Με ιδιαίτερη κατάνυξη τελείται το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, στις 9:00 π.μ., η Πρώτη Ανάσταση – μία από τις πιο συμβολικές και φορτισμένες πνευματικά στιγμές της Μεγάλης Εβδομάδας στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
Η τελετή προαναγγέλλει την ένδοξη Ανάσταση του Κυρίου και τιμά τη Κάθοδο του Χριστού στον Άδη, καθώς και την απελευθέρωση των ψυχών των δικαίων της Παλαιάς Διαθήκης. Η ημέρα αυτή, που συνδέεται άμεσα με την Ανάσταση, φέρει ιδιαίτερη πνευματική σημασία και προετοιμάζει τους πιστούς για τη χαρμόσυνη κορύφωση του Πάσχα.
Κατά τη διάρκεια της Πρώτης Ανάστασης, τελείται ο Εσπερινός της Αναστάσεως και ψάλλεται το θριαμβευτικό τροπάριο «Ανάστα ο Θεός», σηματοδοτώντας τη νίκη του Χριστού επί του θανάτου. Ξεχωριστό χαρακτηριστικό της λειτουργίας αποτελεί το έθιμο της ρίψης φύλλων δάφνης από τον ιερέα προς το εκκλησίασμα – μια πράξη που συμβολίζει τον θρίαμβο της ζωής. Σε πολλές περιοχές, οι πιστοί συνοδεύουν τη στιγμή με χτυπήματα στα στασίδια, αναπαριστώντας τον σεισμό που, σύμφωνα με την παράδοση, συνέβη κατά την Ανάσταση.
Επίσης, το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου, στο επίκεντρο του παγκόσμιου ορθόδοξου ενδιαφέροντος βρίσκονται τα Ιεροσόλυμα, όπου τελείται η τελετή της Αφής του Αγίου Φωτός στον Πανάγιο Τάφο.
Το Άγιο Φως που, κατά τους πιστούς, ανάβει θαυματουργικά, μεταφέρεται με ειδικές πτήσεις σε κάθε γωνιά της Ορθοδοξίας, φθάνοντας και στην Ελλάδα, όπου διανέμεται στις Μητροπόλεις για να φτάσει στους πιστούς.
Στη συνέχεια, στις 12:00 τα μεσάνυχτα, οι ναοί γεμίζουν ξανά με κόσμο που προσέρχεται για να γιορτάσει την Ανάσταση του Κυρίου. Με το χαρμόσυνο «Δεύτε λάβετε φως» και τον πανηγυρικό ύμνο «Χριστός Ανέστη», υπό τους ήχους των καμπάνων και με τους ασπασμούς της αγάπης, ολοκληρώνεται ο κύκλος των ιερών τελετών που αρχίζει το πρωί με την Πρώτη Ανάσταση, κορυφώνοντας το μήνυμα της νίκης της ζωής απέναντι στον θάνατο.
Το «μήνυμα» της Πρώτης Ανάστασης
Η Πρώτη Ανάσταση, πέρα από τον έντονο συμβολισμό της, μεταφέρει ένα διαχρονικό και βαθιά ουσιαστικό μήνυμα προς τους πιστούς: ότι ο Χριστός, με πλήρη επίγνωση και ελεύθερη βούληση, αποδέχθηκε το Πάθος και κατανίκησε τον θάνατο για τη σωτηρία ολόκληρης της ανθρωπότητας. Η τελετή αυτή αποτελεί υπενθύμιση της άπειρης αγάπης του Θεού προς τον άνθρωπο και της ελπίδας που πηγάζει από την Ανάστασή Του – μιας ελπίδας που υπερβαίνει τα όρια του παρόντος κόσμου και στρέφεται προς την αιώνια ζωή.
