Με νέα ανάρτησή του ο ιατροδικαστής Γρηγόρης Λέων, παρουσιάζει την περιγραφή του βιβλίου ιατροδικαστικής DiMaio για τον θάνατο παιδιών που του έστειλε – όπως αναφέρει- συνάδελφός του από την Αμερική.
Πρόκειται για την περίπτωση γονέων που πήγαιναν τα παιδιά τους στο νοσοκομείο επειδή ισχυρίζονταν οτι αντιμετώπιζαν καρδιολογικά προβλήματα και τελικά αποδείχθηκε μετά από βιντεοσκόπηση οτι οι ίδιοι προκαλούσαν αυτά τα επεισόδια στα παιδιά τους.
«Οι γονείς που είναι μάρτυρες αυτών των επεισοδίων είναι μόνοι τους με τα παιδιά στο δωμάτιο του νοσοκομείου την ώρα που συμβαίνουν αυτά. Μετά την έξοδο από το νοσοκομείο «τα επεισόδια» συνεχίζονται μέχρι είτε να βγει διάγνωση ή τα παιδιά να τα σκοτώσουν. Ήταν οι πρώτοι που περιέγραψαν επαναλαμβανόμενη καρδιοαναπνευστική ανακοπή, οφειλόμενη σε απόφραξη από τη μητέρα. Η πράξη καταγράφηκε από κλειστό κύκλωμα παρακολουθήσης.
Το πρώτο παιδί ήταν 5 μηνών κοριτσάκι και εισήχθη στο νοσοκομείο για καρδιοαναπνευστική ανεπάρκεια. Ο 4 ετών αδελφός της είχε παρόμοιο ιατρικό ιστορικό. Η μητέρα έδωσε το ιστορικό, αναφέροντας ότι υπήρχαν σχεδόν καθημερινά επεισόδια άπνοιας, κυάνωσης, βραδυκαρδίας και απουσία αισθήσεων από την ηλικία της μιας εβδομάδας των παιδιών. Τα επεισόδια ήταν πολύ συχνά με τη μεγαλύτερη περίοδο ανάμεσα σε δυο περιστατικά να είναι 72 ώρες.
Αυτά τα επεισόδια συνέβαιναν είτε όταν το παιδί κοιμόταν ή μόλις ξυπνούσε. Το παιδί είχε ελεγχθεί αναλυτικά από μαγνητική τομογραφία και του είχε δοθεί πολύπλευρη φαρμακευτική θεραπεία. Είχε πολλαπλά επεισόδια άπνοιας στο νοσοκομείο και βρισκόταν σε άπνοια, με κυάνωση, βραδυκαρδία και χωρίς να αντιδρά. Με παροχή οξυγόνου και μαλάξεις πάντα γινόταν ανάνηψη στο παιδί.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες οι γιατροί έγιναν καχύποπτοι και χρησιμοποιώντας βιντεοσκόπηση μπόρεσαν να καταγράψουν τη μητέρα να φιμώνει το παιδί τοποθετώντας την παλάμη του δεξιού της χεριού στο πρόσωπό του. Κρατούσε το χέρι στη θέση αυτή για 90 δευτερόλεπτα. Η καρδιά άρχιζε να ρίχνει σφυγμούς 30 δευτερόλεπτα μετά την απόφραξη της αεροφόρου οδού… Όταν αυτό το σύνδρομο έγινε γνωστό ανάμεσα στους παιδιάτρους και επειδή χρησιμοποιήθηκαν τα βίντεο, έγιναν και άλλες περιπτώσεις γνωστές.”
