Στις 21 Ιανουαρίου ο Δημήτρης Πουλικάκος συμπληρώνει τα 82 του χρόνια, αλλά τα γιορτάζει λίγο νωρίτερα, στις 18 του μήνα, με το καθιερωμένο live στο Κύτταρο. Με αφορμή το επερχόμενο party (όπως λένε και στο χωριό του), μας υποδέχτηκε στο σπίτι του και αφού μας τράταρε και πόζαρε για εμάς, ξεκίνησαμε τη συνέντευξη που αν και «λάκων» όπως δηλώνει, διήρκεσε κάτι λιγότερο από μιάμιση ώρα. «Από χρόνο άλλο τίποτα. Τρόπος του λέγειν δηλαδή», σχολιάζει με τον δικό του αυτοσαρκαστικό τρόπο.
«Δεν περίμενα να περάσω τα 60-65» μας λέει, προτού ξεκινήσει να σχολιάζει την πολιτική και κοινωνική κατάσταση και την πολιτική ορθότητα που είναι η «χειρότερη λογοκρισία». Στην κουβέντα μας αποκαλύπτει τον πραγματικό λόγο που επέλεξε πριν χρόνια να διασκευάσει το «Υπάρχω» του Στέλιου Καζαντζίδη, και μας λέει για αυτά που γεμίζουν την καθημερινότητα του στα 82 του χρόνια.
Στο τέλος, της κουβέντας αυτής τον ρωτήσαμε ποια θα ήταν η τελευταία του κουβέντα πριν «φύγει» από τη ζωή και η απάντησή του ήρθε πιο σοβαρή από ποτέ.
Δεν περίμενα να περάσω τα 60-65. Τα υπόλοιπα είναι μπόνους - πόνους
«Το live πάρτι γενεθλίων στο Κύτταρο στις 18 Ιανουαρίου τα τελευταία χρόνια το έχουμε καθιερώσει με το παγκοσμίως "κακόφημο" συγκρότημά μας "Γεια σου Τάκη". Είμαστε 10 βασικοί και δυο-τρεις φίλοι ή και παραπάνω που συμμετέχουν και αυτοί. Πότε ένα πιάνο, πότε ένα πνευστό, κανένα κανονάκι, έχουμε διάφορα.
»Γιατί Γεια σου Τάκη; Έλα ντε! Έτσι ήρθε. Οι σκέψεις έρχονται από μόνες τους. Θες δεν θες το μυαλό σου δουλεύει και σου στέλνει διάφορα. Μου το σκέφτηκε το μυαλό μου!
»Κλείνω τα 82. Αν περίμενα να φτάσω ως εδώ; Όχι! Δεν περίμενα να περάσω τα 60-65. Τα υπόλοιπα είναι μπόνους. Βέβαια έχει και μπόνους - πόνους. Αλλά αυτό είναι άλλο καπέλο.
»Το αν είμαι συνεπής δεν μπορώ να το πω εγώ. Εγώ μπορώ να νομίζω ό,τι θέλω. Δεν είναι ότι δεν μπορεί να αλλάξει γνώμη κάποιος. Μπορείς, αλλά τουλάχιστον μην είσαι από το άσπρο στο μαύρο. Έχουμε δει κάμποσους και κάμποσες να το κάνουν».
*credits: Νίκος Παλαιολόγος
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η κατάσταση είναι «γ@@@@ε τα»
«Πώς να την πεις αλλιώς την κατάσταση που δημιουργείται; Νομίζω ότι ο άνθρωπος είναι το πιο ηλίθιο ον που έχει ο πλανήτης. Το πιο βλακώδες και το πιο κτηνώδες, ως εκ τούτου. Η βλακεία και η κτηνωδία είναι που ορίζει τη ζωή μας.
»Πώς αλλιώς να το πω; Είμαι και λάκων. Τα λέω με όσο το δυνατόν λιγότερες λέξεις γίνεται. Προσπαθώ τουλάχιστον. Για να γίνομαι και κατανοητός.
»Δυστυχώς σήμερα έχουν δοθεί ακόμα και στους βλακεπίβλακες τα λεκτικά μέσα, τα γραμματικά -αν θες- μέσα, ώστε να μπορούν να αναλύουν με πολλά λόγια τις καταστάσεις. Βλέπεις ότι σιγά σιγά γινόμαστε "βορά" των ψυχιάτρων, των ψυχολόγων, των life coaches, των παιδοψυχιάτρων, των παιδοψυχολόγων και των κοινωνικών λειτουργών που δεν ξέρουν την τύφλα τους! Και αντί να πάμε καλύτερα πάμε χειρότερα. Αν σκεφτείς ότι τις προάλλες αυτός που έπεσε πάνω στο πλήθος και σκότωσε ένα παιδάκι και τραυμάτισε κι άλλο κόσμο είναι ψυχίατρος. Δεν ενδιαφέρει τόσο πολύ ότι είναι Άραβας ή σε ποια εθνικότητα ανήκει. Όπως ο άλλος στα Εξάρχεια που κοπάναγε την κοπέλα. Τι σημασία έχει αν είναι Παλαιστίνιος, Τούρκος ή Έλληνας; Ένας άντρας ήταν. Αλλά εμείς εκεί. οι ρομά, οι "λάθρο", επιμένουμε δηλαδή στη μ@@@@@α μας λες και έχει εθνικό πρόσημο.
»Όσο γίνεται παρακολουθώ και ενημερώνομαι. Ξέρω πού βρίσκομαι, απλά έχω το βίτσιο να παρακολουθώ τον τρόπο που λέγονται αυτά, από ποιους λέγονται και πώς λέγονται, τη γλώσσα του σώματος. Όλα αυτά τα "δήθεν κάπως" ή την προσωπική πολιτική του καθενός, γιατί πολιτική είναι όλα αν το αναλύσουμε εις βάθος. Μέσα ή έξω από το σπίτι σου, όταν είσαι αντίκρυ με άλλο άτομο αυτομάτως κάνεις ένα είδος πολιτικής.
»Για παράδειγμα, αν είσαι μέσα στο σπίτι σου μπορεί να είσαι και με τα σώβρακα ή γυμνός, αν βγεις έξω πρέπει να σενιαριστείς. Αυτή είναι ίσως και η πρώτη βλακεία του ανθρώπου. Γιατί και ο άνθρωπος θηλαστικό ζώο είναι, αλλά δεν υπάρχει κανένα άλλο ζώο να κρύβει τα απαυτά του και να σενιαρίζεται. Πολύ... self-consious που λέμε στο χωριό, οι Έλληνες το έχουν πολύ αυτό. Και άλλοι το έχουν, στη Μέση Ανατολή περισσότερο. Το βλέπεις αυτό και στους λαϊκούς χορούς, σηκώνονται και χορεύουν όλοι, παλικάρια όλα. Όταν παίζει η μουσική των "γιεγιέδων" που λέγαμε παλιά, οι άντρες ντρέπονται εκτός αν θέλουν να ψήσουν καμία.
»Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί είμαστε μ@@@@@ς. Λίγο-πολύ είμαστε όλοι, το θέμα είναι να μην είσαι πολύ μ@@@@@ς, αλλά φοβάμαι ότι στις μέρες μας έχει χτυπήσει κόκκινο. Δηλαδή με τόσα προβλήματα που αφορούν όλη την ανθρωπότητα και να έχουμε τόσους πολέμους; Είναι η απληστία των λίγων, γιατί από εκεί ξεκινάει. Μερικοί νομίζουν ότι είναι ο grand πάπας ή όπως λέγαμε ότι τον έχουν πιάσει ξέρεις από πού. Δεν τυχαίες αυτές οι ρήσεις. Έχουμε ωραίες ρήσεις και παροιμίες που τις λέμε αλλά δεν τις τηρούμε.
»Παντού σήμερα έχουμε μεγάλο πρόβλημα ηγεσίας καταρχήν. Όχι αρχηγού, αν και βλέπεις ότι όλα τα ζώα ακολουθούν το ένα, τον αρχηγό που οδηγεί και ξέρει. Εδώ έχει δημιουργηθεί μια κάστα, μια ελίτ -είτε στον καπιταλισμό είτε και στον μη καπιταλισμό, καθώς αυτά ισχύουν στην Αμερική, ισχύουν όμως και στην Κίνα και στη Ρωσία- όπου η κυρίως δύναμη από τους πολιτικούς έχει περάσει περισσότερο στο χρηματοπιστωτικό, εκεί είναι η δύναμη και είναι αφανής, ανώνυμη κατά κάποιο τρόπο: λέμε "οι τράπεζες", γενικά...
»Η δια τη βίας δημιουργούμενη φτώχεια δημιουργεί και όλα τα άλλα τα προβλήματα. Αν φτωχοποιείς έναν λαό αναγκαστικά κάποιοι από αυτούς, μην έχοντας πώς αλλιώς να επιβιώσουν; Θα κλέψουν πρώτα από όλα. Δημιουργείς μια μικροεγκληματικότητα καταρχήν, την περνάς και από τα ΜΜΕ με ιδιαίτερο τρόπο, με τραγική μουσική υπόκρουση και δημιουργείς έναν τρόμο στους υπόλοιπους. Γ@@@@ε τα, πάντα εκεί καταλήγουμε!
»Το πρόβλημα της εποχής μας είναι κυρίως η απληστία των λίγων και η ικανότητά τους αντί ευτελούς αντιτίμου, να εξασφαλίζουν τη σιωπή των αμνών».
{https://youtu.be/cBKxL4WETac?si=IOPRa8kfILxuwCiP}
Μεγάλη υποκρισία η πολιτική ορθότητα - δεν υπάρχει σωτηρία
«Αν είμαστε κοινωνία που χρήζει ψυχανάλυσης; Ψυχαναλυόμαστε ούτως ή άλλως με τα social. Και αυτό ένα "group therapy" είναι. Το therapy βέβαια δεν ξέρω αν είναι therapy ή αρρώστια. Ένα είδος αρρώστιας είναι. Υπάρχει μια σελίδα που λέγεται "We are Αnorymus". Αυτό βασικά ισχύει. Δεν έχουμε φτάσει στο σημείο που υποτίθεται είναι ο άνθρωπος. Δεν είμαστε άνθρωποι. Είμαστε ένα ζώο κτηνώδες, βλακώδες και ώρες-ώρες ευαίσθητο, ερωτεύσιμο και έξυπνο. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Αϊνστάιν είπε ότι η βλακεία είναι η κινητήριος δύναμη του σύμπαντος. Και ο Φράνκ Ζάππα το ίδιο είχε πει. έξυπνος και αυτός αλλά δεν έδωσε την ατομική βόμβα στον κόσμο να αυτοπυρποληθεί. Ίσα ίσα μας έδωσε ωραίες μουσικές και λεγόμενα κόντρα στα πολιτικώς ορθά. άστα, μπαίνουμε σε άλλους δαιδαλώδεις δρόμους μ@@@@ίας και βλακείας.
»Μεγάλη υποκρισία η πολιτική ορθότητα. Λέμε είμαστε εναντίον της λογοκρισίας και με αυτό τον τρόπο επιβάλλουμε χειρότερη λογοκρισία. Κουνάμε το δάχτυλο με το παραμικρό, βέβαια το ίδιο κάνω κι εγώ τώρα που μιλάμε. Αλλά εγώ δεν πάω να το επιβάλλω, είναι ο τρόπος που παίζει μεγάλη σημασία.
»Πώς θα χαρακτήριζα τη σημερινή κοινωνία και τη συμπεριφορά μας...Γ@@@@ε τα, δυστυχώς κολλάει σε όλα αυτό και δεν χρειάζεται να λέμε πολλά λόγια, να το αναλύουμε.
»Αν υπάρχει σωτηρία... Από όσο μπορώ να δω όχι. Τι να πω; Ότι όλα θα πάνε καλά και ότι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία; Αυτά είναι λόγια του αέρα, κουβέντα να γίνεται, σε δουλειά να βρισκόμαστε και τέτοια.
»Όσο για το τι περιμένω από τη δεύτερη θητεία Τραμπ; Τα χειρότερα. Κατά λάθος κανά-δυο πράγματα μπορεί να είναι καλύτερα, δεν ξέρω πού ακριβώς. Αν δεις ότι το δεξί του χέρι είναι αυτός ο ηλίθιος ο Μασκ που είπε ότι το AfD θα είναι η σωτηρία της Γερμανίας και ως εκ τούτου και της υπόλοιπης Ευρώπης, καταλαβαίνεις τί μας περιμένει. Ο Βορίδης θα τρίβει τα χέρια του.
«Ναι, έχω haters. Εκεί στο YouTube, αφήνουν κάτι σχόλια. Αλλά ξέρω ποιοι είναι, κάτι φασιστάκια».
{https://youtu.be/PYgMS8gqcgc?si=UXodaHa-F80eBlDy}
Το «Υπάρχω» το ξέρουν από τη δικιά μου εκτέλεση παρά από του Καζαντζίδη
«Δεν έχω δει το "Υπάρχω" την ταινία για τον Στέλιο Καζαντζίδη. Κάτι έχω ακούσει από εδώ και εκεί, αλλά δεν την έχω δει. Δεν έχω δει ούτε μια βιογραφική ταινία που να είναι καλή στην ουσία. Ακόμα και εκείνη των Doors. που από όλες αυτές τις ταινίες είναι πιο καλή ή το Bohemian Rhapsody για τους Queen. Καμία δεν πλησιάζει στο σενάριο όπως θα έπρεπε. Με τον Τσεμπερόπουλο κάναμε παρέα παλιά, μακάρι να έχει κάνει καλή ταινία. Τον Μάστορα δεν τον βλέπω σαν Καζαντζίδη. Ο Καζαντζίδης εμένα δεν μου αρέσει, δεν μου αρέσει η κλάψα δηλαδή.
»Το "Υπάρχω" το διασκεύασα σαν παράδειγμα ηλίθιας νοοτροπίας όσον αφορά τους στίχους και το νόημα. "Σκλάβα τη ζωή σου θα χω", μόνο αυτός ο στίχος φτάνει. Ήθελα αυτό να το αποδομήσω, πράγμα που νομίζω ότι το κατάφερα.
»Νομίζω ότι από τότε και δώθε, πιο πολύ το "Υπάρχω" το ξέρουν από τη δικιά μου εκτέλεση παρά από του Καζαντζίδη.
»Κατά τα άλλα, θα μπορούσε να είναι μια ωραία σουρεαλιστική ταινία. Επειδή είναι φίλος ο Τσεμπερόπουλος ελπίζω να πάει καλά η ταινία του. Την σπρώχνουν κιόλας αρκετά.
»Αν θα έκανα κινηματογράφο με Λάνθιμο ή Οικονομίδη... Ο Λάνθιμος έχει πλάκα, το στιλιζαρισμένο να πούμε αλλά και ο Οικονομίδης μου αρέσει. Το μαχαίρι στο κόκκαλο. Όμως δεν ξέρω αν μου αρέσει τόσο ότι ξέρεις τι περιμένεις να δεις. Καλό είναι να υπάρχει μια έκπληξη ή ανατροπή. Αλλά αν είναι καλή η ταινία, αν μου έκαναν πρόταση και έβλεπα ότι ο ρόλος έχει πλάκα για εμένα, σίγουρα θα έλεγα "ναι" για να παίξω».
*credits: Νίκος Παλαιολόγος
Τρία πράγματα δεν θα σε προδώσουν ποτέ: Η μουσική, ο σκύλος σου και το οφθαλμόλουτρο
«Για εμένα η μουσική δεν είναι διέξοδος, ελευθερία ή παρηγοριά. Δεν τα σκέφτομαι έτσι. Δεν μου αρέσει να τα σκέφτομαι έτσι. Μουσική είναι η ζωή η ίδια. Μουσική ίσον ήχος καταρχήν. Για εμένα μουσική μπορεί να είναι οτιδήποτε, ακόμα και το νερό που τρέχει από τη βρύση μπορεί να σε εμπνεύσει για κάποιο ρυθμό ή μελωδία. It' music to my ears που λένε και στο χωριό μας. Από εκεί και πέρα είναι η αρχιτεκτονική του πράγματος, πώς θα το βολέψεις και θα βγει ένα τραγουδάκι.
»Σε αυτή τη φάση, η μουσική ναι, σίγουρα γεμίζει την καθημερινότητα μου. Όταν παίζω ούτε τα ποδαράκια μου πονάνε, ούτε τις αναπνοές μου σκέφτομαι και περνάω ωραία. το δούναι και λαβείν της μουσικής με παρέα, είναι σπουδαίο πράγμα. Είναι εμπνευστικό.
»Επίσης, μια καλή σχέση, γεμίζει την καθημερινότητά μου. Και άλλες καλές σχέσεις, η αγάπη και η φιλία είναι πολύ σπουδαία. Η στοργή και η τρυφερότητα είναι ίσως τα πιο σπουδαία πράγματα για τον άνθρωπο.
»Εκτός από αυτά τρία πράγματα δεν θα σε προδώσουν ποτέ: Η μουσική, ο σκύλος σου αν έχεις, και το οφθαλμόλουτρο. Το μάτι σου δεν σε προδίδει ποτέ.
»Από καινούρια πράγματα ακούω διάφορα, όχι με την προσοχή που άκουγα όταν ήμουν μικρός, 13-15 χρόνων, εκεί είναι πιο έντονο το focus. Για αυτό και συνήθως τα μουσικά γούστα των ανθρώπων είναι περισσότερο γύρω από αυτά που άκουγαν στην εφηβεία τους. Εμένα ήταν το rock 'n' roll. Μεγάλωσα με κλασική μουσική αλλά ο Little Richard μας άλλαξε την πίστη, και ο Έλβις βέβαια αλλά ο μάνατζέρ του ήθελε να τον κάνει πιο "comme il faut" (σ.σ καθωσπρέπει). Αυτά τα "comme il faut" θα μας φάνε, που βέβαια αφού κλείσει η πόρτα δεν είναι καθόλου "comme il faut".
»Ναι είμαι ένας "ρεμπετορόλερ". Κοίταξε η διάθεση, το mood που λέμε και στο χωριό, είναι μεταξύ ρεμπέτικου και rock 'n' roll, για να μην πω ροκ επειδή έχει διαφθαρεί πολύ, έχει παραπέσει αυτός ο όρος.
»Σε ένα παλιό ριάλιτι, το "Dancing with the stars", είχα δει που είχε μπει μέσα μια κυρία με ένα μαύρο φόρεμα με μια τεράστια νεκροκεφαλή από στρας πάνω και μια από τις πανελίστριες της λέει "πολύ ροκ σε βλέπω απόψε χρυσή μου", οπότε όπως καταλαβαίνεις -και από πιο πριν δηλαδή- κάπως είχα ξενερώσει με τον όρο ροκ. Από εκεί και πέρα, τέλος. Αλλά γελάω, είμαι και σε μια ηλικία που γελάω με αυτά και με τα ιδεολογικά τερτίπια πολλές φορές .
»Έχω νέα τραγούδια. Έχουμε βάλει κάτω καμιά 50αριά κομμάτια και είμαστε στην επεξεργασία, με τον νέο χρόνο κάτι θα βγάλω, είτε κανένα single είτε LP, θα δούμε. Είναι και το οικονομικό στη μέση, δεν μας τρέχουν από τα μπατζάκια οι λίρες, ευτυχώς ή δυστυχώς. Ευτυχώς να σου πω την αλήθεια. Ο κόσμος νομίζει ότι αν έχει λεφτά θα καλυτερεύσει η ζωή του. Η ζωή σου δεν καλυτερεύει με τα λεφτά.
»Η ζωή καλυτερεύει με το να σε αγαπάς και να σε αγαπάνε κυρίως. Βέβαια υπάρχουν και ακραίες περιπτώσεις που τι να το κάνεις, αν δηλαδή είσαι στο δρόμο και πεινάς.
»Μετά το Κύτταρο δεν ξέρω ακόμα τι θα κάνω, κυρίως θέλω να συγκεντρωθώ λίγο στα τραγούδια που έχουμε βάλει κάτω και ό,τι άλλο γράφω ακόμα. Υπάρχει κάτι που το κρατάω για έκπληξη».
»Φίλοι που λείπουν πάρα πολλοί. Κάθε τόσο χάνουμε και κάποιον, κάθε μέρα σχεδόν, τα τελευταία λίγα χρόνια. Έριχνα μια ματιά στο "Πάλι", το περιοδικό που βγάζαμε παλιά, πριν από τη χούντα και από όσους το βγάζαμε μαζί, ο μόνος που έχει μείνει είμαι εγώ. Από τους μουσικούς και τους φίλους που παίζαμε παρέα, επίσης κοντεύω να έχω μείνει μόνο εγώ. Να σκεφτείς ότι είμαι μερικούς μήνες πιο μεγάλος από τον Κιθ Ρίτσαρντς. Το έχουμε ως αστείο, ως μαθουσάλας ας πούμε».
Να προσέχετε... τι εύχεστε κυρίως. Και να είστε αγαπημένοι
«Η τελευταία μου κουβέντα πριν φύγω από τη ζωή; Να προσέχετε... τι εύχεστε κυρίως. Και να είστε αγαπημένοι...»
- Δημήτρη, ευχαριστώ για τον χρόνο σου.
«Σώπα καλέ, από χρόνο άλλο τίποτα. Τρόπος του λέγειν δηλαδή (γέλια). Άμα έχει ζαρώσει ο πισινός σου πάει να πει ότι βαδίζεις προς την αιωνιότητα με ελαφρά πηδηματάκια» (γέλια).
*credits: Νίκος Παλαιολόγος
Αντί επιλόγου, καινούριοι στίχοι του που μοιράστηκε μαζί μας
Ε, εσείς 'κει πάνω, σας φωνάζουν δεν ακούτε;
Σας φωνάζουν οι διωγμένοι, οι κατεστραμμένοι, οι καμένοι, οι πνιγμένοι, οι δυστυχισμένοι
Ε, εσείς 'κει πάνω, σας φωνάζουν δεν ακούτε;
«Ακόμα δεν του έχω βάλει εντελώς τη μουσική, δηλαδή με πιάνεις την ώρα που το οργανώνω. Κάμποσα από αυτά τα τελευταία τα τραγουδάκια είναι όπως τα άλλα που έλεγα το '69, "κι όλα στον ορίζοντα τα ίδια και τα ίδια"».
Σε έχει πάρει από κάτω και δεν βλέπεις τον πάτο, καλέ μου
Στην κρυφή προσευχή σου, ο Θεός κι η ψυχή σου, καλέ μου
Μα μήπως είναι κουφός ολονών ο Θεός, καλέ μου
ή μπας και είναι τρελός ολονών ο Θεός, καλέ μου
Πληροφορίες για το live στο Κύτταρο
18 Ιανουαρίου 2025
Μήτσος Πουλικάκος και οι «Γεια σου Τάκη»
Opening Act: Blue John
ΚΥΤΤΑΡΟ Live Club, Ηπείρου 48 & Αχαρνών
τηλ. 2108224134
Πόρτες: 21.00
Εισιτήριο: 10€
Προπώληση εδώ
