Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης καταδίκασε την Ελλάδα στην υπόθεση C-518/24 για ελλιπή μεταφορά στο εθνικό δίκαιο της Οδηγίας (ΕΕ) 2018/958, η οποία αφορά τον έλεγχο αναλογικότητας πριν από τη θέσπιση ή τροποποίηση ρυθμίσεων που περιορίζουν την πρόσβαση ή την άσκηση νομοθετικώς κατοχυρωμένων επαγγελμάτων. Η απόφαση δικαίωσε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία είχε κινήσει διαδικασία παράβασης κατά της Ελλάδας βάσει του άρθρου 258 ΣΛΕΕ.
Σύμφωνα με το Δικαστήριο, η Ελλάδα δεν διασφάλισε ότι το εθνικό πλαίσιο καλύπτει όλους τους φορείς που διαθέτουν αρμοδιότητα να θεσπίζουν ή να προτείνουν περιοριστικά μέτρα για επαγγέλματα – συμπεριλαμβανομένων των επαγγελματικών ενώσεων, των οργανισμών που εκδίδουν κανονισμούς με επιπτώσεις στην άσκηση επαγγελμάτων, αλλά και του Κοινοβουλίου μέσω βουλευτικών πρωτοβουλιών και τροπολογιών. Το κενό αυτό έθεσε τη χώρα σε αντίθεση με το άρθρο 2, παράγραφος 1, της Οδηγίας, καθώς η υποχρέωση ελέγχου αναλογικότητας δεν εφαρμόζεται μόνο σε κυβερνητικές πράξεις, αλλά σε κάθε ρύθμιση νομοθετικού, κανονιστικού ή διοικητικού χαρακτήρα που περιορίζει την επαγγελματική δραστηριότητα.
Το Δικαστήριο έκρινε επίσης ότι η Ελλάδα δεν έχει θεσπίσει έναν μηχανισμό τακτικής και διαρκούς επανεξέτασης των ήδη υφιστάμενων περιοριστικών μέτρων, όπως απαιτείται από το άρθρο 4, παράγραφος 6, της Οδηγίας. Η υφιστάμενη διαδικασία, που προβλέπει μία μόνο αξιολόγηση μεταξύ του τρίτου και του πέμπτου έτους από τη θέσπιση ενός μέτρου, δεν θεωρήθηκε επαρκής, καθώς δεν εξασφαλίζει συνεχή έλεγχο ούτε λαμβάνει υπόψη αλλαγές που μπορεί να επέλθουν στον επαγγελματικό τομέα με την πάροδο του χρόνου.
Η ελληνική πλευρά προσπάθησε να υπερασπιστεί την επάρκεια του ισχύοντος πλαισίου, επικαλούμενη τη συνταγματική αρχή της αναλογικότητας και τις διαδικασίες της Βουλής, ωστόσο οι ισχυρισμοί αυτοί δεν έγιναν δεκτοί. Το Δικαστήριο σημείωσε ότι ούτε η κοινοβουλευτική διαδικασία ούτε οι εξουσιοδοτήσεις προς επαγγελματικούς φορείς παρέχουν σαφείς και δεσμευτικούς μηχανισμούς ελέγχου αναλογικότητας, όπως απαιτεί η Οδηγία.
Καθώς μέχρι τη λήξη της προθεσμίας της αιτιολογημένης γνώμης η Ελλάδα δεν είχε τροποποιήσει την εθνική νομοθεσία, το Δικαστήριο διαπίστωσε επίσημα την παράβαση. Η χώρα υποχρεώνεται να συμμορφωθεί με την απόφαση και να καλύψει τόσο τα δικά της δικαστικά έξοδα όσο και εκείνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
