Για την υπόθεση, που καταγγέλθηκε το Σεπτέμβριο του 2014 σε δημοτικό σχολείο της Θεσσαλονίκης, ο δάσκαλος είχε αθωωθεί δύο φορές από το Πλημμελειοδικείο, αλλά κατά των αθωωτικών αποφάσεων ασκήθηκαν ισάριθμες εφέσεις, η πρώτη από εισαγγελέα Εφετών και η δεύτερη από εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Υπό τις συνθήκες αυτές, ακολούθησε νέα δίκη, η τρίτη κατά σειρά.
Σύμφωνα με τη δικογραφία, η τότε 9χρονη μαθήτρια της 3ης δημοτικού εκμυστηρεύτηκε αρχικά το τι είχε συμβεί σε δύο συμμαθήτριές της και στη συνέχεια απευθύνθηκε στους οικείους της αλλά και στη διευθύντρια του σχολείου, ενώ ακολούθησε καταγγελία στην Υποδιεύθυνση Προστασίας Ανηλίκων Θεσσαλονίκης. Κατά την ακροαματική διαδικασία διαβάστηκε το περιεχόμενο της κατάθεσης που είχε δώσει τότε η μαθήτρια στην αστυνομία.
Στην απολογία του, ο κατηγορούμενος αρνήθηκε την πράξη και απέδωσε το περιεχόμενο της καταγγελίας σε «μυθοπλασία». «Οι μυθοπλασίες είναι συχνές σ' αυτήν την ηλικία» είπε, επισημαίνοντας ότι ο ίδιος στη διάρκεια του μαθήματος είχε κάνει παρατήρηση στην μαθήτρια. «Ίσως η παρατήρησή μου ήταν αυστηρή. Τείνω προς την εκδοχή ότι το πήρε βαριά» απάντησε, όταν ρωτήθηκε από την εισαγγελέα της έδρας (εισηγήθηκε την καταδίκη του) γιατί η ανήλικη προέβη στην συγκεκριμένη καταγγελία.
Ο ίδιος ελέγχθηκε πειθαρχικά και η έρευνα ήταν απαλλακτική, οπότε μετά την προσωρινή του παύση επέστρεψε στα εκπαιδευτικά του καθήκοντα.
