Το έθιμο του αγά στα Μεστά της Χίου έδωσε την αφορμή σε ορισμένους να «αστειευτούν» δημοσίως για τους 15 πρόσφυγες που έχασαν τη ζωή τους στο νησί πριν λίγες ημέρες.
Πρωταγωνιστής στο «σόου» έγινε άθελά (;) του ο διοικητής του νοσοκομείου Χίου, Χρήστος Τσιαχρής - που πρόσφατα εμφανίστηκε αρκετές φορές στην τηλεόραση για να κάνει δηλώσεις για τους τραυματίες.
Μπροστά στην αυτοχέδια σκηνή, ο γιατρός του νοσοκομείου Διαμαντής Φύλλας δεν δίστασε να δηλώσει πως ο Τσιαχρής ήταν υπεύθυνος για τον πνιγμό των δεκαπέντε, πριν γελάσουν όλοι μαζί και συμπληρώσουν πως και «λίγοι ήταν».
«Είναι εδώ ένα χρόνο, έχει αναστατώσει το νοσοκομείο, είναι υπεύθυνος για το ότι πνιγήκανε δεκαπέντε μετανάστες [και λίγοι ήτανε] και λίγοι ήτανε, έπρεπε να φύγουν όλοι και τώρα επειδή τον κυνηγάει ο Τζούμας με τα δημοσιεύματά του θα φύγει από την Χίο [πού θα πάει;] θα πάει να γίνει στρατιωτικός διοικητής σε μεγάλο νοσοκομείο, δίπλα στον Άδωνι, χάνει η Χίος δηλαδή, [...] θα πάει δίπλα στον Άδωνι για να μάθει κι ο Άδωνις να πνίγει κόσμο».
Ο διοικητής του νοσοκομείου - γνωστός για τις ισλαμοφοβικές του απόψεις - δεν παρενέβη, αντίθετα αρκέστηκε να γελάσει αυτάρεσκα.
Το μισανθρωπικό αυτό παραλήρημα, που θέλει να λέγεται «χιούμορ», έγινε μπροστά σε δεκάδες μέλη της τοπικής κοινωνίας και μικρά παιδιά, που μαθαίνουν κάπως έτσι πως «οι μετανάστες πρέπει να φύγουν όλοι», ακόμη και νεκροί.
Εκείνη που βρήκε το θάρρος να απαντήσει
Και ενώ οι περισσότεροι έμειναν να παρακολουθούν χαζογελώντας, υπήρξε και μια γυναίκα που βρήκε το θάρρος και αντέδρασε.
«Το ότι πριν ο κύριος έκατσε και είπε για το ότι 15 πρόσφυγες ήταν λίγοι και έπρεπε να πνιγούνε όλοι και δεν αντέδρασε κανένας μας και είναι και χαβαλές, θα έπρεπε να θεωρείται ντροπή. Το να ανοίγουμε το στόμα μας και να λέμε δημόσια τέτοια πράγματα και να γελάμε κιόλας και ο κύριος μάλλον τώρα θα νηστέψει από αύριο και θα πάει και στην εκκλησία... Ντροπή».
Η γυναίκα μπορεί να αποδοκιμάστηκε από μερίδα των παρευρισκόμενων, ωστόσο αποδεικνύει περίτρανα πως στην Χίο - όπως και αλλού - ο ρατσισμός δεν θα μένει αναπάντητος.
«Σήμερα κάνουμε ένα παλιό έθιμο και κάνουμε πλάκα. Αν σας ενοχλεί μπορείτε να φύγετε και να μην ξανάρθετε εδώ», φρόντισε να ανταπαντήσει παρευρισκόμενος.
Κι όμως δεν υπάρχει κανένα έθιμο που δικαιολογεί την προσβολή νεκρών, που δικαιολογεί το χιούμορ και τα γέλια με πνιγμένους και σκοτωμένους ανθρώπους.
Όπως έγραψε και ο Παντελής Φυκάρης της εφημερίδας «Πολίτης»:
«Η αποκριάτικη σάτιρα από αρχαιοτάτων χρόνων στόχευε στην εξουσία, στην υποκρισία, στα κοινωνικά στερεότυπα, στην πολιτική γελοιότητα.
Η αποκριάτικη σάτιρα πάντοτε υπηρετούσε τη συλλογική μνήμη και την ταυτότητα ενός τόπου, αποτελώντας στοιχείο τοπικής ιστορίας, λαϊκής παράδοσης και βιωμάτων.
Και από όσο ξέρω, στη συλλογική μνήμη αυτού του τόπου που λέγεται Χίος, ουδέποτε κανείς σατίρισε νεκρούς.
Στην αποκριά, όλοι μπορούν να γελοιοποιηθούν: άρχοντες και αρχόμενοι, θεσμοί και πρόσωπα αλλά όχι νεκροί έστω και σε έναν καθ υπερβολή λόγο».
{https://www.tiktok.com/@dnews.gr/video/7610370725274291478?lang=el-GR}
Η συγγνώμη: «Το σχόλιο δεν με τιμά ούτε ως άνθρωπο, ούτε ως γιατρό»
Αξίζει να σημειωθεί πως μετά την κατακραυγή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο Διαμαντής Φύλλας κοινοποίησε στον Παντέλη Φύκαρη την παρακάτω αναφορά:
«Αισθάνομαι την ανάγκη να ζητήσω μια βαθιά και ειλικρινή συγγνώμη για ένα σχόλιο που δεν με τιμά ούτε ως άνθρωπο, ούτε ως γιατρό. Μετά από 40 χρόνια στις επάλξεις των νοσοκομείων, παλεύοντας καθημερινά για κάθε ζωή, υπέπεσα σε ένα ασυγχώρητο σφάλμα λόγου και ύφους.
Το σχόλιο μου για τους νεκρούς στη Χίο, η οποία έγινε σε μια στιγμή ιδιωτικής χαλάρωσης και υπό μορφή σάτιρας, με θλίβει αφάνταστα τώρα που το αναλογίζομαι με καθαρό μυαλό.
Το γεγονός ότι λίγες μέρες πριν βρισκόμουν στο χειρουργείο παλεύοντας για τις ζωές των επιζώντων του ίδιου ναυαγίου, δεν αποτελεί δικαιολογία.
Αντίθετα, κάνει το ατόπημά μου ακόμα πιο βαρύ, καθώς γνωρίζω καλύτερα από τον καθένα την αξία της ανθρώπινης ζωής.
Ζητώ συγγνώμη από τις οικογένειες που πονούν και από όσους δικαίως αγανάκτησαν.
Η πραγματική μου ταυτότητα βρίσκεται στις χιλιάδες ώρες που έχω αφιερώσει σώζοντας ανθρώπους χωρίς διακρίσεις, και θέλω να πιστεύω ότι μια κακιά στιγμή δεν ακυρώνει τις αξίες μιας ολόκληρης ζωής».
