Ο Όλαφ Σολτς είπε ότι κανείς δεν θέλει να εκμεταλλευτεί την ελληνική κρίση και ότι στόχος των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης είναι η επιστροφή των κερδών από την αγορά ελληνικών ομόλογων υπό την προϋπόθεση ότι η Ελλάδα θα τηρήσει τις υποσχέσεις της.
«Με τέταρτο μνημόνιο ισοδυναμεί η παράταση αποπληρωμή δανείων»
Η λαϊκή εφημερίδα Bild επιγράφει σχετικό άρθρο με το ειρωνικό ερώτημα «Γιατί δεν επιστρέφουμε στους Έλληνες και τους τόκους από πάνω;». Στην εφημερίδα καταθέτει την κριτική του ο Χριστιανοδημοκράτης βουλευτής Κλάους Πέτερ Βιλς. «Το 2015 η κυβέρνηση Τσίπρα κατήγγειλε όλες τις συμφωνίες. Γι αυτά τα χρόνια η Αθήνα δεν δικαιούται τίποτα. Έσοδα από τα προηγούμενα χρόνια επεστράφησαν όπως συμφωνήθηκε ή μπήκαν σε δεσμευμένους λογαριασμούς. Άλλα εμβάσματα στην Αθήνα και όχι ελαφρύνσεις στους γερμανούς φορολογούμενους δεν έχουν συμφωνηθεί» τονίζει στην εφημερίδα ο Βιλς. «Είναι απίστευτο» είναι και ο τίτλους αντίστοιχου σχολίου στην ίδια εφημερίδα. «Ο γερμανός υπουργός Οικονομικών θέλει να σκορπίσει δισεκατομμύρια, αλλά όχι στους γερμανούς φορολογούμενους που χρηματοδοτούν τεράστια κρατικά πλεονάσματα, αλλά στην Ελλάδα για άλλη μια φορά, δεν το χωρά ανθρώπου νους» υπογραμμίζει ο σχολιαστής της. «Αυτήν τη φορά πρόκειται για έσοδα από τόκους, που η Μπούντεσμπανκ κατέγραψε, επειδή αγόρασε ελληνικά ομόλογα που βρίσκονταν στην κατηγορία των σκουπιδιών για να διασώσει την Ελλάδα. Δόθηκε σχετική υπόσχεση στην Αθήνα, υπό την προϋπόθεση ότι θα υλοποιήσει όλες τις προϋποθέσεις των δανειστών. Αλλά όλοι ξέρουν ότι η Αθήνα βρίσκεται χιλιόμετρα μακριά από σχέδια για μεταρρυθμίσεις, ιδιωτικοποιήσεις και αναδόμηση του κρατικών υπηρεσιών. Μόνο οι πληρωμές από την Ευρώπη γίνονταν πάντα στην ώρα τους. Χαράς ευαγγέλια για το επόμενο κράτος που θα βρεθεί σε κρίση», καταλήγει ο σχολιαστής της.
Η Frankfurter Allgemeine Zeitung με το τίτλο «Σχεδόν 3 δισεκατομμύρια ευρώ για την Αθήνα» κάνει αναλυτική αναφορά στο θέμα δίνοντας στοιχεία για το από πού προήλθαν αυτά τα χρήματα και φιλοξενεί δηλώσεις του Κρίστιαν Ντιρ, αντιπροέδρου της κοινοβουλευτικής ομάδας των Φιλελευθέρων και εμπειρογνώμονα περί των δημοσιονομικών. «Πρόκειται για κουταμάρες» λέει χαρακτηριστικά για την εξαγγελία Σολτς. «Οι τόκοι αποτελούν ρίσκο, δεν πρόκειται για αδικαιολόγητα έσοδα, όπως ισχύει ενδεχομένως για ένα στεγαστικό δάνειο ή για δάνεια εξωτερικού. Εξ άλλου η παράταση αποπληρωμής των δανείων ισοδυναμεί με τέταρτο πακέτο στήριξης».
Αρωγός τηςΤουρκίας η Γερμανία;
Η απαρχή ομαλοποίησης των σχέσεων μεταξύ Γερμανίας και Τουρκίας, όπως καταδεικνύει και η επικείμενη επίσκεψη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο Βερολίνο, η πρώτη μετά από τέσσερα χρόνια, συμπίπτει με την οικονομική κρίση της χώρας μετά τη θεαματική πτώση της τουρκικής λίρας. Ήδη από το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα εκφράστηκε η άποψη ότι η Γερμανία, σε αυτήν τη δύσκολη στιγμή, θα πρέπει να βοηθήσει την Άγκυρα. Η χώρα χρειάζεται 170 δις δολάρια, ένα τεράστιο ποσό.
Η Frankfurter Allgemeine Zeitung αναφερόμενη στα 15 δις δολάρια που προσφέρθηκε να δώσει το Κατάρ, γράφει ότι πρόκειται μόνο για σταγόνα στον ωκεανό και ότι η χώρα χρειάζεται μια γερή ένεση κεφαλαίων. «Στην πραγματικότητα καμιά χώρα δεν μπορεί να βοηθήσει την Τουρκία παρά μόνο η ίδια με το να αυξήσει η κεντρική τράπεζα τα επιτόκια, κάτι που ο πρόεδρος Ερντογάν δεν κάνει» σημειώνει ο σχολιαστής της επισημαίνοντας ότι η κρίση χτύπησε την Τουρκία μόλις δύο μήνες μετά τις προεδρικές εκλογές. «Ο Ερντογάν έχει τα πάντα υπό έλεγχο, μόνο που δεν έχει πρόγραμμα. Προσπαθεί την μικρότερη κρίση του νομίσματός της να την επιλύσει με τη μεγαλύτερη, διαπληκτιζόμενος με τον πρόεδρο Τραμπ (…) Τα tweet του Τραμπ και οι κυρώσεις έπληξαν σοβαρά τις σχέσεις ανάμεσα στη Ουάσιγκτον και την Άγκυρα, ο Τραμπ χτυπά μια νατοϊκή χώρα που βρίσκεται ήδη γονατισμένη».
Και η Γερμανία; «Εδώ μπαίνει στο παιγνίδι η Γερμανία, την οποία δεν πάει καιρός από τότε που ο Τούρκος πρόεδρος την κατηγορούσε για ναζιστικές μεθόδους» υπογραμμίζει η εφημερίδα. «Ο Ερντογάν χρειάζεται έμπιστους εταίρους. Από την άλλη πλευρά είναι προς το συμφέρον της Γερμανίας μια ευημερούσα Τουρκία… αλλά στόχος του Βερολίνου δεν μπορεί να είναι η ενίσχυση μιας αυταρχικής Τουρκίας. Εάν δεν αλλάξει ο Ερντογάν δεν μπορεί να υπάρξει γέφυρα. Η σημερινή κρίση προσφέρει μια ευκαιρία στη Γερμανία να ασκήσει την επιρροή της».
Πηγή: Deutsche Welle
