Για επιθέσεις της Καρολάιν εναντίον του μίλησε κατά τη διάρκεια της απολογίας του ο καθ' ομολογίαν δολοφόνος της, Μπάμπης Αναγνωστόπουλος, έναν ακριβώς χρόνο μετά το στυγερό έγκλημα.
Ο Αναγνωστόπουλος επιχείρησε μάλιστα να εμφανιστεί σαν θύμα της Καρολάιν, την οποία περιέγραψε σαν βίαιη που τον χτυπούσε «με μπουνιές και κλωτσιές». Λίγο πριν το τελευταίο στάδιο της απολογίας του, ανέφερε πως η Καρολάιν μετά την αποβολή που είχε και την ψυχική φόρτιση που της προκάλεσε αυτό, άρχισε να εμφανίζει εξάρσεις θυμού.
Πρόεδρος: Στη Μυλωνοπούλου πότε πήγατε;
Κατηγορούμενος: Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Δεν ψάχναμε μαία, σύμβουλο ψυχικής υγείας, θέλαμε έναν άνθρωπο με επιστημονική κατάρτιση να μας βοηθήσει με αυτά τα ξεσπάσματα. Όλα αυτά η βία, η βωμολοχία
Πρόεδρος: Τι εννοείτε;
Κατηγορούμενος: Με χτυπούσε με μπουνιές με κλωτσιές...
Πρόεδρος: Σας άφηνε σημάδια;
Κατηγορούμενος: Δεν ξέρω αν δεν έβαζα τα χέρια μου μπροστά...
Πρόεδρος: Γιατί σας επιτίθεται όμως;
Κατηγορούμενος: Δεν ξέρω.
Πρόεδρος: Συνήθως κάνουμε επίθεση όπου φοβόμαστε, όπου νιώθουμε απειλή.
Κατηγορούμενος: Δεν θα το έλεγα απειλή. Υπήρχαν βίαιες εξάρσεις θυμού από την εφηβική ηλικία. Το έλεγε και η ίδια.
Πρόεδρος: Αυτή τη βία την είχατε δει από νωρίς; Δεν μου αναφέρατε κάτι;
Κατηγορούμενος: Δεν το θεωρούσα προβληματικό.
Πρόεδρος: Ε, πώς δεν είναι προβληματικό να σας χτυπάει κάποιος;
Κατηγορούμενος: Δεν υπήρχε περιστατικό βίας πριν από την περίοδο που συζητάμε. Μπορεί να νευρίαζε έντονα, να φώναζε και μετά να ζητούσε συγγνώμη.
Σύμφωνα με τον πιλότο το θύμα «είχε τάσεις βίας που έχανε τον έλεγχο του εαυτού της. Το μόνο που είχα να κάνω ήταν να δεχθώ, ό,τι είχα να δεχθώ, είτε σωματικό είτε λεκτικό. Ένιωθα πως έπρεπε να απορροφήσω το ξέσπασμά της. Έμαθα να ζω με αυτό και μετά τα ξεσπάσματά της ήμασταν αγκαλιά. Μετά από κάποια ξεσπάσματα που, ειδικά δύο, ήταν επικίνδυνα για εμένα. Δεν θέλω να πω πιο πολλά. Ας πούμε μπορεί να πέταξε κάτι κατά λάθος που κινδύνευσε να με χτυπήσει άσχημα. Μετά από αυτά, αποφασίσαμε να πάμε στην κ. Μυλωνοπούλου».
Σε ερώτηση της προέδρου αν η συμπεριφορά της συζύγου ήταν εκείνη για την οποία αποφάσισαν να πάνε σε ειδικό, ο πιλότος απάντησε πως «αποφασίσαμε πως αμελήσαμε επί σειρά μηνών να διευθετήσουμε μια ψυχική φόρτιση από μήνες καταπόνησης που περάσαμε. Η Καρολάιν μπήκε στην λογική ότι υπάρχει ένα πρόβλημα. Μπήκε στη διαδικασία να προσπαθήσει γιατί η ζωή μας ήταν πάρα πολύ όμορφη. Στις 15 μέρες οι 14 ήταν παραμυθένιες».
Πρόεδρος: Άρα πήγατε για πρόβλημα της συζύγου;
Κατηγορούμενος: Στην ψυχολόγο πήγαμε για να βοηθήσουμε -εγώ με την ψυχολόγο- την Καρολάιν στις εξάρσεις της. Να διαχειριστεί το θυμό της και να βοηθήσει εμένα να διαχειριστώ την απώλεια του πρώτου μωρού που την είχα κάνει στην άκρη αλλά και τους θυμούς της Καρολάιν.
Πρόεδρος: Μάλιστα. Δηλαδή για τα θέματα της συζύγου...
Σε άλλη ενότητα ακολούθησε ο εξής διάλογος:
Πρόεδρος: Από την πλευρά της υπήρχε κάποιο εκπεφρασμένο παράπονο;
Κατηγορούμενος: Όχι, δεν υπήρχε γενικό παράπονο. Είναι ευφυής άνθρωπος. Αν κάτι την ενοχλεί, θα το δείξει, θα ξινίσει, θα νευριάσει, θα το πει και αυτό είναι μέρος της γλύκας της. Εγώ έτσι την ερωτεύτηκα.
Προεδρος: Έβγαινε με τη φίλη της την Παρασκευή γιατί έπρεπε να σας πάρει;
Κατηγορούμενος: Για να πάω να την πάρω.
Προεδρος: Για να μη γυρίσει με ταξί;
Κατηγορούμενος: Να πάρω και τη φίλη της. Είχαμε φτιάξει το έθιμο η Παρασκευή να είναι η μέρα. Ήταν πιο εύκολο για μένα να μπει σε ένα ταξί στο Σύνταγμα και να έρθει, από το να ξυπνήσω το παιδί να πάμε να την πάρουμε.
Πρόεδρος: Νιώθω ότι δεν καταλαβαίνετε ποιο είναι το πρόβλημα. Έμοιαζε ένας άνθρωπος σε απόλυτη σύγχυση. Το καταλαβαίνατε εσείς αυτό;
Κατηγορούμενος: Ναι. Σε στιγμές έντασης. Υπήρχε η φράση «θα πάω να φύγω». Αλλά σε στιγμές έντονες συναισθηματικής αστάθειας. Πάντα όμως δυο ώρες αργότερα καθόμασταν αγκαλιά και κάναμε όνειρα για το σε ποιο σχολείο θα πάει η Λυδία.
Πρόεδρος: Το «πνίγομαι» έχει κάποια λογική;
Κατηγορούμενος: Είναι της στιγμής.
Προεδρος: Διαβάζοντας κάποιος το ημερολόγιο, αυτό το συναίσθημα αποκομίζει. Το αντιληφθήκατε ποτέ;
Κατηγορούμενος: Τα πηγαίναμε πολύ καλά στην πλειοψηφία του χρόνου. Το μόνο που με ενδιέφερε είναι το πώς θα είναι ευτυχισμένη. Αν είχαμε στιγμή έντασης το απόγευμα, δεν υπήρχε περίπτωση να μην κοιμηθούμε μαζί.
Προεδρος: Τη φράση «το Μπαμπη τον αγαπάω αλλά δε μπορώ να είμαι μαζί του», πώς την επεξεργάζεστε;
Κατηγορούμενος: Τη δικαιολογώ. Είχε μια πίεση γιατί ήταν ένας άνθρωπος που του έπεσαν πάνω του παρά πολλά. Μπορεί σε στιγμές από την αγάπη μου να την πίεζα. Αυτή η καταχώριση στο ημερολόγιο που διαβάσατε [...], είμαι βέβαιος ότι την επόμενη ημέρα θα ήμασταν αγκαλιά.
Σύμφωνα με τον κατηγορούμενο οποιαδήποτε καταγραφή του ημερολογίου είναι «εκείνης της στιγμής» και δεν αφορούν τη γενική εικόνα. Όπως είπε δεν περνούσε από το μυαλό του «καμία στιγμή του μέλλοντος, κανένα πλάνο που δεν έχω την Καρολάιν δίπλα μου».
Στην επισήμανση της προέδρου αν ίσχυε το ίδιο και για την Καρολάιν, ο πιλότος απάντησε πως σχεδίαζαν μαζί το μέλλον τους,το σχολείο που θα πάει η κόρη τους, «το σπίτι που θα χτίζαμε με κήπο για να παίζουν τα παιδιά και τα ζωάκια μας».
