«Από την πρώτη στιγμή που πήγα στο Αρσάκειο υπήρχε μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα σε σχέση με το ότι ο Γιάννης Λιγνάδης σχετιζόταν με μαθήτριες του Αρσακείου», καταγγέλλει η Νίκη Παπαγιάννη, αναφερόμενη στον αδερφό του Δημήτρη Λιγνάδη. «Γνωρίζω και προσωπικά κορίτσια τα οποία συνευρέθηκαν μαζί του», συνεχίζει η απόφοιτη του Αρσακείου, που πριν λίγες ημέρες προχώρησε στην παρακάτω ανάρτηση:
Όταν κοντα στα 17 μου πήγα στο Αρσάκειο Ψυχικού και γνώριζα τους καθηγητές που θα είχα, ακόμα θυμάμαι την αντίδραση πολλών συμμαθητων μου όταν μάθαμε ότι θα είχαμε καθηγητή τον Γιάννη Λιγναδη, το Γιάννη για τον οποίο πολλά ειχαμε ακούσει και πολλά είδαμε εκείνη τη χρονιά. Το Γιάννη ο οποίος είναι όπως ακούμε από κάποια μεσα ενα τερας μόρφωσης άρα και αξιόπιστος και στηρίζει τον αδερφό του. Το Γιάννη που έκανε πολλά στο Αρσάκειο.
Ακόμα έχω στη βιβλιοθήκη μου το βιβλίο του Bataille που μας είχε προτείνει ο ίδιος να διαβάσουμε στα 17 μας, την Ιστορία του Ματιού, ένα βιβλίο ωδή στο σαδαζοχιστικο σεξ. Ακόμα θυμάμαι στα 17 μου στις πρώτες σελίδες να το κλείνω. Δε μπορούσα να διανοηθώ ότι καθηγητής μου μου πρότεινε να διαβάσω τέτοιο βιβλίο.
Δυστυχώς δεν με κάλεσαν ποτέ από την εισαγγελία να μιλήσω για όσα ήξερα, παρά φώναξαν ανθρωπους δειγματοληπτικα απο χρονιές. Η υπόθεση του Αρσακειου μπήκε στο αρχείο γιατί δεν υπήρξαν λόγω φόβου άμεσες καταγγελίες λένε. Με όσα βλέπουμε να συμβαίνουν έως σήμερα καταλαβαίνουμε όλοι το φόβο αυτό.
Τη Δευτέρα 27/6 απολογείται ο αδερφός του. Ελπίζω σε δικαίωση.
Mε αφορμή την ανάρτηση αυτή η γυναίκα μίλησε στο 2020mag.gr, όπου έδωσε παραπάνω λεπτομέρειες των όσων υπήρξε μάρτυρας στο Αρσάκειο, ενώ χαρακτήρισε τα δύο αδέρφια ως «συγκοινωνούντα δοχεία», που χρησιμοποιούσαν συγκεκριμένους τρόπους «για να προσελκύσουν συγκεκριμένου τύπου παιδιά».
«Πέρασα δύο χρόνια στο Αρσάκειο Ψυχικού, τη Β' και τη Γ'Λυκείου. Από το 2006 μέχρι και το 2008, όπου είχα καθηγητή φιλόλογο τον Γιάννη Λιγνάδη στη Β' Λυκείου, στο μάθημα κατεύθυνσης "Αρχές Φιλοσοφίας". Δεν ξέρω πώς ακριβώς, αλλά από τότε εμπλεκόταν με κάποιον τρόπο με το Εθνικό Θέατρο.
Αυτό δεν γνωρίζω πώς συνέβαινε, αλλά ξέρω πως ο αδερφός του, ο Δημήτρης Λιγνάδης, σχετιζόταν με τις εξετάσεις των υποψήφιων φοιτητών της σχολής του Εθνικού. Αυτό μας το είχε αναφέρει ο ίδιος ο Γιάννης Λιγνάδης όσο εγώ τον είχα καθηγητή», διευκρίνισε η Νίκη Παπαγιάννη.
«Έμαθα πως σχετίζεται με μαθήτριες»
Μιλώντας για τον Γιάννη Λιγνάδη, η Νίκη Παπαγιάννη σημείωσε χαρακτηριστικά:
Κάναμε μάθημα. Μας δίδασκε αυτός ο άνθρωπος. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι όταν είχα πρωτοπάει στο Αρσάκειο και ενημερώθηκα ότι θα έχω τον συγκεκριμένο καθηγητή, παρατήρησα ότι οι περισσότεροι, λίγο πολύ, είχαν ακούσει ότι σχετίζεται με μαθήτριες.
Ήταν επίσης καθηγητής ο οποίος μας πρότεινε -κυρίως στα κορίτσια- βιβλία για εξωσχολικό διάβασμα, άκρως σεξουαλικού και ακατάλληλου περιεχομένου. Όπως “Η ιστορία του ματιού”, του George Bataille.
H προσωπική της εμπειρία με τον Γιάννη Λιγνάδη
Φτάνουμε λοιπόν στην αρχή της σχολικής χρονιάς του 2008, όπου ένας πολύ καλός μου φίλος έχει δώσει τότε εξετάσεις για το Εθνικό Θέατρο και εγώ είχα πάει στο Αρσάκειο για να αποχαιρετήσω τους καθηγητές μου, πλέον ως απόφοιτη.
Εκεί λοιπόν βρήκα τον Γιάννη Λιγνάδη και απλώς του ανέφερα το γεγονός.
Η συνομιλία που ακολούθησε ήταν η εξής: «Ξέρετε, ένας πολύ καλός μου φίλος έχει δώσει τώρα εξετάσεις για το Εθνικό», μου απαντάει «α, μισό λεπτό να δω» και βγάζει επιτόπου μπροστά μου μια λίστα με υποψηφίους.
Αμέσως μου είπε «να σε ρωτήσω, ο φίλος σου είναι γκέι;», έτσι στην ψύχρα.
Συνεπώς, για να είχε τη λίστα μαζί του, αποδεικνύεται πως ήδη από τότε ήταν εμπλεκόμενος με κάποιον τρόπο στο Εθνικό Θέατρο.
Στη συνέχεια του απάντησα, «όχι, δεν είναι γκέι» και με ρώτησε «καθόλου;», «καθόλου» απάντησα και εκείνος συνέχισε λέγοντας -αυτολεξεί- ότι «δύσκολα θα περάσει δυστυχώς, αλλά άμα θέλεις, μπορούμε να βρεθούμε σε 2-3 βδομάδες που θα έχει γίνει και η δεύτερη φάση των εξετάσεων, να πιούμε έναν καφέ, ένα κρασί, να το συζητήσουμε και να δούμε πως μπορούμε να το σπρώξουμε».
«Να βγείτε εσείς οι δύο ή μαζί και με τον φίλο σου;», την ρώτησε, στη συνέχεια, ο δημοσιογράφος:
Εμείς οι δύο. Προφανώς και δεν συνέβη. Ο φίλος μου δεν πέρασε στο Εθνικό αλλά προφανώς δεν ξέρω αν αυτό οφείλεται στον σεξουαλικό του προσανατολισμό ή στην απόδοσή του. Φοίτησε σε άλλη δραματική σχολή, απλώς από τότε θυμάμαι πως μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση η αμεσότητα και ο κυνισμός με τον οποίο έκανε αυτές τις ερωτήσεις και αυτές τις προτροπές.
Αυτό το αναφέρω γιατί είχα καταλάβει από τότε πως και τα δύο αδέρφια, ο Γιάννης και ο Δημήτρης, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, ήταν συγκοινωνούντα δοχεία και χρησιμοποιούσαν αυτούς τους τρόπους για να προσελκύσουν συγκεκριμένου τύπου παιδιά.
Δηλαδή, όταν ο αδερφός του Δημήτρη Λιγνάδη (που τότε εμπλεκόταν άμεσα με το Εθνικό), μου δηλώνει με τέτοια περισσή άνεση ότι αν ο φίλος μου δεν είναι γκέι -έστω και λίγο- πολύ δύσκολα θα περάσει, αλλά αν βγούμε για ένα ποτό μπορεί και να περάσει, είναι προφανώς πρόβλημα.
