Το τέλος μιας ολόκληρης εποχής για τα Εξάρχεια καταγράφει ο βρετανικός Guardian, αφιερώνοντας εκτενές δημοσίευμα στη θρυλική «Μουριά», το ιστορικό καφενείο στη γωνία Χαριλάου Τρικούπη και Καλλιδρομίου, που κλείνει οριστικά την Κυριακή 1η Νοεμβρίου.
Με τίτλο «Το τελευταίο οχυρό», η ανταποκρίτρια της εφημερίδας στην Αθήνα, Helena Smith, περιγράφει την ιστορία ενός χώρου που για δεκαετίες αποτέλεσε σημείο συνάντησης συγγραφέων, καλλιτεχνών, ποιητών, πολιτικών και ανθρώπων της αριστερής και αντιεξουσιαστικής σκηνής.
Πίσω από τη «Μουριά» βρίσκεται ο Χρήστος Βανάς, ο οποίος τα τελευταία 44 χρόνια υποδέχεται καθημερινά τους θαμώνες του. Κάθε πρωί, στις 7, ανοίγει το καφενείο πριν ακόμη πιει τον πρώτο του καφέ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η κόρη του, Αρετή, θυμάται ότι τα Σάββατα ο πατέρας της βρίσκεται εκεί από τις 5 τα ξημερώματα, σερβίροντας τσίπουρο στους εργαζομένους της λαϊκής αγοράς.
{https://www.tiktok.com/@megatvnews/video/7702932367018790167}
«Θα είναι σαν να πέθανε ένας φίλος»
Το οριστικό κλείσιμο της «Μουριάς» έρχεται μετά τη λήξη του μισθωτηρίου το περασμένο καλοκαίρι και την απόφαση των ιδιοκτητών του ακινήτου να μην το ανανεώσουν.
Η είδηση προκάλεσε αντιδράσεις, με περίπου 7.500 ανθρώπους να υπογράφουν διαδικτυακό αίτημα ζητώντας από το υπουργείο Πολιτισμού την προστασία του ιστορικού καφενείου. Ωστόσο, η παρέμβαση που επιδίωκαν δεν πραγματοποιήθηκε.
«Θα είναι σαν να πέθανε ένας φίλος», δηλώνει στον Guardian ο Νώντας Παπαγιάννης, συνταξιούχος δικηγόρος που επισκέπτεται τη «Μουριά» εδώ και 20 χρόνια.
Ανάμεσα στους τακτικούς θαμώνες βρίσκεται και ο 83χρονος ηθοποιός Στέλιος Γούτης, γνωστός από τον ρόλο του παπα-Τριαντάφυλλου στη σειρά «Το καφέ της Χαράς».
Όπως εξηγεί, η επίσκεψη στο καφενείο αποτελούσε μια μορφή καθημερινής ψυχοθεραπείας, όπου οι άνθρωποι μπορούσαν να συναντήσουν φίλους, να πιουν ένα τσίπουρο και να ξεχάσουν τις δυσκολίες της ημέρας.
«Ήμασταν το τελευταίο οχυρό»
Το δημοσίευμα συνδέει το κλείσιμο της «Μουριάς» με τη ραγδαία μεταμόρφωση των Εξαρχείων, μιας γειτονιάς που παραδοσιακά συνδέεται με πολιτικά κινήματα, κοινωνικές διεκδικήσεις και την αντικουλτούρα.
Η αύξηση του τουρισμού, οι βραχυχρόνιες μισθώσεις και η εμφάνιση νέων επιχειρήσεων έχουν αλλάξει σημαντικά την εικόνα της περιοχής.
«Ήμασταν κάτι σαν το τελευταίο οχυρό εδώ», αναφέρει η Αρετή, εξηγώντας ότι η οικογένεια αρνήθηκε να προσαρμόσει το καφενείο στις νέες εμπορικές τάσεις.
«Δεν αλλάξαμε το μενού μας, δεν αυξήσαμε τις τιμές μας, ούτε αρχίσαμε να σερβίρουμε Aperol spritz και καφέ λάτε», σημειώνει.
Στο αφιέρωμα φιλοξενούνται επίσης οι απόψεις του κοινωνιολόγου Νίκου Σουλιώτη, ο οποίος συνδέει τις κινητοποιήσεις για τη «Μουριά» με την προσπάθεια διατήρησης της ταυτότητας των Εξαρχείων.
Η πρώην εργαζόμενη της «Ελευθεροτυπίας», Μαρία Τσάμπρα, μιλά για την απώλεια ενός χώρου συλλογικής μνήμης, υποστηρίζοντας ότι οι αλλαγές στη γειτονιά δεν αφορούν αποκλειστικά την εμπορική της ανάπτυξη.
«Στη Μουριά βρήκαμε ένα καταφύγιο και δεν πρόκειται να το ξεχάσουμε σύντομα», λέει.
