Επιπρόσθετα, κατά το κήρυγμά του ο Αρχιεπίσκοπος ανέφερε ότι «αν είχαμε τη δυνατότητα να απλώσουμε τα φτερά της φαντασίας μας όπου υπάρχουν ορθόδοξοι χριστιανοί, θα βλέπαμε αναρίθμητους ανθρώπους να ανεβαίνουν βουνά για να βρουν προσκυνήματα που είναι αφιερωμένα στην Παναγία μας, για να την υμνήσουν, να την δοξολογήσουν».
Μάλιστα, επισήμανε ότι «οι πατέρες της Εκκλησίας όταν σκέφτονται και συλλογίζονται τι προσέφερε στον κόσμο η Παναγία μας και στον καθένα από εμάς ξεχωριστά, παίρνουν ένα άλλο πρόσωπο μέσα από τη ζωή της Εκκλησίας, το πρόσωπο της Εύας και κάνουν μια σύγκριση. Είναι δύο μορφές που ανταποκρίνονται με διαφορετικό τρόπο στο κάλεσμα του Θεού και ζουν διαφορετικά.
Έχουμε, λοιπόν, την πρώτη σκέψη: πού ζει η Εύα και πού η Θεοτόκος. Και την πρώτη διαφορά: στον τρόπο που αντιμετωπίζουν το θέλημα και την επικοινωνία με τον Θεό. Η Εύα, ενώ ζούσε προνομιακά στον παράδεισο, επαναστάτησε. Η Παναγία, από την πλευρά της, η οποία μεγάλωσε σε έναν τόπο δύσκολο, στη Ναζαρέτ, δεν αρνήθηκε τα λόγια του Αρχαγγέλου».
Και σε έναν παραλληλισμό των δύο προσώπων, σημείωσε: «Τα δύο πρόσωπα αυτά ενώ φαίνεται να είναι μακριά -χρονικά και τοπικά- είναι κοντά, γιατί βρίσκονται μέσα στον καθένα από εμάς. Κάθε φορά που αγανακτούμε και επαναστατούμε θεωρώντας πως μπορούμε και μόνοι μας να προχωρήσουμε ανεξάρτητοι, τότε μέσα μας κυριαρχεί ο κόσμος της Εύας.
Όταν, όμως, θέλουμε να επιστρέψουμε κοντά στον Θεό, τότε κυριαρχεί ο κόσμος της Παναγίας, της μάνας που δεν ξεχνά το παιδί της και πονάει για αυτό. Μένει, λοιπόν, σε μας να διαλέξουμε ποιον κόσμο θέλουμε».
«Έχουμε καθήκον να ψάξουμε πόσες φορές γινόμαστε σαν την Εύα και πόσες σαν την Θεοτόκο. Εύχομαι η Παναγία να είναι αυτή που κυριαρχεί μέσα μας και θα μας ενισχύει, γιατί είναι η πραγματική μάνα του καθενός από εμάς» τόνισε ο Αρχιεπίσκοπος.
Μετά τη Θεία Λειτουργία ο προϊστάμενος του ναού π. Αθανάσιος Αττάρτ ευχαρίστησε τον Προκαθήμενο της Ελλαδικής Εκκλησίας για την παρουσία του. Ο Αρχιεπίσκοπος συνεχάρη τον π. Αθανάσιο για το έργο του και επισήμανε:
«Εργάζεστε με συνέπεια, με ταπεινότητα, χωρίς επιδείξεις και πολλά λόγια. Και αυτό είναι πολύ σπουδαίο σήμερα για όλους μας, αλλά ιδιαιτέρως για αυτούς που έχουν ορισμένες θέσεις. Τα λόγια μας έχουν κουράσει. Τα λόγια μας έχουν κάνει να αγανακτούμε εσωτερικά, έστω κι αν κάνουμε υπομονή και δεν εκδηλωνόμαστε προς τα έξω. Είμαστε κουρασμένοι οι Έλληνες, Πάρα πολύ και για πολλά πράγματα.
Και στην Εκκλησία και στους ιερείς και στους ταγούς της Εκκλησίας δεν επιτρέπονται τα λόγια και οι φανφάρες και οι επιδείξεις, αλλά το ουσιαστικό έργο. Σαν τη βροχούλα που βρέχει σιγά-σιγά και ποτίζει το χωράφι και όχι σαν τις θύελλες που έρχονται και κάνουν τις καταστροφές. Γι' αυτό και θέλουμε ιερείς σαν τον π. Αθανάσιο. Τους χρειαζόμαστε αυτήν την εποχή περισσότερο από κάθε άλλη».
Στον ναό τηρούνταν όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας κατά του νέου κορονοϊού, με τους πιστούς να κρατούν τις προβλεπόμενες αποστάσεις και να κάνουν χρήση της μάσκας.
