Προσωρινά κρατούμενοι κρίθηκαν ο 54χρονος κατηγορούμενος για τη δολοφονία του 21χρονου Νικήτα στην Κρήτη, καθώς και η 56χρονη σύζυγός του, μετά τις πολύωρες απολογίες τους στο Αστυνομικό Μέγαρο Ηρακλείου την Πέμπτη 7 Μαΐου.
Η διαδικασία πραγματοποιήθηκε υπό αυστηρά μέτρα ασφαλείας και απόλυτη μυστικότητα, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες οι απολογίες ξεκίνησαν το μεσημέρι και ολοκληρώθηκαν λίγο πριν τις 21:30. Εισαγγελέας και ανακριτής αποφάσισαν την προσωρινή κράτηση και των δύο κατηγορουμένων, οι οποίοι αναμένεται να μεταφερθούν σε σωφρονιστικά καταστήματα εκτός Κρήτης για λόγους ασφαλείας.
{https://exchange.glomex.com/video/v-did2xocizksp?integrationId=eexbs17lxeknn2p}
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
54χρονος δολοφόνος του 21χρονου: «Ήμουν ένας τρελός, δεν όριζα τον εαυτό μου»
Ο συνήγορος υπεράσπισης του 54χρονου χαρακτήρισε «αναμενόμενη» την προφυλάκιση του πελάτη του, εκφράζοντας ωστόσο επιφυλάξεις για την αντίστοιχη απόφαση σχετικά με τη σύζυγό του, σημειώνοντας πως ελήφθη υπό το βάρος του έντονα φορτισμένου κλίματος που επικρατεί στην τοπική κοινωνία.
Στην απολογία του, ο 54χρονος περιέγραψε τη βαθιά ψυχολογική κατάρρευση που, όπως υποστήριξε, βίωνε μετά τον θάνατο του 17χρονου γιου του σε τροχαίο δυστύχημα το 2023. Ανέφερε ότι η καθημερινότητά του είχε μετατραπεί σε έναν αδιάκοπο κύκλο πένθους και δικαστικών διαδικασιών, ενώ εξέφρασε την αγανάκτησή του για την καθυστέρηση στην απονομή δικαιοσύνης.
«Η ζωή μου σταμάτησε στις 20-10-2023. Από την ημέρα που έχασα το μοναχοπαίδι και μοναχογιό μου, έσβησε για μένα το φως της ζωής. Έγινα σκιά του εαυτού μου. Δεν υπήρχε κανένας πλέον λόγος να ζω. Είχα παραιτηθεί. Κοιμόμουν (όποτε κοιμόμουν) και ξυπνούσα με τον πόνο της απώλειας του παιδιού μου. Η ζωή μου ήταν νεκροταφείο – σπίτι – νεκροταφείο και Δικαστήρια. Έκλαιγα ασταμάτητα γιατί έφτανε η ημέρα της Αγίας Ειρήνης, που σαν σήμερα πριν από 9 χρόνια έχασε την ζωή του άδικα σε τροχαίο το παιδί του πρώτου μου ξαδέρφου Κωνσταντίνου Βαρότση-ο Χαρίλαος-στο ίδιο ακριβώς σημείο (στον ίδιο στύλο) που κατέληξε και ο μονάκριβός μου, ακριβώς στον ίδιο χρόνο με το γιό μου (μετά από 19 ημέρες από το συμβάν) και ο οποίος έχει ταφεί στο ίδιο μνήμα με τον γιό μου. Σημειωτέον ότι τον αδικοχαμένο γιό μου τον βάπτισα Γεώργιο προς απόδοση τιμής στον επίσης αδικοχαμένο πρώτο μου ξάδερφο Γεώργιο Βαρότση, αδερφό του Κωνσταντίνου, ο οποίος ομοίως σκοτώθηκε σε τροχαίο το έτος 1990 έξω από την είσοδο του αεροδρομίου Ηρακλείου. Πήρα λοιπόν μαζί μου το περίστροφο (σ.σ. που αυτοβούλως παρέδωσα στην αστυνομία κατά την αυθόρμητη και εκούσια προσέλευσή μου) στο νεκροταφείο, προκειμένου να παίξω στον αέρα δύο μπαλωθιές προς τιμήν της μνήμης του παιδιού, όπως συνηθίζεται στα μέρη μας, πλην όμως λόγω του ότι μαζεύτηκε πολύς ξένος κόσμος στο μνημόσυνο, εντέλει δεν το έπραξα».
Όπως υποστήριξε, την ημέρα του περιστατικού επέστρεφε από το νεκροταφείο μαζί με τη σύζυγό του, σε ιδιαίτερα επιβαρυμένη ψυχολογική κατάσταση. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, συνάντησε τυχαία τον 21χρονο και θεώρησε ότι ο νεαρός τον ειρωνεύτηκε, γεγονός που – όπως είπε – τον οδήγησε σε κατάσταση ανεξέλεγκτης οργής και ψυχικής σύγχυσης. Ο ίδιος παραδέχθηκε ότι πυροβόλησε τον νεαρό, δηλώνοντας πως εκείνη τη στιγμή «δεν όριζε τον εαυτό του».
Ο 54χρονος ισχυρίστηκε επίσης ότι τη στιγμή της εκτέλεσης είχε χάσει πλήρως τον έλεγχο του εαυτού του και πως στο πρόσωπο του 21χρονου δεν έβλεπε έναν άνθρωπο, αλλά εκείνον που θεωρούσε υπεύθυνο για τον χαμό του παιδιού του. «Στο πρόσωπό του εκείνη την στιγμή δεν έβλεπα τίποτα άλλο παρά τον φονιά του γιού μου. Δεν ήμουν ο εαυτός μου. Εξάλλου, ο πραγματικός Κώστας είχε χαθεί από καιρό. Δεν όριζα τον εαυτό μου, την σκέψη μου και την συμπεριφορά μου. Ένα μαύρο πέπλο είχε σκεπάσει τον νού μου. Το μόνο που μετά βίας θυμάμαι εκείνη την στιγμή είναι την γυναίκα μου να ουρλιάζει «ΜΗ ΚΩΣΤΑ ΜΗ ΜΗ» και να κλαίει τραβώντας τα μαλλιά της μέσα από το αυτοκίνητο. Ό,τι έπραξα το έπραξα χωρίς να μπορώ να ορίζω τον εαυτό μου κατακλυσθείς από σκληρά συναισθήματα οργής, αγανάκτησης, θυμού και συνάμα απογοήτευσης από την ειρωνεία που επεδείκνυε διαχρονικά ο συγχωρεμένος, την αδράνεια και την εν γένει καθυστέρηση του συστήματος, όσο και ιδία από την αμέσως προγενέστερη της πράξης μου συμπεριφορά του. Ήμουν πλέον ένας τρελός…».
Μητέρα 17χρονου: Οι εικόνες που αντίκρισα θα μείνουν για πάντα χαραγμένες
Η σύζυγός του 56χρονου, περιέγραψε έναν άνθρωπο βαθιά συντετριμμένο μετά τον θάνατο του γιου τους, κάνοντας λόγο για έντονη ψυχική επιβάρυνση, αϋπνία και συνεχή συναισθηματική φόρτιση τους τελευταίους μήνες. Υποστήριξε ακόμη ότι προσπάθησε να αποτρέψει το περιστατικό, χωρίς όμως να τα καταφέρει.
Στην απολογία της εξέφρασε τη θλίψη και τη συμπαράστασή της προς την οικογένεια του 21χρονου θύματος, σημειώνοντας πως «καταστράφηκε άλλη μία οικογένεια που δεν έπρεπε να συμβεί».
«Οι εικόνες που αντίκρισα θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στην μνήμη μου. Το μόνο που έχω να σας πω είναι ότι αυτός που σκότωσε τον συγχωρεμένο δεν ήταν ο Κώστας μου. Ήταν ένας άλλος άνθρωπος. Δεν είχε καν την όψη του Κωστή μου. Ήταν ένας τρελός, ένα ακάθαρτο πνεύμα, χωρίς επαφή με το περιβάλλον..Ειλικρινά έπραξα ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατό προκειμένου τον αποτρέψω, πλην όμως ΔΥΣΤΥΧΩΣ δεν τα κατάφερα. Στην συνέχεια σε όλο τον δρόμο προς τον σπίτι μας πλέον έκλαιγα και μοιρολογούσα και του έλεγα «τί έκανες, τι έκανες..;». Μόλις συνήλθαμε λίγο, μού είπε ότι θέλει να πάει να παραδοθεί, πράγμα που υπερθεμάτισα και εγώ, όπως και έγινε. Χθες καταστράφηκε δυστυχώς – εκτός από την δική μου – και άλλη μια οικογένεια, πράγμα που δεν έπρεπε να συμβεί. Συμπάσχω με τον πόνο της μάνας του Νικήστρατου και συμμερίζομαι το πένθος της. Εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια και εύχομαι να είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει».
