Το Dnews ταξίδεψε το Σαββατοκύριακο στη Θεσσαλονίκη. Γίνεται όμως να πάει κάποιος στην συμπρωτεύουσα και να μην κάνει μία στάση για μπουγάτσα;
Στη Θεσσαλονίκη η μπουγάτσα είναι must. Καταναλώνεται μαζικά πρωί, απόγευμα, βράδυ, ακόμη και ως μεσημεριανό.
Το μπουγατσατζίδικο του Γιάννη είναι στέκι για τους Θεσσαλονικείς. Μπορεί να είναι κάπως δύσκολο να το βρεις όταν δεν είσαι ντόπιος, όταν το βρεις όμως οι γεύσεις σε αποζημιώνουν. Οι Θεσσαλονικείς όταν δίνουν οδηγίες θεωρούν δεδομένο ότι ξέρεις τους δρόμους. Μητροπόλεως 106. «Παίρνεις την Αγίας Σοφίας, βρίσκεις τη Μητροπόλεως, κ.λπ κ.λπ». Το ότι αγνοείς την Αγίας Σοφίας είναι λεπτομέρεια. «Βάλε gps και πάνε»!
Αν θες να φας από τις 3 το μεσημέρι μέχρι τις 8 το πρωί μπουγάτσα θα πας στου Γιάννη. Είναι φημισμένο στέκι για όσους ξενυχτούν… Αλλά και για τους μεσημεριανούς τύπους.
Το μπουγατσατζίδικο του Γιάννη έχει ιστορία 30 χρόνων στη Θεσσαλονίκη. Το ξεκίνησε ο ίδιος ο Γιάννης. Λίγα χρόνια μετά μπήκε στη δουλειά και ο αδερφός του, ο Γιώργος.
Η απήχηση της μπουγάτσας του Γιάννη φαίνεται από την ουρά που σχηματίζεται μέχρι το πεζοδρόμιο της Μητροπόλεως.
Οι μπουγάτσες έρχονται φρέσκες από άλλο εργαστήριο, συνεχώς μέσα στη μέρα και τη νύχτα. Σε αλμυρές μπουγάτσες η σπεσιαλιτέ είναι με κιμά και στραγγιστό γιαούρτι. Στις γλυκές είναι με κρέμα, ζάχαρη άχνη και από πάνω μερέντα. Μπουκιά και ζημιά δηλαδή…
Μπαίνοντας, η τοιχογραφία σε κίτρινο τοίχο με πέντε ρασταφόρους που χορεύουν, παραπέμπει σε ζωντανή ρέγκε ατμόσφαιρα. Η Θεσσαλονίκη είναι πολυπολιτισμική. Αν κοιτάξεις και στο εσωτερικό θα δεις και τοιχογραφία με τον Μπομ Μάρλει και φωτογραφία του Burning Spear.
Εκεί τελειώνει η ενασχόλησή σου με την διακόσμηση. Περνάς σε πιο… ποταπά ένστικτα που κατά κανόνα με τη σειρά τους περνούν από το στομάχι.
Από το 1996 στην Μητροπόλεως, στην περιοχή που οι Θεσσαλονικείς λένε ότι υπήρχαν κάποια από τα πιο διάσημα μπαρς της Θεσσαλονίκης η «Μπουγάτσα Γιάννης» γράφει τη δική της ιστορία, συνυφασμένη με τα ξενύχτια και όχι μόνο.
