Την ώρα που η σημαία της Ελλάδας κυματίζει μεσίστια στην Ακαδημία Αθηνών, φίλοι, μαθητές και νυν καθηγητές με λίγες λέξεις και πινελιές σε ένα «γυάλινο χαρτί» αναδεικνύουν το Επιστημονικό και Ανθρώπινο ανάστημα του Κωνσταντίνου Τσουκαλά.
Η ανάρτηση του Δημήτρη Χριστόπουλου
«ΈΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΜΙΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ
Αυτό που ονομάζουμε ιστορική και πολιτική κοινωνιολογία στην Ελλάδα της Mεταπολίτευσης θα ήταν κάτι άλλο, κάτι διαφορετικό σαν πειθαρχία χωρίς τον Κωνσταντίνο Τσουκαλά.
Είναι ελάχιστοι οι Έλληνες πανεπιστημιακοί που κατάφεραν όχι απλώς να ταυτιστούν, αλλά να διαμορφώσουν τόσο δραστικά ένα γνωστικό αντικείμενο στις μέρες μας.
Είτε συμφωνούσε είτε διαφωνούσε κανείς μαζί του.
Κωνσταντίνε, άξιος.
Φωτεινή Τσαλίκογλου από την καρδιά πολύ μα πολύ κόσμου, συλλυπητήρια με πόνο για την απώλεια.
Αγάπη, ευγνωμοσύνη και τιμή στον αγαθό αυτόν άνθρωπο».
{https://www.facebook.com/dimitris.christopoulos.509/posts/pfbid0BWn1nmW1Vey3Fyet7Xbk756NQGzmvHjY8zGJRJiA6dg8WKUx3ztgcTpi98SVjbhJl}
Η ανάρτηση του Νίκου Σεβαστάκη
«Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, πραγματικό σημείο αναφοράς από μια γενιά πνευματικής ανησυχίας, πολιτικής αφύπνισης, ασταμάτητης κοινωνιολογικής περιέργειας. Με είχε εντυπωσιάσει το πόσο βαθιά πήγαιναν οι αγωνίες του για τη σύγχρονη κοινωνία, ενώ θα μπορούσε να επαναπαυτει στα σημαντικά κεκτημένα του έργου του και στο δημόσιο εκτόπισμά του. Φλόγα και πάθος για γνώση και δικαιοσύνη μέχρι το τέλος. Την τελευταία φορά που μιλήσαμε, λίγες κουβέντες στο τηλέφωνο, του είπα ποσα του οφείλουμε. Πιστεύω συλλογικά. Σε αυτό που λέμε Δημοκρατια του πνεύματος, υπήρξε ευεργετικά παρών. Από το προνομιούχο ταξικό περιβάλλον στη μελέτη των όρων που καθορίζουν τις ανισότητες και από εκεί στην επίμονη αναζήτηση της αλήθειας ως κριτικής στο ισχύον και στις παγιωσεις του.
Μια μορφή της σύγχρονης ελληνικής σοφίας. Ένας άνθρωπος της χειραφέτησης μέσα κι έξω από την κοινωνική επιστήμη».
{https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid02Ta1ZVhE6GhFHZTQJMevhBBoJ1sozsGy3NuZ2ireh3q6u48JCUMoh21xDWFKnP9mNl&id=100004198847929}
Η ανάρτηση του Γεράσιμου Μοσχονά
«Προφανώς και με τρομάζει το βιολογικό τέλος, αλλά σκέφτομαι μια φράση που χρησιμοποιούσε συχνά η μητέρα μου: «Δεν φοβάμαι τον θάνατο αλλά το θνήσκειν."
Έφυγε ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς. Ήθος, αξιοπρέπεια και μεγάλη πνευματική πορεία.
Η Ακαδημία Αθηνών
«Με βαθύτατη θλίψη και ιδιαίτερη συγκίνηση η Ακαδημία Αθηνών έλαβε γνώση της απώλειας του Ακαδημαϊκού και εξέχοντος επιστήμονος στο πεδίο της Κοινωνιολογίας και Κοινωνικής Θεωρίας, Κωνσταντίνου Τσουκαλά.
Ο εκλιπών γεννήθηκε στην Αθήνα το 1937. Έλαβε πτυχίο από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1958) και συνέχισε με Μεταπτυχιακές σπουδές στα Πανεπιστήμια Χαϊδελβέργης (1959-1960), Μονάχου (1960-1961), Παρισίων (1963-1964) και Yale (1966). Υπήρξε Senior Research Fellow στο Πανεπιστήμιο Yale (1966) καθώς και Docteur ès Lettres et Sciences Humaines του Πανεπιστημίου Panthéon-Sorbonne Παρισίων (Paris 1) με «mention très honorable».
Διετέλεσε επίσης Επιστημονικός Συνεργάτης του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ) (1964-1967), ερευνητής του Centre national de recherche scientifique (CNRS) της Γαλλίας (1968-1969), Γενικός Διευθυντής (1981-1989) και εν συνεχείᾳ πρόεδρος του ΔΣ του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ) (1993-1995), αρχηγός της ελληνικής αντιπροσωπείας στη διάσκεψη του ΟΗΕ για την κοινωνική ανάπτυξη (1994-1996), μόνιμο μέλος του «Carrefour européen des sciences et la culture» που οργανώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση υπό την προεδρία του Jacques Delors, Μέλος της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής, Senior Research Fellow στο Πανεπιστήμιο Yale (1967-1968), Καθηγητής στο Τμήμα Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Paris VIII Vincennes (1969-1981), Καθηγητής Κοινωνιολογίας στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1981-1985), Καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών (1985-2004) και Πρόεδρος του Τμήματος, Επισκέπτης Καθηγητής στα Πανεπιστήμια Panthéon-Sorbonne (Paris1), Princeton, Columbia, City University of New York, Bosporus και UAM Iztapalapa της Πόλης του Μεξικού, Ομότιμος Καθηγητής Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Επίτιμος Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Κρήτης (2009), Επίτιμος Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Πελοποννήσου (2011). Έχει συμμετάσχει με ομιλίες και παρεμβάσεις σε συνέδρια που πραγματοποιήθηκαν σε διάφορα πανεπιστήμια της Ευρώπης, της Αμερικής και της Αυστραλίας. Έχει διατελέσει πρόεδρος ιδρυμάτων, επιτροπών, εταιρειών και μουσείων και έχει τιμηθεί με αριστεία για τη συμβολή του στις επιστήμες και τις τέχνες.
Ανέπτυξε πλούσιο και υψηλού επιπέδου συγγραφικό έργο. Μεταξύ των κυριότερων έργων του συγκαταλέγονται τα εξής: The Greek Tragedy, Harmondsworth Penguin (1969), Είδωλα πολιτισμού: Ελευθερία, ισότητα και αδελφότητα στη σύγχρονη πολιτεία. Αθήνα, Θεμέλιο (1982), Πόλεμος και ειρήνη μετά το τέλος της ιστορίας, Αθήνα, Εκδόσεις Καστανιώτη (2006), Age of Anxiety, London, Eris (2018). Ένα από τα πιο πρόσφατα έργα του είναι το The Greek Revolution. A critical dictionary. Edited by Paschalis M. Kitromilidis and Constantinos Tsoukalas, Cambridge, MA: Harvard University Press (2021).
Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς εξελέγη το 2025 τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, στην έδρα «Κοινωνιολογίας-Κοινωνικής Θεωρίας», στη Γ’ Τάξη των Ηθικών και Κοινωνικών Επιστημών. Τα τακτικά μέλη, το ερευνητικό και διοικητικό προσωπικό της Ακαδημίας εκφράζουν τα ειλικρινή συλλυπητήριά τους προς τους οικείους και συνεργάτες του. Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς υπήρξε ένας σπουδαίος στοχαστής και μία εμβληματική προσωπικότητα στο πεδίο των Κοινωνικών Επιστημών. Περνάει στην αιωνιότητα ως ένας σημαίνων Κοινωνικός Φιλόσοφος, ο οποίος άφησε μία πολύτιμη παρακαταθήκη στην ελληνική και διεθνή κοινότητα με το πολυσχιδές ακαδημαϊκό του έργο, την οξυδερκή κριτική του θεώρηση αλλά και την καθοριστική συμβολή του ως ενεργού πολίτη, ενισχύοντας ουσιαστικά την Κοινωνία των Πολιτών. Το κενό που αφήνει στην Ακαδημία Αθηνών αλλά και στον επιστημονικό χώρο εν γένει είναι δυσαναπλήρωτο.
Η Ακαδημία Αθηνών αναρτά μεσίστιο τη σημαία του Μεγάρου της επί τρεις ημέρες από σήμερα».
