζάρι, αλλά και απέναντι σε εκείνους που ξέρουν καλά να βάζουν παγίως μια ασυνήθιστη ομολογουμένως κατάσταση κάτω από το χαλί. Το μεταναστευτικό δεν λύνεται με ημίμετρα.
