Οπως όλα δείχνουν, ο Γιάννης Τορέλλι, ο Θανάσης Σωτηρόπουλος και ο Παναγιώτης Τέκος, ή ένας απ’ αυτούς, πάτησαν άθελά τους σε τυφλό σημείο και ενεργοποίησαν χιονοστιβάδα, η οποία τους πέταξε με ορμή στο γκρεμό και τους σκότωσε… Το συμβάν έγινε Σάββατο νωρίς το μεσημέρι και οι έρευνες άρχισαν Σάββατο αργά το βράδυ, ουσιαστικά Κυριακή ξημερώματα…
Το pelop.gr συλλέγοντας στοιχεία και μιλώντας με πρόσωπα που ξέρουν την περιοχή, αλλά έχουν και άμεση πληροφόρηση, ξετύλιξε το κουβάρι του τραγικού δυστυχήματος.
Ο διευθυντής του Χιονοδρομικού Κέντρου Καλαβρύτων, που είναι και γνώστης του σπορ, Αλέξης Αγριος, περιέγραψε αναλυτικά στην «Π» τι συνέβη.
«Φαίνονται ξεκάθαρα από τις λήψεις που πήραμε από το ντρόουν του Χιονοδρομικού την Κυριακή το πρωί: Η πορεία τους, τα βήματά τους και το σημείο ενεργοποίησης της χιονοστιβάδας.
Δυστυχώς, πάντα υπάρχει ο παράγων κακιά στιγμή, αλλά με τη φύση είναι αδύνατον να τα βάλεις. Τα παιδιά γνώριζαν πολύ καλά τις ιδιαιτερότητες του βουνού και του συγκεκριμένου τερέν, το οποίο είναι αχαρτογράφητο. Ομως δεν περίμεναν, φυσικά, πως μία κίνησή τους θα ενεργοποιούσε τη χιονοστιβάδα και αυτό θα τους οδηγούσε στον θάνατο…
-Το συγκεκριμένο σημείο είναι πάρα πολύ απαιτητικό, ακόμα για αναρριχητές με μεγάλη εμπειρία. Είναι πολύ δύσκολο να το προσεγγίσει κάποιος με απόλυτη ασφάλεια. Τα παιδιά ήταν υπερβολικά έμπειρα και ικανά, γι’ αυτό πήγαν, αλλά έγινε το κακό πριν καν φτάσουν στο επίμαχο σημείο…
Πρέπει το μοιραίο συμβάν να έγινε από τις 11 το πρωί ως τις 12.30 το μεσημέρι το Σάββατο. Η προγραμματισμένη επιστροφή τους, εάν ολοκλήρωναν την αποστολή τους, θα ήταν νωρίς το βράδυ του Σαββάτου, γύρω στις 7 με 7.30. Είχαν ξεκινήσει, κατά προσέγγιση, γύρω στις 10 το πρωί. Εκείνη την ώρα τους είδαμε να βγαίνουν από τις εγκαταστάσεις του Χιονοδρομικού. Κατά συνέπεια, εάν δεν σταμάτησαν, και από τη στιγμή που ήταν με τα πόδια, το μοιραίο γεγονός πρέπει να έγινε μεταξύ 11 με 12.30.
Το πιο δύσκολο σημείο της αποστολής των τριών παιδιών δεν ήταν να προσεγγίσουν το σημείο. Ηταν η αναρρίχηση στην ορθοπλαγιά. Η προσέγγιση απαιτούσε περίπου μιάμιση ώρα διαδρομής. Εφόσον, λοιπόν, όπως φαίνεται, η χιονοστιβάδα τούς βρήκε πριν προσεγγίσουν την ορθοπλαγιά, γι’ αυτό εκτιμάμε πως συνέβη στο ξεκίνημα της πορείας τους».
Χαράλαμπος Ερμείδης: «Αν υπήρχε το έξτρα άτομο…»
Πολύ κατατοπιστικά και όσα αποκάλυψε στην «Π» ο Χαράλαμπος Ερμείδης (πρόεδρος του Συλλόγου Ορειβασίας, Χιονοδρομίας, Αναρρίχησης Προστασίας Περιβάλλοντος Καλαβρύτων): «Το σημείο που πήγαιναν να προσεγγίσουν οι τρεις αναρριχητές, η μαυρολίμνη, στα ύδατα της Στυγός, είναι άβατο, σχεδόν απάτητο τον χειμώνα, τελείως αχαρτογράφητο.
Η συγκεκριμένη περιοχή είναι, για ορειβασία, παράδεισος τα καλοκαίρια αλλά αληθινή κόλαση τους χειμώνες. Δυστυχώς, πιστεύω ότι ίσως υπερεκτίμησαν τις δυνατότητές τους οι τρεις… Ειδικά για τον Τορέλι, αδυνατώ να πιστέψω πως μπορεί να έκανε οποιοδήποτε λάθος. Ηταν ο κορυφαίος στο είδος του. Θα σας πω τι πιστεύω. Το δυστύχημα οφείλεται σε μια πολύ άτυχη στιγμή. Οι αναρριχητές δεν έλαβαν, ίσως, υπόψη τους ότι φέτος για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια είχαμε τόσο πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Μέχρι -40 έφτασε στο Χιονοδρομικό φέτος.
Η χιονόπτωση δημιουργεί πάγο. Και δημιουργεί πάγο σε τρία και σε τέσσερα στρώματα. Στην κορυφογραμμή όταν το συγκεκριμένο κομμάτι πάγου, που αποτελείται από κάμποσα στρώματα, επιβαρυνθεί, έρχεται στιγμή που βαραίνει και κόβεται μόνο του. Οπως γίνεται με τη χιονοστιβάδα… Κάτι τέτοιο πρέπει να συνέβη και σ’ αυτή την περίπτωση.
Και ένα τελευταίο, πολύ βασικό: Οι υπεύθυνοι του Χιονοδρομικού διαπίστωσαν αργά το απόγευμα, όταν είδαν τα ΙΧ των τριών, ότι δεν είχαν εμφανιστεί. Αν, όμως, υπήρχε και το έξτρα πρόσωπο, που πάντα πρέπει να υπάρχει, θα είχε σημάνει πολύ νωρίτερα συναγερμός. Είναι πάγια τακτική, όταν πηγαίνουν σε μια τέτοια αποστολή 3 αναρριχητές π.χ., να υπάρχει κι ένας 4ος που θα είναι εγκατεστημένος στο Χιονοδρομικό, ή σε μια αντίστοιχη βάση, και θα είναι σε διαρκή επικοινωνία μαζί τους. Αν πάνε 2, να υπάρχει και 3ος. Αν στη δική μας περίπτωση υπήρχε το έξτρα άτομο, θα είχε διαπιστωθεί άμεσα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και θα πήγαινε πολύ πιο γρήγορα ελικόπτερο και διασώστες. Υποθετικά το λέω, αλλά ίσως ένας να είχε σωθεί… Αν το δυστύχημα έγινε στις 12 ή στη 1μ.μ., σκεφτείτε πόσο διαφορετικά θα ήταν να είχε ξεκινήσει άμεσα η επιχείρηση διάσωσης».
«Δεν ήταν μεγάλη η χιονοστιβάδα, αλλά ήταν γκρεμός από κάτω…»
Υψηλόβαθμο στέλεχος και εκπαιδευτής της Ορειβατικής-Αναρριχητικής Οικογένειας σε πανελλήνιο επίπεδο, και επιστήθιος φίλος του Γιάννη Τορέλλη, έκανε την εξής αποκάλυψη-εκμυστήρευση στην «Π»: «Δεν έκαναν παγο-αναρρίχηση. Προσέγγιζαν την ορθοπλαγιά. Ορεινή πεζοπορία έκαναν. Επειδή το γνωρίζω από πρώτο χέρι, πήγαν να τσεκάρουν την περιοχή. Δεν είχαν σκοπό να κάνουν παγο-αναρρίχηση το Σάββατο. Ήθελαν να δουν σε τι κατάσταση ήταν ο πάγος για να σκαρφάλωναν μια άλλη μέρα. Ηταν σχεδόν σίγουροι πως δεν θα ήταν ακόμα έτοιμος ο πάγος και θα γύριζαν να κάνουν σκι…
Και δυστυχώς, τους βρήκε η μεγάλη ατυχία. Εκοψαν με τα βήματά τους, όπως περπατούσαν, τη συνοχή του χιονιού και ενεργοποίησαν άθελά τους τη χιονοστιβάδα. Δεν ήταν μεγάλη η χιονοστιβάδα που τους πλάκωσε, δεν θα τους σκότωνε από μόνη της η χιονοστιβάδα, αλλά από κάτω από το σημείο που περνούσαν ήταν γκρεμός. Η χιονοστιβάδα τούς παρέσυρε και τους πέταξε περίπου 300 μέτρα κάτω…».
Αγγελική Τσιόλα: «Πτώση από ύψος και κακώσεις…»
Η ιατροδικαστής Αγγελική Τσιόλα έκανε επίσημη τοποθέτηση μετά την ιατροδικαστική διερεύνηση των σορών: «Η αιτία θανάτου και για τους τρεις αναρριχητές είναι απολύτως συμβατή με πτώση από ύψος. Εφεραν κακώσεις κεφαλής, θώρακα, άκρων, κοιλίας, πυέλου. Δεν υπάρχει λόγος, όμως, να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι ή να αναφέρουμε για τον καθένα ξεχωριστά…»
Η «Π» επικοινώνησε με την κ. Τσιόλα και ρώτησε αν ο θάνατος των τριών επήλθε ακαριαία ή όχι. Η ιατροδικαστής εξήγησε ότι δεν θα ήθελε να απαντήσει σε τέτοιο ερώτημα, γιατί θεωρεί, επιστημονικά και ανθρώπινα, πως είναι θέμα που δεν αφορά την κοινή γνώμη.
Είναι, πάντως, πάγια τακτική, όπως μάθαμε, των ιατροδικαστών, σε περιπτώσεις θανάτων που προέρχονται από τέτοιου είδους δυστυχήματα, να μη δίνουν κανένα περαιτέρω στοιχείο, καθαρά για λόγους προφύλαξης των στενών συγγενών του θανόντος ή της θανούσης από συνειρμούς και υποθέσεις…
Η «Π» πληροφορήθηκε ότι οι κακώσεις που έφεραν οι τρεις αναρριχητές δεν ήταν τόσο πολύ «ισχυρές» σε σχέση, για παράδειγμα, με ένα σφοδρό τροχαίο δυστύχημα. Μάθαμε, δηλαδή, ότι οι τρεις σοροί δεν είναι «διαλυμένες» και (όσο κι αν ακούγεται μακάβριο) είναι απολύτως παρουσιάσιμες για τη διαδικασία της νεκρώσιμης ακολουθίας και ταφής.
Το προφίλ των τριών θυμάτων
Ο Γιάννης Τορέλλι, 56 ετών, θεωρούνταν ο κορυφαίος στην Ελλάδα αναρριχητής-ορειβάτης. Πραγματικά θρύλος στο χώρο του. Ηταν μάλιστα και εκπαιδευτής ορειβασίας. Γέννημα-θρέμμα πατρινός, αλλά με ιταλικές ρίζες. Ηταν ζωγράφος. Είχε το εργαστήριό του στο σπίτι του…
Ο Παναγιώτης Τέκος, 48 ετών, ήταν Προϊστάμενος του ΕΛΓΑ στην Κόρινθο, αλλά έμενε στην Πάτρα. Η καταγωγή του από τον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας. Πολύ γνωστός στον αγροτικό κόσμο της Αχαϊας, και στη Δυτική Αχαϊα και στην Αιγιάλεια, αφού μέχρι πριν δύο χρόνια ήταν επόπτης Αχαϊας στον ΕΛΓΑ και πολύ συχνά έκανε ελέγχους, μετά από καταστροφές, σε καλλιέργειες στην περιοχή, και στον κάμπο και στην Αιγιάλεια.
Ο Θανάσης Σωτηρόπουλος, 40 ετών, ασχολείτο επαγγελματικά ως εναερίτης. Συνεργαζόταν με συγκεκριμένη ναυπηγική εταιρεία και αναλάμβανε να ελέγχει καράβια σε όλο τον κόσμο, που είχαν προβλήματα και έκανε αυτοψία-εισήγηση. Τελευταία είχε ανοίξει φαρμακείο, γιατί είχε τελειώσει τη Φαρμακευτική Σχολή.
