Είναι σημαντικό οι οδηγοί να γνωρίζουν πότε ένα τροχονομικός έλεγχος και ειδικότερα μια παράβαση η οποία προκύπτει βάσει των στοιχείων καταγραφής ενός ραντάρ είναι και τυπικά νόμιμη.
Οσον αφορά το σταθερό-φωτογραφικό ραντάρ, τότε η σύνταξη της βεβαίωσης της παράβασης συντάσσεται από το αρμόδιο αστυνομικό τμήμα και συνοδεύεται από τρία αντίγραφα του φωτογραφικού υλικού, στο οποίο πέρα από τα στοιχεία κυκλοφορίας του οχήματος θα πρέπει να αναγράφεται η ημερομηνία και η ώρα στην οποία σημειώθηκε η παράβαση.
Αντιθέτως, στην περίπτωση των φορητών-μη φωτογραφικών ραντάρ ταχύτητας, η βεβαίωση της παράβασης βεβαιώνεται την ίδια χρονική στιγμή.
Η χρήση τεχνικών μέσων με σκοπό την καταγραφή τροχονομικών παραβάσεων -είτε αυτά πρόκειται για μόνιμες εγκαταστάσεις είτε για φορητές συσκευές- προβλέπεται η τοποθέτηση προειδοποιητικής σήμανσης η οποία θα ενημερώνει τους διερχόμενους οδηγούς για την παρουσία τέτοιου είδους εξοπλισμού.
Σε αντίθετη περίπτωση η χρήση ραντάρ από την Ελληνική Αστυνομία θεωρείται παράνομη, γεγονός που με τη σειρά του δίνει το δικαίωμα στον οδηγό ενός οχήματος να αμφισβητήσει την παράβαση στην οποία έχει υποπέσει.
Το Προεδρικό Διάταγμα το οποίο επιχειρεί να ορίσει το πλαίσιο ορθής χρήσης και λειτουργίας των συγκεκριμένων τεχνικών μέσων δεν ορίζεται με σαφήνεια η απόσταση η οποία θα πρέπει να χωρίζει την προειδοποιητική πινακίδα από το σημείο ελέγχου, περιγράφοντάς την ως «εύλογη».
Ωστόσο δεν είναι μόνον η απόσταση η οποία μπορεί θα θέσει υπό αμφισβήτηση τη νομιμότητα της λειτουργίας-χρήσης τεχνικών μέσων από τις Αστυνομικές Αρχές αλλά και η παρουσία κάποιου δρόμου -μεταξύ της προβλεπόμενης πινακίδας και του σημείου ελέγχου- από τον οποίο μπορεί να εισέλθει ένα όχημα π.χ. σε έναν αυτοκινητόδρομο «παρακάμπτοντας» την προειδοποιητική σήμανση.
