Η χρονολόγηση με ραδιενεργό άνθρακα έδειξε ότι τα λείψανα χρονολογούνται από το 1925 μέχρι το 1961 και ανήκαν σε έμβρυα 35 εβδομάδων μέχρι και βρέφη 3 ετών. Την εποχή εκείνη το ίδρυμα διοικούσαν οι Αδελφές του Ελέους.
Η έρευνα ξεκίνησε αφού ένας ντόπιος ιστορικός υποστήριξε ότι υπήρχαν αποδείξεις για την ύπαρξη ενός νεκροταφείου στο ίδρυμα. Σύμφωνα με τα αρχεία του, σχεδόν 800 παιδιά πέθαναν εκεί από το 1925 μέχρι το 1961.
Η Εκκλησία λειτουργούσε πολλά ιδρύματα στην Ιρλανδία, μεταξύ των οποίων και εστίες για μητέρες και μωρά. Χιλιάδες ανύπαντρες έγκυες γυναίκες, ακόμη και θύματα βιασμού, στέλνονταν εκεί για να γεννήσουν. Οι ανύπαντρες μητέρες και τα παιδιά τους θεωρούνταν "στίγμα" στην εικόνα της Ιρλανδίας ως καθολικής χώρας. Προκαλούσαν επίσης προβλήματα σε ορισμένους από τους πατέρες, ιδίως εάν επρόκειτο για ιερείς ή για εύπορους, παντρεμένους άνδρες.
Σύμφωνα με στατιστικά, κυβερνητικά στοιχεία, τις δεκαετίες του 1930, '40 και '50, η θνησιμότητα των "νόθων" παιδιών ήταν πενταπλάσια σε σύγκριση με των "νόμιμων" τέκνων παντρεμένων ζευγαριών. Κατά μέσο όρο, ένα στα τέσσερα παιδιά που γεννιόντουσαν εκτός γάμου πέθαινε.
Το 2014 ο αρχιεπίσκοπος του Δουβλίνου είχε δηλώσει ότι "αν κάτι συνέβαινε στο Τουάμ, πιθανότατα συνέβαινε και σε άλλα ιδρύματα της χώρας". Οι αρχές έχουν ξεκινήσει έρευνες για συνολικά 17 ιδρύματα που διεύθυνε η Εκκλησία.
Η Επιτροπή Ερευνών δεν διευκρίνισε πόσα είναι τα λείψανα που έχουν βρεθεί ή πόσα μωρά μπορεί να παραμένουν ακόμη θαμμένα στους υπονόμους.
