Αναλυτικά η επιστολή του:
Ταυτιζόμενος με την κυβερνητική απόφαση κατάργησης του ως άνω προγράμματος δεν μπορώ να μην παραθέσω, γνωρίζοντας ως επαγγελματίας, ότι όχι απλώς θίγομαι αλλά καλούμε να αποδείξω, ότι έπραξα το καθήκον μου και το ορθό κατ’ εντολή της Ελληνικού Κράτους. Αυτό σε μια περίοδο κατά την οποία το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας συνεχίζει να τελεί σε εργασιακή –επαγγελματική και «πνευματική «καραντίνα»
Οφείλω λοιπόν στη βάση της επαγγελματικής μου ευσυνειδησίας τόσο απέναντι στην οικογένεια μου όσο και σε αυτούς που πραγματικά θέλουν να γνωρίζουν και όχι να παραπληροφορούνται να σημειώσω τα κάτωθι:
Tο σύνολο των συναδέλφων γνώριζε ότι το συγκεκριμένο πρόγραμμα ήταν συνδεδεμένους με τους επιλεγμένους παρόχους τηλεκατάρτισης. Ουδείς από εμάς είχε την δυνατότητα συνεργασίας ή επιλογής με διαφορετικό πάροχο πλην αυτών που τα αρμόδια θεσμικά όργανα είχανε προκρίνει. Συνεπώς δεν είχαμε ούτε την δυνατότητα ελέγχου, αλλά και πολύ περισσότερο δεν θα μπορούσαμε να αμφισβητήσουμε την κρίση φορέων που αποφασίσανε για την ορθότητα και την αρτιότητα των παρόχων τηλεκατάρτισης.
Σύννομοι καθόλα, καλεστήκαμε να φέρουμε σε πέρας το δυσκολότερο κομμάτι του έργου ενεργοποιώντας το σύνολο των επιστημόνων και ελεύθερων επαγγελματιών εργαζόμενοι ακατάπαυστα και λειτουργώντας σε πρωτοφανής συνθήκες, μέσα σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο ημερομηνιών, διατηρώντας το προσωπικό μας και χωρίς να επωφεληθούμε του δικαιώματος των μέτρων αναστολής που κάλυπταν όλους τους υπόλοιπους επαγγελματικούς κλάδους.
Εύλογα λοιπόν προκύπτουν τα παρακάτω ερωτήματα:
- Ποια είναι η εικόνα των Κέντρων Επαγγελματικής Κατάρτισης και γιατί πρέπει να επωμίζονται συνεχώς την ρετσινιά των «απατεώνων»;
- Πρόκειται για έναν τόσο βρώμικο κλάδο ή ανήκουμε στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας που όποια πέτρα και αν σηκώσεις και σε όλους τους τομείς θα ανακαλύψεις «διαπλεκόμενους, μεγαλοκαρχαρίες και ημετέρους»;
- Το μεγαλύτερο ποσοστό των επαγγελματιών του κλάδου αγωνίζονται εδώ και χρόνια να επιβιώσει παρακολουθώντας από τις «κερκίδες» τους νονούς του κλάδου να μοιράζονται τα εκάστοτε προγράμματα κατάρτισης, που άλλοτε δίδονται σε συγκεκριμένους με τη συνεργασία συγκεκριμένων φορέων (ΓΣΒΕΕ,ΕΣΕΕ,ΙΝΣΕΤΕ,ΕΕΔΕ) ενώ άλλες φορές παίρνουν την σημερινή άστοχη μορφή.
- Είναι οι διαδικασίες ελέγχου του έργου μας και της πληρότητας μας ελαστικές και αδιαφανείς;
Στην πραγματικότητα οι επιχειρήσεις μας είναι απολύτως ελεγχόμενες από το σύνολο του κρατικού μηχανισμού. Αυτό προκύπτει από την αδιάλειπτη συνεργασία μας και σύνδεση μας με τον ΟΑΕΔ, το σύστημα ΕΡΓΑΝΗ και το Υπουργείο Εργασίας.
Είμαστε και θα συνεχίσουμε να αποτελούμε πυλώνα σύνδεσης των ανέργων όλων των ηλικιών και των εργαζομένων με τις σύγχρονες μεθόδους συμβουλευτικής και κατάρτισης για την εκτέλεση της ευρύτερης ευρωπαϊκής πολιτικής της απασχόλησης και όχι μόνο.
Εναρμονιζόμαστε συνεχώς με τα απαραίτητα πρότυπα και πιστοποιήσεις, με δυσανάλογο κόστος πολλές φορές σε σχέση με το σύνολο των υλοποιούμενων προγραμμάτων.
Καλούμενος λοιπόν «απατεώνας» οφείλω με περίσσια αγανάκτηση να γνωστοποιήσω ότι από το 1991 έως σήμερα ως επαγγελματίας-λειτουργός και έχοντας υλοποιήσει προγράμματα κατάρτισης επιμορφώνοντας χιλιάδες συμπολίτες μου, δεν τελώ πλουσιοπάροχο βίο ούτε έχω αποκτήσει οφέλη τέτοια που να μου επιτρέπουν να χαρακτηρίζομαι «βαρόνος» (στην διάθεση σας η ατομική, οικογενειακή και επιχειρηματική οικονομική μου εικόνα).
Θεσμικά με το αρμόδιο όργανο του συλλόγου μας θα επιχειρήσουμε να απεμπολήσουμε τόσο τη λάσπη, αλλά και τις κατηγορίες εναντίον μας γνωστοποιώντας ότι ενώ καλούμαστε εδώ και τόσα χρόνια να φέρουμε σε πέρας την ελλιπή κρατική πολιτική στην κατάρτιση παραμένουμε ακόμη απλήρωτοι για εκτελεσμένα προγράμματα από 1 έως 5 έτη.
Συνεπώς και «απλήρωτοι και δαρμένοι» και με υποχρέωση διατήρησης των θέσεων εργασίας και με υποχρέωση απόλυτης εναρμόνισης προκειμένου να αποκτούμε κάθε φορά το δικαίωμα συμμετοχής.
Εν κατακλείδι και στηριζόμενος στα εύκολα λόγια που οι πολιτικοί ινστρούχτορες ξεστομίζουν κάθε φορά για να δημιουργηθούν εντυπώσεις, απαντώ ότι πρέπει να απεμπλακεί ο χώρος από «κρουεζάδες και παρατρεχάμενους» και η κατάρτιση να παραμείνει ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο ανθρώπινο δυναμικό και τα Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης. Η μελλοντική μας κρίση να γίνει με κριτήρια τέτοια που να αποκλείει αυτούς που λυμαίνονται τον κλάδο και να μην τους δώσει την ευκαιρία να απεμπλακούν από νόμιμες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, χαρίζοντας τους εκ νέου προνόμια και διευκολύνοντας τους στην προσπάθεια για αθέμιτο ανταγωνισμό.
Με απόλυτη λογική και ευσυνειδησία ο ευτελισμός του ονόματος και των υπηρεσιών μας πρέπει να λάβει τέλος. Όσο για το οικονομικό τίμημα που μας αναλογεί, η κυβέρνηση θα πρέπει να εξετάσει ενδελεχώς το θέμα και να προχωρήσει στην ουσιαστική μας αποζημίωση, αποδίδοντας «Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι» και διαχωρίζοντας την ήρα από το στάρι.
Επιτέλους εδώ και δέκα και πλέον έτη, όλοι γνωρίζουν και όλοι σιωπούν (ΜΚΟ, φωτογραφικοί διαγωνισμοί, υποκλοπές αρχείων και τόσα άλλα) αλλά τη «νύφη» καλούμαστε πάλι να την πληρώσουμε εμείς οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες του κλάδου το προσωπικό μας και οι οικογένειες μας.
Δανειζόμενος τη φράση του Επίκτητου κλείνω με αυτό
Ώσπερ το ευθύ ευθέος ου δείται, ούτως ουδέ το δίκαιον δικαίου.
(Όπως το ίσιο δεν χρειάζεται χάρακα, έτσι και το δίκαιο δεν χρειάζεται δικαιοσύνη.)
Απλά αποδώστε την.
Με εκτίμηση
Ο Νόμιμος Εκπρόσωπος του Θεσσαλικού Κέντρου Ερευνών και Επιμόρφωσης
(Κ.Ε.Κ ΘΕ.Κ.Ε.Ε)
ΓΚΑΡΓΚΙΝΟΥΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
