Μιλώντας για την Καρολάιν τόνισε ότι «εδώ στην Αθήνα δεν είχε φίλες, ήταν στην Αλόννησο. Ήταν μια πολύ καλή μανούλα που αφιέρωνε όλο τον χρόνο της στο παιδάκι της. Όπως γνωρίζετε, στην ψυχολόγο όλοι ανοίγονται. Έτσι και η Καρολάιν έκανε κατάθεση ψυχής κάθε φορά. Μάθαινα τι την κάνει ευτυχισμένη και χαρούμενη, τα άγχη της, τις αγωνίες της. Ήταν ένα 20χρονο παιδί. Πραγματικά την έβλεπα σαν παιδί μου… Είχε γίνει πολύ νωρίς μανούλα και ήθελε τις συμβουλές μου γιατί όπως είναι φυσικό είχε λίγο άγχος.
Σε ερώτηση για το εάν φοβόταν κάτι, η κα Μυλωνοπούλου απάντησε ότι «δεν είχε φόβο για τίποτα, Είχε θέσει στόχους και προτεραιότητες στη ζωή της. Το άγχος της ήταν επειδή πριν φέρει στον κόσμο το κοριτσάκι της, τη Λυδία, ήταν πολύ μικρή, είχε μια αποβολή και όταν έμεινε έγκυος, η Λυδία γεννήθηκε πρόωρα. Ήταν ένα 20χρονο κορίτσι και με όλα αυτά που είχε βιώσει, είχε μέσα της ένα άγχος πώς θα μεγαλώσει το παιδί της, αν θα συνεχίσει τις σπουδές της. Ο Μπάμπης ήταν πολύ υποστηρικτικός στο να συνεχίσει τη Σχολή της. Δεν έκρυβε τίποτα από τον σύζυγό της. Ήταν μια ευτυχισμένη κοπέλα, η χαρά της ζωής. Λάτρευε τον σύζυγό της κι εκείνος το ίδιο».
Σχετικά με το οικόπεδο, η κα Μυλωνοπούλου είπε ότι της το είχε αναφέρει και όπως υποστήριξε «η 20χρονη ήταν ένα γελαστό παιδί, ήταν η χαρά της ζωής. Είχε χαρά να φτιάξει το σπίτι της. Και επειδή ήταν ένα αγνό παιδί το έλεγε παντού. Όλα τα όνειρά της τα έλεγε. Και πολλές φορές της έλεγα «μην ανοίγεσαι τόσο πολύ γιατί ο κόσμος δεν είναι όλος καλός».
