Η 48χρονη μητέρα εμφανίστηκε στην Πρόνοια και είπε: «σας δίνω το παιδί μέχρι να σταθώ στα πόδια μου. Δεν μπορώ να το ζήσω». Η 9χρονη κόρη παρακολουθούσε μαθήματα στο Ειδικό Σχολείο, ενώ υποβάλλεται σε μετάγγιση αίματος κάθε 20 ημέρες.
Στο σπίτι ζούσε χωρίς ρεύμα και νερό, ακόμα και χωρίς φαγητό. Η ασθένεια της μικρής δρομολόγησε τις διαδικασίες και δόθηκε στο Ορφανοτροφείο με εισαγγελική παραγγελία. Έκλαιγε ασταμάτητα για 15 ημέρες η μικρή και ηρέμησε μόνο όταν είδε ξανά την μητέρα της.
«Πώς να ζούσα το παιδί, χωρίς ρεύμα, χωρίς νερό , χωρίς φαγητό. Μετά τον θάνατο του πατέρα της πριν τρία χρόνια κοιμόταν μαζί μου. Έπρεπε να της δώσω να καταλάβει πως την αφήνω για το καλό της και πως σύντομα θα είμαστε ξανά μαζί. Έκτοτε, πέρασαν έξι μήνες και το παιδί παραμένει στο ίδρυμα», ανέφερε η μητέρα στο gegonota.news.
Η 48χρονη έχασε τον σύζυγό της πριν από τρία χρόνια από πνευμονία. Οι συνθήκες εργασίας του δημιούργησαν το πρόβλημα της υγείας του. Η οικονομική κατάστασή τους ήταν εξαιρετικά δύσκολη, αλλά μετά τον θάνατο του συζύγου υπήρξε η οικονομική κατάρρευση.
«Ο πατέρας μου θα μπορούσε να βοηθήσει, όμως δεν θέλει. Δεν ενέκρινε ποτέ τον σύζυγό μου και οι σχέσεις μας διαταράχθηκαν. Έχει μια νέα ζωή και δεν χωράμε σε αυτή, παρ΄α το ότι από την πρώην σύζυγο αποκόμισε μεγάλη κληρονομιά.
Με τον ίδιο τρόπο συμπεριφέρεται και στην ετεροθαλή αδελφή του. Παντού έβλεπα αδιέξοδο. Μια ημέρα είπα πως δεν θα πεθάνει το παιδί μου και έτσι σηκώθηκα το πρωί, την φίλησα και πήγα γραμμή στην Πρόνοια. Δεν μπορώ να ζήσω το παιδί , θα πεθάνει.
Δεν έχω φαγητό, ρεύμα, νερό. Πόνεσα βαθιά αλλά λύση δεν υπήρχε. Εάν δεν το έδινα εγώ, κάποια στιγμή θα έπαιρναν το παιδί. Μάνα είμαι.
Έπρεπε να αποφασίσω εάν θα πεθάνει δίπλα μου με την κατάσταση που ζούσαμε ή θα σωθεί μακριά μου», λέει η ίδια και συγκλονίζει.
Η μητέρα βλέπει την 9χρονη κόρη της κάθε 20 ημέρες. Την συνοδεύει στο Νοσοκομείο για τις μεταγγίσεις, ενώ η ίδια ζει σε ένα συγγενικό σπίτι, σε χωριό της Θεσσαλίας.
Tο χρέος στη ΔΕΗ είναι 10.000 ευρώ και στη ΔΕΥΑΜΒ 2. 650 ευρώ. Από το 2014 κανένας διακανονισμός δεν τηρήθηκε και το χρέος εκτοξεύθηκε.
«Μπορώ να δουλέψω ως μοδίστρα στο σπίτι και να φροντίζω το παιδί μου ταυτόχρονα. Μπορώ να κάνω όποια δουλειά χρειαστεί. Πρέπει να ζήσουμε και το μόνο που ζητάω είναι να δουλέψω», καταλήγει.
