Το βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Τρικάλων, που περιγράφει το σκεπτικό της απόφασης αποφυλάκισης με περιοριστικούς όρους του ιδιοκτήτη της μπισκοτοβιομηχανίας ΒΙΟΛΑΝΤΑ, κάθε άλλο παρά «απαντά» σε προβληματισμούς, που σχετίζονται κυρίως με το σύντομο χρονικό διάστημα αναθεώρησης προηγούμενης απόφασης για συνέχιση της προφυλάκισης. Ακόμη περισσότερο δεν «απαντά» σε προβληματισμούς, εάν κανείς δει και την πρόταση της Εισαγγελέως, η οποία είναι καταπέλτης για την συνέχιση της προφυλάκισης.
Αυτό που με βεβαιότητα ωστόσο υποστηρίζουν συγγενείς θυμάτων της ΒΙΟΛΑΝΤΑ αλλά και εργαζόμενοι στην βιομηχανία είναι ότι ο φόβος εξακολουθεί να υπάρχει. Όχι μόνο ο φόβος της ανεργίας, (με τρία εργοστάσια σε λειτουργία πλέον είμαστε μακριά από αυτό), που θα μπορούσε να εξηγήσει τη στάση μερίδας εργαζομένων, που μετέβησαν τον περασμένο Φλεβάρη στα δικαστήρια Τρικάλων, προκειμένου να συμπαρασταθούν στον εργοδότη τους που απολογούνταν για τον θάνατο 5 εργατριών, αλλά και φόβος σε σχέση με αυτή καθ’ αυτή την εργασία τους στην επιχείρηση.
Όσων τουλάχιστον έμειναν να εργάζονται, καθώς υπάρχουν «ψίθυροι» ότι έχουν απολυθεί όσοι κατέθεσαν στις αρχές μετά την έκρηξη στην ΒΙΟΛΑΝΤΑ τον περασμένο Ιανουάριο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Απουσία σωματείου…
Γενικά από την αρχή της λειτουργίας της μπισκοτοβιομηχανίας υπήρχε ένα ιδιότυπο κλίμα φόβου μεταξύ των εργαζομένων. Η απουσία σωματείου εντός της επιχείρησης, η «απροθυμία» εργαζομένων να συναντηθούν με στελέχη της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων, η παρουσία εργαζομένων στα δικαστήρια ως ένδειξη συμπαράστασης στον κατηγορούμενο εργοδότη… Όλα ενδεικτικά του φόβου, που οδηγούσε εργαζόμενους στην απομόνωση, παρότι οι μισθοί δεν ξεπερνούσαν, σύμφωνα με πληροφορίες, τα 700 ευρώ. Ενός φόβου και μίας απομόνωσης, που τελικά οδήγησε στον θάνατο 5 γυναικών, μετά την έκρηξη στο εργοστάσιο…
Ανοίγουν στόματα;
Μετά την έκρηξη στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ ωστόσο, άρχισαν να ανοίγουν στόματα. Δύο από τις πέντε οικογένειες θυμάτων προχώρησαν στην κατάθεση αίτησης άρσης της απόφασης αποφυλάκισης. Οι πληροφορίες λένε ότι θα ακολουθήσουν και άλλες. Για «αιφνίδια απόφαση» μίλησε γιος θύματος της ΒΙΟΛΑΝΤΑ, σχολιάζοντας την αποφυλάκιση του Κωνσταντίνου Τζιωρτζιώτη. «Δεν στηρίζεται η απόφαση – συνέχισε – σε σοβαρούς λόγους. Δεν υπήρξε κανένα νέο δεδομένο που να οδηγήσει σε αυτό. Εξάλλου, ακόμη παραμένει διευθύνων σύμβουλος τριών εργοστασίων, οπότε δεν μπορεί παρά να είναι ύποπτος τέλεσης παρόμοιων αδικημάτων. Όλες οι οικογένειες των θυμάτων θα καταθέσουν έφεση και ελπίζουμε να προφυλακιστεί εκ νέου. Η προφυλάκιση αυτού του ανθρώπου ήταν μοναδική μας παρηγοριά, καθώς αναγνωριζόταν με αυτό τον τρόπο η ευθύνη του για τον θάνατο των εργατριών. Γνώριζε ότι δεν υπήρχαν μέτρα ασφαλείας, είχε ειδοποιηθεί ότι μύριζε προπάνιο, είχε ενεργό ρόλο στην όλη τραγική εξέλιξη. Στην παρούσα φάση συνεχίζουν να λειτουργούν εργοστάσιά του. Υπάρχουν προβλήματα με εργαζόμενους, με μισθούς που δεν θα καταβληθούν, με εξαναγκασμό σε παραιτήσεις ανθρώπων που δουλεύουν χρόνια και με απολύσεις άλλων, που δουλεύουν λιγότερα χρόνια, άρα θα πάρουν μικρή αποζημίωση».
Στους συγγενείς των θυμάτων το κυρίαρχο συναίσθημα, μετά την αιφνιδιαστική απόφαση αποφυλάκισης του ιδιοκτήτη της ΒΙΟΛΑΝΤΑ, είναι η οργή. Οργή για τις μάνες, τις συζύγους, τις αδερφές, που πήγαν να δουλέψουν και δεν γύρισαν ποτέ στους ανθρώπους τους. Οργή ακόμη και για την ανακοίνωση των δικηγόρων του κατηγορούμενου ιδιοκτήτη ότι θα «σταθεί αρωγός στις οικογένειες των θυμάτων και τους εργαζόμενους».
Ο γιός θύματος συνεχίζει, δηλώνοντας: «Για υπερασπιστικούς λόγους έγινε η ανακοίνωση ότι θα σταθεί αρωγός. Είμαστε οργισμένοι, μπερδεμένοι… Δεν υπάρχει κανένας σοβαρός λόγος να αποφυλακιστεί. Για κακούργημα κατηγορείται. Όμως, είναι άνθρωπος με επιρροή, που επιβάλλει την εξουσία του απέναντι στους εργαζόμενους. Οι εργαζόμενοι τότε είχαν ειδοποιήσει ότι υπήρχαν προβλήματα. Πίστεψαν αφελώς ότι τα προβλήματα θα λυθούν. Η μητέρα μου μου είχε πει ότι η κατάσταση ήταν εκτός ελέγχου. Η επιθεώρηση εργασίας έδειξε αδιαφορία και οι εργαζόμενοι ήταν εγκλωβισμένοι σε ένα περιβάλλον που στην κεφαλή της ιεραρχίας υπήρχαν συγγενείς του ιδιοκτήτη».
Τώρα πια υπάρχουν δύο εργοστάσια της επιχείρησης που λειτουργούν. Και ένα τρίτο. Ακριβώς απέναντι από το καμένο… που λειτουργεί προκαλώντας έναν αβάσταχτο συμβολισμό, ανθρώπων να εργάζονται ακριβώς απέναντι από εκεί που πέντε εργάτριες, πρώην συνάδελφοί τους, κάηκαν και έχασαν τη ζωή τους μετά την έκρηξη…
Το Βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου
Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Τρικάλων συγκλήθηκε αυτεπαγγέλτως προκειμένου να εξετάσει την συνέχιση προφυλάκισης ή μη του Κωνσταντίνου Τζιωρτζιώτη, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 292 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (ΚΠΔ), σύμφωνα με τις οποίες, «αν η προσωρινή κράτηση διαρκέσει έξι μήνες, ή στην εντελώς εξαιρετική περίπτωση της ανθρωποκτονίας από αμέλεια κατά συρροή τους τρεις μήνες, το δικαστικό συμβούλιο αποφαίνεται με ειδικά αιτιολογημένο βούλευμα του, αν πρέπει να απολυθεί ο κατηγορούμενος από τις φυλακές ή να εξακολουθήσει η προσωρινή κράτησή του».
Η Αντιεισαγγελέας Πρωτοδικών κ. Δήμητρα Τόλιου στην πρότασή της προς το Δικαστικό Συμβούλιο υπήρξε καταπέλτης υπέρ της συνέχισης της προφυλάκισης. Ο Κωνσταντίνος Τζιωρτζιώτης κρίθηκε προφυλακιστέος, μετά την απολογία του τον Φεβρουάριο του 2026. Τον Μάρτιο του 2026 οι δικηγόροι του κατέθεσαν αίτηση αποφυλάκισης, η οποία απορρίφθηκε από τον Εισαγγελέα και Ανακριτή Τρικάλων. Οι συνήγοροι υπεράσπισης του κατηγορούμενου ιδιοκτήτη της ΒΙΟΛΑΝΤΑ κατέθεσαν έφεση κατά της απορριπτικής απόφασης στο Δικαστικό Συμβούλιο Τρικάλων τον Απρίλιο του 2026. Το Συμβούλιο απέρριψε την έφεση και διέταξε την συνέχιση της προσωρινής κράτησης τον Ιούνιο του 2026. Δύο μήνες μετά το ίδιο Συμβούλιο αποφασίζει να τον αποφυλακίσει διότι, δεν τον θεωρεί ύποπτο φυγής από την χώρα και αυτό το εξηγεί εκ του γεγονότος ότι έχει ως μόνιμο τόπο κατοικίας τα Τρίκαλα και διαμένει με την οικογένειά του και δεν τον θεωρεί ύποπτο τέλεσης παρόμοιων αδικημάτων και αυτό το εξηγεί εκ του γεγονότος ότι δεν προχώρησε σε άτυπη προσπάθεια ηλεκτροδότησης της επιχείρησης και εκ του γεγονότος ότι οι εταιρίες που λειτουργούν έχουν μεταβιβαστεί στο όνομα του γιού του. Συγκεκριμένα, στο βούλευμα αναφέρονται τα εξής: «Πλην όμως, με βάση τα πραγματικά αυτά περιστατικά, το παρόν Συμβούλιο κρίνει ότι, μολονότι στο πρόσωπο του κατηγορουμένου συντρέχουν σοβαρές ενδείξεις ενοχής για την αποδιδόμενη σε βάρος του κακουργηματική πράξη της έκρηξης από την οποία προκλήθηκε ο θάνατος μεγάλου αριθμού ανθρώπων και από την οποία μπορούσε να προκύψει κοινός κίνδυνος για ξένα πράγματα και κίνδυνος για άνθρωπο, δεν παρίσταται εν προκειμένω αναγκαία και επιβεβλημένη η διατήρηση της προσωρινής κράτησης που επιβλήθηκε σε βάρος του, καθόσον αυτός έχει γνωστή διαμονή στη χώρα και δεν προκύπτει σκοπός φυγής του ούτε κίνδυνος τέλεσης από αυτόν στο μέλλον και άλλων εγκλημάτων. Ειδικότερα, αναφορικά με το ότι ο εν λόγω κατηγορούμενος δεν κρίνεται ως ύποπτος φυγής, επισημαίνεται ότι αυτός τυγχάνει γνωστής και σταθερής διαμονής στη χώρα, συνυφασμένης με το σταθερό οικογενειακό, κοινωνικό και επαγγελματικό του περιβάλλον στην πόλη των Τρικάλων, στην οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε. Συγκεκριμένα, ο κατηγορούμενος διαθέτει κατοικία στην πόλη των Τρικάλων, στην οποία βρίσκεται και η οικογένειά του…Περαιτέρω, όσον αφορά στο ζήτημα της τέλεσης ή μη από τον κατηγορούμενο νέων αξιόποινων πράξεων και δη ομοειδών με αυτές για τις οποίες κατηγορείται, κρίνεται ότι εν προκειμένω δεν υφίσταται κίνδυνος υποτροπής και δη κίνδυνος επαναλειτουργίας της επιχείρησης του κατηγορουμένου κατά παράβαση των οικείων νομοθετικών διατάξεων…».
Η νέα επιχείρηση
Ο Κωνσταντίνος Τζιωρτζιώτης μετά 6 μήνες στη φυλακή δεν έμεινε με… «σταυρωμένα χέρια». Απέναντι ακριβώς από το καμένο εργοστάσιο λειτουργεί άλλο, νέο, με την ίδια επωνυμία, ΒΙΟΛΑΝΤΑ. Η ανέγερσή του, λένε οι πληροφορίες, είχε ξεκινήσει εδώ και καιρό. Παράλληλα λειτουργούν και τα άλλα δύο εργοστάσια της εταιρίας, ένα στη Λάρισα και ένα στην εθνική οδό Τρικάλων – Λάρισας.
Συγγενείς θυμάτων ισχυρίζονται ότι σε αυτό το νέο εργοστάσιο δεν λειτουργεί κλιματισμός…
Εισαγγελική πρόταση
Η Εισαγγελέας στην πρότασή της προς το Δικαστικό Συμβούλιο ανέλυσε την υπόθεση και την έλλειψη των συστημάτων ασφαλείας, που οδήγησαν στην έκρηξη, τον θάνατο των 5 εργατριών και τον τραυματισμό άλλων επτά (7) εργατών.
Κάνει εκτενή αναφορά στα πορίσματα, τόσο του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου όσο και της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού, σύμφωνα με τα οποία, «προέκυψε ότι η έκρηξη ήταν αποτέλεσμα πολύχρονης διαρροής προπανίου από το υπόγειο δίκτυο διοχέτευσης αυτού στις δύο υπέργειες δεξαμενές, το οποίο είχε συγκεντρωθεί σε υπόγειο χώρο του νότιου βιομηχανικού κτηρίου- πτέρυγας όπου λειτουργούσε μονάδα παραγωγής μπισκότων και δημητριακών. Σημειωτέον δε ότι ως άνω υπόγειος χώρος ήταν αυθαίρετος και μηδέποτε δηλωθείς καθόλη τη διαδικασία έκδοσης οικοδομικών αδειών και αναθεωρήσεων αυτών για το εν λόγω κτίριο, ουδέποτε δηλώθηκε κατά τη διαδικασία ελέγχου μέτρων και μέσων πυροπροστασίας, αλλά ούτε και κατά τη διαδικασία αδειοδότησης της λειτουργίας των εγκαταστάσεων.
Προέκυψε επίσης ότι το υπόγειο μεταλλικό δίκτυο διοχέτευσης καυσίμου στις εγκαταστάσεις της επιχείρησής και ιδίως στο ευρισκόμενο εντός αυτής, νότιο βιομηχανικό κτήριο-πτέρυγα το οποίο τροφοδοτούσε με καύσιμο (προπάνιο) τους υπάρχοντες σε αυτό φούρνους από τις παρακείμενες σε απόσταση περίπου 10 μέτρων, δύο (2) υπέργειες δεξαμενές, χωρητικότητας 5.000 και 9.000 λίτρων αντιστοίχως, δεν είχε κατασκευαστεί σύμφωνα με τους προβλεπόμενους κανόνες ασφαλείας καθόσον:
α) είχε τοποθετηθεί σε άμεση επαφή με το υπέδαφος χωρίς τις κατάλληλες προδιαγραφές και ιδίως δίχως αντιοξειδωτική βαφή και ταινία επικάλυψης,
β) είχε σχεδιαστεί και λειτουργούσε χωρίς την εγκατάσταση συστήματος ασφαλείας που να περιλαμβάνει ανιχνευτές διαρροής, φαροσειρήνες και συνδεδεμένη ηλεκτροβάνα διακοπής αερίου που να ενεργοποιείται αυτόματα σε περίπτωση διαρροής, αφού η τελευταία, η οποία ήταν τοποθετημένη σε κλάδο διανομής διοχέτευσης του υγραερίου και όχι στον κεντρικό σωλήνα, όπως θα έπρεπε, ήταν αποσυνδεδεμένη,
γ) οι καυστήρες ήταν φυσικού αερίου και μη πιστοποιημένοι με τη σήμανση «CE»,
δ) περιλάμβανε μεταξύ άλλων τέσσερις υπόγειες δεξαμενές υγραερίου χωρητικότητας 9.000 It εκάστης, οι οποίες δεν ήταν πιστοποιημένες και δεν περιλαμβάνονταν στις επίσημες άδειες της επιχείρησης,
ε) στο ίδιο βάθος με την σωλήνα προπανίου βρίσκονταν και οι καλωδιώσεις ρεύματος,
στ) το δίκτυο δεν είχε διαστασιολογηθεί σύμφωνα με την επιστήμη και την τεχνική και κατά την κατασκευή του δεν είχε ληφθεί υπόψη η ισχύς των καυστήρων,
ζ) δεν υπήρχε σύστημα πυρόσβεσης ικανό να ψύχει τις δεξαμενές σε περίπτωση εκδήλωσης φωτιάς.
Επίσης, σύμφωνα με τις διαπιστώσεις των Επιθεωρητών της Μονάδας Επιθεωρήσεων και Ελέγχων της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, από το σύνολο των αδειών δόμησης και λειτουργίας και των τεχνικών εκθέσεων των ιδιωτών μηχανικών που εκπόνησαν κατ’ εντολή της ως άνω εταιρίας, προκύπτουν ανακολουθίες ως προς το πλήθος, τη χωρητικότητα, την τοποθέτηση και την πιστοποίηση των δεξαμενών υγραερίου του εργοστασίου. Επισημαίνεται δε ότι από το έτος 2018 έως και τρεις μήνες πριν από τη θανατηφόρα έκρηξη, η Διεύθυνση Ανάπτυξης Π.Ε. Τρικάλων είχε απευθύνει κλήσεις προς την εταιρία «ΒΙΟΛΑΝΤΑ Α.Ε.» να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες, ώστε οι εγκαταστάσεις υγραερίου του εργοστασίου να πληρούν τις προϋποθέσεις ασφαλούς και καλής κατασκευής και λειτουργίας, καθώς και να προσκομίσει την προβλεπόμενη από την παράγραφο βεβαίωση μηχανικού, την οποία, ωστόσο η ως άνω εταιρία ουδέποτε προσκόμισε, πλην όμως, όλως περιέργως, συνέχισε να αδειοδοτείται η λειτουργία του. Επιπρόσθετα προέκυψε ότι ο κατηγορούμενος, ως Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «ΒΙΟΛΑΝΤΑ Α.Ε.» γνώριζε ότι το υπόγειο μεταλλικό δίκτυο διοχέτευσης καυσίμου στις εγκαταστάσεις της επιχείρησής δεν πληρούσε τις νόμιμες προϋποθέσεις εγκατάστασης και λειτουργίας, όπως σαφώς συνάγεται από τις παραπάνω διαπιστώσεις, ενώ τουλάχιστον από τον Μάιο του 2025, είχε γνώση της εκτεταμένης διαρροής προπανίου στο υπόγειο δίκτυο καυσίμου που σχετιζόταν με το κτήριο Β της επιχείρησης, οφειλόμενης σε διάβρωση του υπογείου σωλήνα, καθότι είχε προηγηθεί ενημέρωσή του σχετικά με την έντονη και χαρακτηριστική οσμή που ανέδιδε, η οποία είχε γίνει ευρέως αντιληπτή από το προσωπικό της επιχείρησης, ιδίως όταν προσερχόταν στον χώρο των τουαλετών και της λάντζας.
Είχε επίσης ενημερωθεί για τα προβλήματα απόδοσης των καυστήρων και πάγωμα των δεξαμενών καυσίμου, καθώς και για το ότι είχε παρατηρηθεί έντονος καπνός στους φούρνους δημητριακών, ενώ σύμφωνα με μαρτυρία εργαζομένου, τον Οκτώβριο του 2025 είχε εκδηλωθεί πυρκαγιά σε φούρνο, την οποία πρόλαβε να περιορίσει. Προέκυψε επίσης ότι ο κατηγορούμενος είχε ζητήσει από μηχανολόγο μηχανικό προσφορά για την πλήρη ανακατασκευή όλου του δικτύου διοχέτευσης αερίου της επιχείρησης, τόσο του κτηρίου Α όσο και του κτηρίου Β έλαβε δε τη γραπτή προσφορά του στις- 17-07-2025,- - στην οποία-γίνεται σαφής - αναφορά _των- ανωτέρω παραλείψεων κατά το στάδιο της κατασκευής και η συνεπακόλουθη μη ασφαλής λειτουργία ολόκληρης της εγκατάστασης του υπογείου δικτύου διοχέτευσης καυσίμου. Από όλα τα παραπάνω συνάγεται σαφώς ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε για την μη προσήκουσα και ανασφαλή εγκατάσταση και λειτουργία του υπογείου δικτύου διοχέτευσης καυσίμου και για τη διαρροή προπανίου στο ως άνω δίκτυο, καθώς και για την επικινδυνότητα που είχε προκληθεί σε εργαζόμενους και εγκαταστάσεις από την συνδρομή των ως άνω περιστάσεων. Εντούτοις, αντί να προβεί στην άμεση διακοπή της παραγωγικής διαδικασίας της μονάδας της ανωτέρω επιχείρησης, στην οποία εργάζονταν πληθώρα εργαζομένων, προκειμένου να διενεργηθούν οι απαραίτητοι έλεγχοι από πιστοποιημένο συνεργείο και να γίνουν οι απαραίτητες διαρρυθμίσεις και βελτιώσεις του δικτύου διοχέτευσης καυσίμου, ώστε να λειτουργεί με τις απαιτούμενες προδιαγραφές ασφαλείας και να προληφθεί ο κίνδυνος έκρηξης στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου, ενώ γνώριζε την εκρηκτική ιδιότητα του καυσίμου και την προσφορότητά του να προκαλέσει έκρηξη και την αναγκαιότητα λήψης μέτρων ασφαλείας, συνέχισε να λειτουργεί κανονικά την επιχείρηση, αποκρύπτοντας επί μακρό χρονικό διάστημα το γεγονός της διαρροής, ιδίως από τους εργαζόμενους στο κτίριο Β της ανωτέρω επιχείρησης, οι οποίοι είχαν αντιληφθεί την έντονη χαρακτηριστική οσμή αερίου, καθησυχάζοντας την έκδηλη ανησυχία τους με τη δικαιολογία ότι η οσμή προερχόταν από το σύστημα αποχέτευσης και τον ανεφοδιασμό των δεξαμενών, και δεν έλαβε κανένα μέτρο καταστολής του κινδύνου από αυτή, προκαλώντας με τις προαναφερόμενες παραλείψεις του την προπεριγραφείσα έκρηξη».
