«Τον Αύγουστο του 2010 κάνοντας ντουζ, μετά το μπάνιο στη θάλασσα, έπιασα κάτι σκληρό κάτω από τη θηλή του στήθους μου. Πήγα στον γυναικολόγο της συζύγου μου, γιατί θεώρησα ότι αυτός είναι ειδικός για τον μαστό. Μου συνέστησε να κάνω υπέρηχο, δεν διαπιστώθηκε κάποια φλεγμονή και άφησε το θέμα ανοιχτό.
Το επόμενο Πάσχα, στον ύπνο μου, αισθάνθηκα ένα δυνατό τσίμπημα στο στήθος εκεί που ήταν το ογκίδιο.
Την τρίτη φορά που αισθάνθηκα τσίμπημα πήγα σε χειρουργό ο οποίος μου συνέστησε να κάνω μαστογραφία. Επειδή δεν είχα γραμμωμένο στήθος και είχα κάποια κιλά παραπάνω ήταν εύκολο να γίνει η μαστογραφία. Όταν διαπιστώθηκε ότι είχα καρκίνο το αντιμετώπισα με ψυχραιμία, σαν να μου είπαν ότι έχω γρίπη.
Ακολούθησα τις προτροπές του γιατρού, δεν έψαξα καθόλου στο Ίντερνετ, ούτε άκουγα αυτά που λέγανε διάφοροι για βότανα και για δηλητήριο σκορπιού που θεραπεύει τον καρκίνο και άλλα τέτοια.
Όταν έγινε η διάγνωση ήμουν ήδη σε προχωρημένο στάδιο 4 και ο γιατρός μου είπε ότι οι πιθανότητες που έχω είναι 50-50. Έκανα όλες τις θεραπείες που κάνουν και οι γυναίκες, χημειοθεραπείες κλπ. Δεν είχα τις παρενέργειες που έχουν οι γυναίκες, γιατί εμείς οι άντρες δεν έχουμε περίοδο. Τη δεύτερη φορά που έκανα χημειοθεραπεία μόνο μου έπεσαν τα μαλλιά» αφηγείται ο κ Σεβασλιάν.
Δύο χρόνια μετά τη θεραπεία του ο ογκολόγος-καθηγητής του ΑΠΘ Γιώργος Φούντζηλας έβαλε τον κ. Σεβασλιάν σε ένα πρόγραμμα γονιδιακού ελέγχου, για να διαπιστωθεί αν έχει γονίδια που ενοχοποιούνται για τον καρκίνο του μαστού. «Ευτυχώς ήμουν αρνητικός σε 35 γονίδια. Και λέω ευτυχώς, γιατί έχω κόρες και αν είχα τα γονίδια θα μπορούσαν να τα έχουν και αυτές».
Ο κ. Σεβασλιάν χαρακτηρίζει τις γυναίκες με καρκίνο του μαστού ως τις μαχήτριες κατά της νόσου, ενώ συνιστά στους άντρες να μην είναι ξεροκέφαλοι και να μη διστάσουν να πάνε σε γυναικολόγο-μαστολόγο αν διαπιστώσουν υπάρχει κάτι περίεργο στον μαστό τους. «Οι άντρες είναι ευκολότερο να πιάσουν κάτι στο μαστό τους σε αντίθεση με τις γυναίκες στις οποίες ένα ογκίδιο μπορεί να “κρύβεται” μέσα στον μαστό και να μη μπορούν να το ψηλαφίσουν» προσθέτει.
Η περιπέτεια της υγείας του ώθησε τον κ. Σεβασλιάν να αλλάξει τρόπο ζωής. Στράφηκε προς τη θρησκεία, πίστεψε περισσότερο. «Με την πίστη άλλαξε η ψυχολογία μου και η καλή ψυχολογία είναι κάτι πολύ σημαντικό για έναν ασθενή. Ακολουθώντας τις επιταγές της θρησκείας άρχισα να νηστεύω. Και μόνο με τη νηστεία άλλαξε η διατροφή μου. Οι ημέρες νηστείας που ορίζει η θρησκεία είναι πολλές, οπότε καταλαβαίνετε πως άλλαξε η διατροφή μου. Οι χημειοθεραπείες μου προκάλεσαν θρομβοφιλία κι έτσι έκοψα και το τσιγάρο» συνεχίζει ο κ. Σεβασλιάν.
Στην ημερίδα που διοργανώνει το «Άλμα ζωής» γυναίκες και άνδρες που έχουν βιώσει τον καρκίνο του μαστού προσεγγίζοντας την ανθρώπινη πλευρά της νόσου, θα μοιραστούν την εμπειρία τους μέσα από βιωματικούς διαλόγους που θα έχουν με διακεκριμένους ιατρούς. Θέματα όπως η διαχείριση κ η ανακοίνωση των δυσάρεστων νέων, η μετάσταση, η σεξουαλικότητα, η πλαστική αποκατάσταση, η διαχείριση των ρόλων από τη μαμά που αρρωσταίνει, είναι μόνο μερικά από αυτά που θα περιέχουν οι διάλογοι τους.
Παράλληλα και τις δυο μέρες θα πραγματοποιούνται workshops yoga και ψυχολογίας, εκθέσεις ζωγραφικής και φωτογραφίας με θέμα τον καρκίνο του μαστού και οπτικοακουστικές εγκαταστάσεις με θέμα τον κύκλο της ζωής.
«Πότε μέχρι τώρα δεν έχει παρουσιαστεί σε κάποια αντίστοιχη ημερίδα η νόσος από την πλευρά του ασθενή με έναν τέτοιο τρόπο! Στόχος μας μέσα από αυτήν τη ξεχωριστή διημερίδα είναι το κοινό να δει τον Καρκίνο του Μαστού μέσα από τα μάτια των ανθρώπων που τον βίωσαν, υπογραμμίζοντας για ακόμα μία φορά τη σπουδαιότητα της πρόληψης και της έγκαιρης διάγνωσης» επισημαίνει υπεύθυνη της διοργάνωσης, κοινωνική λειτουργός και υπεύθυνη Επιστημονικών Προγραμμάτων του Συλλόγου, Δέσποινα Πάρτσια.
