Οκ. Ιερώνημος, αφού εξήρε τη συνεργασία με την πολιτεία, για το νόμο για τη μισθοδοσία του κλήρου και τις οργανικές θέσεις των κληρικών καθώς και για τη συνεργασία με το ΤΑΙΠΕΔ, στο κτήμα του Σχιστού- Σκαραμαγκά, προανήγγειλε αγωγή κατά του Δημόσιου για αποζημίωση απο διαφυγόντα κέρδη, στο θέμα τους κτήματος στην Βουλιαγμένη.
Όπως είπε μιλώντας στους ιεράρχες, η εκκλησία προσέφυγε κατα της πολιτείας του 2013 στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και δικαιώθηκε 9 χρόνια μετά: «Η Εκκλησία τής Ελλάδος κέρδισε στις 2-6-2022 τη δίκη στο Ε.Δ.Δ.Α. πού αφορά τον χαρακτηρισμό τής αδικαιολόγητης άρνησης τού Κράτους να ρυθμίσει πολεοδομικά τα ατακτοποίητα τής Βουλιαγμένης, ως παραβίαση τού δικαιώματος σέ δίκαιη δίκη. Ἡ παραβίαση αυτή έχει ως συνέπεια την απώλεια εισοδήματος για την Εκκλησία τής Ελλάδος τής τάξεως των 20.000.000 κατ’ έτος», είπε και πρόσθεσε: «Ανοίγει ο δρόμος για την πλήρη αποζημίωση της Εκκλησίας της Ελλάδος για τη ζημία που υπέστη καθόλα τα έτη λόγω της αδικαιολόγητης καθυστέρησης της Διοίκησης να ρυθμίσει πολεοδομικά τα ακίνητά της, ως νομίμως όφειλε. Η Εκκλησία της Ελλάδος θα ασκήσει αγωγή κατά του Ελληνικού Δημοσίου ζητώντας αποζημίωση,» είπε ο αρχιεπίσκοπος.
Μάλιστα προανήγγειλε ότι η Εκκλησία θα κινηθεί αντιστοίχως και σε άλλες περιπτώσεις , όπου η εκκλησία δεν μπορεί να αξιοποιήσει την περιουσία της με υπαιτιότητα της πολιτείας, αναφέροντας ονομαστικά τις εκτάσεις στην Φασκομηλιά, τα Λεγραινά, της Βάρης, της Στροφυλιάς, του Κοκκιναρά κα του Φλαμουρίου Μαγνησίας.
Ο κ. Ιερώνυμος είπε προέτρεψε τους ιεράρχες με μια ρήση προκατόχου να μην κοιτούν το 96% της Εκκλησιαστικής Περιουσίας που χάθηκε. αλλά να αξιοποιήσουν το 4% «για τον Λαό μας και την Πατρίδαμας », όπως ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ακολούθως ο αρχιεπίσκοπος ενημέρωσε αναλυτικά το Σώμα της Ιεραρχίας σχετικά με τον νόμο 4957/2022 για τη μισθοδοσία του κλήρου, οι διατάξεις του οποίου επέλυσαν το χρόνιο ζήτημα των οργανικών θέσεων των διορισμένων κληρικών και επικαιροποίησαν το καθεστώς της μισθοδοσίας. Με πρότασή του που έγινε αποδεκτή από το Σώμα της Ιεραρχίας αποφασίσθηκε η έκδοση τεύχους, στο οποίο θα αναφέρεται ο λόγος που ιστορικά αποφασίσθηκε η μισθοδοσία του Κλήρου, τόσο λόγω της προσφοράς του στην κοινωνία, όσο και ως ανταπόδοση για την κατά καιρούς προσφερθείσα ή δημευθείσα εκκλησιαστική περιουσία.
Αναφερόμενος στην αλλαγή στις σχέσεις Εκκλησίας – Πολιτείας τόνισε ότι προς ωφέλεια των δύο φορέων, και κυρίως για τη στήριξη του λαού μας στον τομέα της κοινωνικής πρόνοιας, Εκκλησία και Πολιτεία κατέληξαν ότι σήμερα είναι ανάγκη, όσο ποτέ άλλοτε, να συνεργαστούν σε πολλούς τομείς, αρχής γενομένης από τη συνεργασία μας για το εκκλησιαστικό κτήμα ΣΧΙΣΤΟ – ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑΣ. Αυτό το έργο η ίδια η Πολιτεία το ανακήρυξε σε στρατηγικής σημασίας και αυτό είναι ίσως το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτής της στάσης της Πολιτείας, όπως επισήμανε, και υπογράμμισε με έμφαση: «Βλέπουμε τα γόνιμα και σημαντικά αποτελέσματα αυτής της επιλογής. Βλέπουμε πόσο ψηλά μπορούμε να φθάσουμε, όταν Πολιτεία και Εκκλησία συνεργάζονται κοινοπρακτικά, ισότιμα και αλληλοπεριχωρητικά για το κοινό καλό και προς όφελος του λαού. Από αυτή τη στάση, ο μεγάλος κερδισμένος θα είναι η πατρίδα μας. Πατρίδα μας δεν είναι μόνο ο τόπος της ελληνικής επικράτειας, αλλά κυρίως όλοι όσοι βρισκόμαστε στο ‘’εμείς’’, όσοι νιώθουμε αυτόν τον τόπο πατρίδα μας».
