Ο πρώην πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επιτέθηκε χθες σ' ένα τοτέμ της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας επικρίνοντας τις φιλελεύθερης εμπνεύσεως μεταρρυθμίσεις της αγοράς εργασίας που πραγματοποιήθηκαν από το 2003 έως το 2005 από τον πρώην καγκελάριο του SPD Γκέρχαρντ Σρέντερ.
Τα μέτρα αυτά, γνωστά με την ονομασία «Ατζέντα 2010», αποτελούσαν για καιρό ένα λάβαρο για το SPD.
Καθώς περιλάμβαναν μειώσεις των κοινωνικών επιδομάτων και αύξαναν την πίεση στους ανέργους για να επιστρέψουν στην εργασία, οι μεταρρυθμίσεις αυτές επέτρεψαν στη Γερμανία να βγει από τον οικονομικό μαρασμό και να μειώσει το ποσοστό της ανεργίας της σ' ένα επίπεδο που παραμένει μέχρι σήμερα ιστορικά χαμηλό.
«Λάθη»
Όμως συνέβαλαν επίσης στη δημιουργία μιας γενιά «φτωχών εργαζομένων» οι οποίοι είναι υποχρεωμένοι να αρκούνται σε επισφαλείς συμβάσεις εργασίας.
«Κάναμε κι εμείς λάθη», δήλωσε χθες Δευτέρα ο Μάρτιν Σούλτς στη διάρκεια συγκέντρωσης μελών του κόμματος, αναφορικά με την Ατζέντα 2010, και περιέγραψε μια κατάσταση καταστροφική για τους μισθωτούς στη χώρα, πριν προσθέσει: «το σημαντικό, όταν βλέπουμε πως έχουμε κάνει λάθη, είναι να τα διορθώνουμε».
Ο υποψήφιος του SPD για την καγκελαρία υποσχέθηκε κυρίως να παραταθεί η διάρκεια των επιδομάτων ανεργίας, να υπάρξουν περισσότερες εγγυημένες συντάξεις ή να καταργηθούν σχεδόν οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου υπέρ των συμβάσεων αόριστης διάρκειας.
Πρόκειται για μια μετωπική αμφισβήτηση των μεταρρυθμίσεων του Σρέντερ κατά τη δεκαετία του 2000.
«Ο Ρομπέν των δασών του SPD», σχολιάζει σήμερα η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt, «ο Μάρτιν Σουλτς αλλάζει προς τα αριστερά την πορεία του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος».
Με την τοποθέτησή του αυτή, ο πρώην πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου φέρνει πιο κοντά το κίνημά του --που εξακολουθεί ωστόσο να είναι μέλος του κυβερνητικού συνασπισμού της συντηρητικής καγκελαρίου Άγγελα Μέρκελ και μέχρι τώρα ακολουθούσε μια μάλλον κεντρώα γραμμή-- στο βρετανικό Εργατικό Κόμμα του Τζέρεμι Κόρμπιν ή στον υποψήφιο του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος στις προεδρικές εκλογές Μπενουά Αμόν, ο οποίος έρχεται σε ρήξη με την κληρονομιά του προέδρου Φρανσουά Ολάντ, την οποία χαρακτηρίζει «σοσιαλφιλελεύθερη».
