Με την αναγνώριση δύο ελαφρυντικών, το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης - όπου δικάστηκε η υπόθεση σε δεύτερο βαθμό - τον καταδίκασε σε κάθειρξη 12 ετών, αφού τον έκρινε προηγουμένως ένοχο για ανθρωποκτονία με δόλο.
Τα δύο ελαφρυντικά που έλαβε αφορούν αφενός στην μεταγενέστερη καλή συμπεριφορά του και αφετέρου στο ότι ωθήθηκε στην πράξη του από ανάρμοστη συμπεριφορά του θύματος.
Στην απολογία του, ο 46χρονος ομολόγησε την πράξη του, τονίζοντας ότι παρασύρθηκε από την οργή που του προκάλεσε η βίαια πράξη εναντίον της κόρης του.
Με την ίδια απόφαση - εξάλλου - αθωώθηκαν τόσο η κόρη του (που κατήγγειλε τον εις βάρος της βιασμό) όσο και η σύζυγός του, οι οποίες είχαν καταδικαστεί πρωτόδικα σε 15ετή κάθειρξη για συνέργεια στην ανθρωποκτονία. Το Δικαστήριο δέχθηκε τον ισχυρισμό τους ότι ακολούθησαν τον 46χρονο θέλοντας να αποτρέψουν τη δολοφονία. Μάνα και κόρη είχαν αφεθεί ελεύθερες με περιοριστικούς όρους ενόψει του Εφετείου.
Το έγκλημα αποκαλύφθηκε τον Φεβρουάριο του 2015, όταν ο 53χρονος, σεσημασμένος στην πατρίδα του για διάφορες πράξεις και μεταξύ αυτών για δύο βιασμούς, εντοπίστηκε νεκρός σε αποστραγγιστική τάφρο σε αγροτική περιοχή της Νέας Ζίχνης Σερρών. Το θύμα έφερε αλλεπάλληλα χτυπήματα από τσεκούρι, ενώ στην ταυτοποίησή του συνέβαλαν τα χαρακτηριστικά τατουάζ που είχε στο σώμα του.
Είχε προηγηθεί, ενάμισι χρόνο νωρίτερα, η καταγγελία της 29χρονης (20 ετών τότε) ότι υπέστη βιασμό σε απομονωμένη ορεινή περιοχή κοντά στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, όπου ο παθών φέρεται να την είχε παρασύρει, μαζί με τη μητέρα της και μία τρίτη γυναίκα.
Για εμπλοκή στην ανθρωποκτονία κατέστησαν κατηγορούμενοι δύο ακόμη συμπατριώτες τους, ένας άνδρας και η γυναίκα του που καταδικάστηκαν αμετάκλητα - αντιστοίχως - σε ισόβια κάθειρξη (ο πρώτος) και κάθειρξη 12 ετών (η δεύτερη). Δεν συνελήφθησαν ποτέ και θεωρούνται φυγόποινοι, ενώ εκτιμάται πως διέφυγαν στη Βουλγαρία.
